Μας ζαλίσατε με το Τείχος

Όχι θα μας αφήνατε! Φυσικά και μας ζαλίσατε. Αφιερώματα στην τηλεόραση, ειδικά την κρατική, διαρκής προβολή των εκδηλώσεων για την επέτειο. Δεν πρόκειται όμως να πέσουμε απ’ τη ζάλη.

Κερδίσατε, κι οι κερδισμένοι πάντα προβάλλουν τις νίκες τους με επετείους, φωνάζοντας όχι μόνο “ουαί τοις ηττημένοις” αλλά ξορκίζοντας και το κακό για το μέλλον.

Και ποιο είναι αυτό το κακό; Το Τείχος; Ε, όχι βέβαια, το Τείχος είναι η αφορμή. Το Τείχος αποτέλεσε και, όπως φαίνεται, συνεχίζει ν’ αποτελεί την αιχμή της επικοινωνιακής πολιτικής των απανταχού πλουσίων στηριζόμενη πάνω στην ατυχέστατη τακτική άμυνας της Ανατολικής Γερμανίας. Το κακό για τους πλούσιους δεν ήταν βέβαια το Τείχος, τείχη έχουν υψώσει κι αυτοί παντού, στα σύνορα ΗΠΑ – Μεξικού, στα σύνορα Βόρειας και Νότιας Κορέας, μέσα στη Βαγδάτη, τα αόρατα τείχη των ακριβών συνοικιών. Το κακό ήταν η κατάργηση της ιδιοκτησίας των πλουσίων πίσω από το Τείχος, η οποία όμως δεν άντεξε μια και νέα αφεντικά γεννήθηκαν εκεί μέσα, πήραν την εξουσία και υπέταξαν τους εργαζόμενους που είχαν την ελπίδα ότι θα έπαυε η εκμετάλλευσή τους.

Και τι συνάντησαν αυτοί οι εργαζόμενοι στην κοινωνