Για το σοσιαλισμό στον 21ο αιώνα

For the socialism in the 21st Century

Τιμή και Δόξα στον Κόκκινο Στρατό

Σαν σήμερα πριν από 64 χρόνια ο Κόκκινος Στρατός, ο στρατός της παγκόσμιας εργατικής τάξης, ολοκλήρωσε τη συντριβή του τέρατος του φασισμού. Η τεράστια θυσία του σοβιετικού λαού με τους 20 εκ. νεκρούς, που σήκωσε το κύριο βάρος του Β’ ΠΠ, δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ. Η ήττα του φασισμού οδήγησε στην απελευθέρωση ολόκληρης της ανθρωπότητας όχι απλώς από τα δεσμά της σκλαβιάς αλλά από τα δεσμά της ιδεολογίας των ανώτερων & κατώτερων φυλών, από αυτούς που είχαν σκοπό να καταστήσουν σκλάβους ή να δολοφονήσουν όλους όσους δεν ανήκαν στην “ένδοξη” αρία φυλή τους.

Παρά τη λυσσαλέα προπαγάνδα των Δυτικών ενάντια στο σοσιαλισμό, με κύριο στόχο το πρόσωπο του Στάλιν, ενάντια στα επιτεύγματα της σοβιετικής εργατικής τάξης, που μέσα στο ιλιγγιωδώς σύντομο χρονικό διάστημα των 25 ετών κατάφερε να ξεπεράσει δύο ολοκληρωτικές καταστροφές και να καταστήσει την ΕΣΣΔ υπερδύναμη (ας σκεφτεί κανείς πόσα χρόνια παιδεύονται τα αφεντικά στην Ελλάδα για “οικονομική ανάπτυξη και ανάκαμψη”), οι σοβιετικοί λαοί δεν ξεχνούν την ιστορία τους, δεν προδίδουν την διαδρομή τους, δεν ξεπουλάνε το αίμα που έχυσαν. Οι κυρίαρχες αστικές τάξεις των περισσότερων χωρών που προέκυψαν από το διαμελισμό της ΕΣΣΔ αναγκάζονται να συμπλεύσουν με την λαϊκή ιστορική μνήμη για να έχουν ένα ελάχιστο λαϊκό έρεισμα ώστε να κυβερνούν και επιπλέον ο εκ μέρους τους σφετερισμός των τεχνικών υποδομών της σοβιετικής εργατικής τάξης αποτελεί ένα διαπραγματευτικό τους χαρτί στη σημερινή διεθνή πολιτική σκακιέρα.

Η κόκκινη σημαία μας συνεχίζει να παρευλαύνει μπροστά, έστω και δεύτερη μετά την προσωρινή ήττα του παγκόσμιου εργατικού κινήματος· το “τυραννικό” σοσιαλιστικό καθεστώς και τα σύμβολά του εξακολουθούν να δοξάζονται για μια φορά το χρόνο από τους αστούς επιγόνους του, οι φαντάροι ξαναφορούν για μια μέρα το πηλίκιο με το αστέρι και το σφυροδρέπανο, και η εργατική τάξη της Ρωσίας συνεχίζει ν’ ακούει τον ίδιο ύμνο, τον ύμνο της ΕΣΣΔ, κάνοντας τις αναμνηστικές δόσεις της, αναπολώντας την Αλεξάνδρεια που έχασε και παίρνοντας δύναμη για να την κατακτήσει ξανά, παρά το λυσσαλέο αγώνα των αφεντικών της Δύσης να συκοφαντήσουν τον αγώνα του σοβιετικού λαού, παρά τη συνεχώς ανήθικη (τι άλλο!) προσπάθειά τους να παρουσιάσουν την απελευθέρωση της Ευρώπης από τα δεσμά του φασισμού ως ξενική κατάκτηση. Τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν τ’ αφεντικά της Δύσης, αφού στην πραγματικότητα φασισμό τραβάει η ψυχούλα τους και σίγουρα το ‘χουν μετανιώσει που την πάτησαν κι αναγκάστηκαν να συμμαχήσουν με την ΕΣΣΔ και όχι με τους Ναζί και δεν μπόρεσαν να σπάσουν τη συμμαχία αυτή για να επιτεθούν όλοι μαζί εναντίον της.

Σήμερα που ο φασισμός αρχίζει να σηκώνει και πάλι κεφάλι εκμεταλλευόμενος τη φτώχια, την ανεργία και κυρίως την αδυναμία του εργατικού κινήματος να περιφρουρήσει τις κατακτήσεις του, σήμερα που ο φασισμός αρχίζει να χύνει το δηλητήριο του ρατσισμού στους εργαζόμενους για να τους διαιρέσει και να διαιωνίσει την κυριαρχία των αφεντικών, την ύπαρξη των οποίων ποτέ δεν αμφισβήτησε, προβάλλει πολύ πιο φωτεινό το μεγαλείο του Κόκκινου Στρατού μας που ανάγκασε τους φασίστες να κρυφτούν στις τρύπες τους για τα επόμενα 60 χρόνια και τους καπιταλιστές να τον λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη στις σχέσεις τους με την παγκόσμια εργατική τάξη.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΡΑΤΟ ΜΑΣ

ΘΑ ΤΟΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

redarmy

Ευτυχώς που το Καπιτώλιο είναι αρχαιοπρεπές κι έτσι δε θα χρειαστεί να σπάσουμε ούτε ένα τζάμι, όχι σαν τον παλιό-Κόκκινο Στρατό που τα έκανε λαμπόγυαλο στο Ράιχσταγκ.

09/05/2009 - Δημοσιεύθηκε από antrikos | Πολιτική, βεβαίως! | | 2 σχόλια

2 σχόλια »

  1. πως να μη γινει υπερδυναμη η ΕΣΣΔ οταν το ιδιο το κρατος εκμεταλλευοταν το λαο. ολοι δουλευαν νυχθημερον για το κρατος κ απολαμβαναν ελαχιστα αγαθα. κι αν τυχον διαφωνουσαν με κατι, την επομενη ημερα εξαναγκαζονταν σε καταναγκαστικα εργα. εκτος; αν τα περιφημα γκουλαγκ ειναι κι αυτα λασπη των αστικων εχθρων. ας ειμαστε κ ειλικρινεις. και το να χαρακτηριζουμε ως λαθη, παρεκκλισεις και αβλεψιες τα σταλινικα εγκληματα ειναι προσβολη στν ανθρωπινη αξιοπρεπεια και την ιδια τη ζωη. οχι βεβαια οτι ο καπιταλισμος σημερα δεν ειναι χειροτερος κα κομα πιο βαρβαρος. αλλα τελικα αποδειχθηκε οτι ο κομμουνισμος , ενω σαν λαικο κινημα χειραφετησης ειναι επιτυχημενος, σαν συστημα διακυβερνησς, τουλαχιστον στη Σοβιςετική Ενωση, απετυχε.

    Σχόλιο από takis | 04/09/2009 | Απάντηση

    • Είσαι μακράν νυχτωμένος για τις συνθήκες που επικρατούσαν στην ΕΣΣΔ, ιδίως της εργασιακές, είσαι θύμα της δυτικής προπαγάγνδας που δεν ήταν άλλο από άμυνα των αφεντικών για να μη κομμουνιστικοποιηθούν οι εργαζόμενοι των δυτικών χωρών.
      Η ΕΣΣΔ ήταν πρώτη χώρα στον κόσμο που εισήγαγε καθολικά το 8ωρο, η πρώτη χώρα που εισήγαγε το 6ωρο στα ορυχεία από τη 10ετία του 30 με 20 χρόνια εργασία για σύνταξη, ήταν η πρώτη που εισήγαγε σύνταξη στα 60 για τους άντρες και στα 55 για τις γυναίκες, ήταν η πρώτη που εισήγαγε το πενθήμερο, στα ορυχεία τη δεκαετία του 30 και γενικευμένα σ’ όλη τη χώρα (και τις Λαϊκές Δημοκρατίες) το ‘50.
      Τα περίφημα γκουλάγκ σαφώς αποτελούν λάσπη των αφεντικών της Δύσης. Το ποινικό σύστημα στην ΕΣΣΔ, στην οποία οι κρατούμενοι, πολιτικοί και ποινικοί μαζί, ήταν λιγότεροι σε ποσοστό από τις ΗΠΑ για να καταλάβεις για τι ποινικό σύστημα μιλάμε, ήταν σύστημα απομακρυσμένων πόλεων, των λεγόμενων γκουλάγκ, και όχι σύστημα απόλυτης στέρησης της ελευθερίας.
      Εν πάση περιπτώσει τις συνθήκες στην ΕΣΣΔ πρέπει να τις κρίνουμε με βάση την κατάσταση που επικρατούσε τότε στον παγκόσμιο συσχετισμό δύναμης και την προσπάθεια του ιμπεριαλισμού να διαλύσει το πρώτο εργατικό κράτος. Δυστυχώς είχαμε πόλεμο και μιλάμε για πολεμικές συνθήκες.
      Όπως ξέρεις, αυτό τον πόλεμο, τελικά, τον κέρδισε ο καπιταλισμός.

      Σχόλιο από antrikos | 05/09/2009 | Απάντηση


Γράψτε ένα σχόλιο

« Προηγούμενη | Επόμενη »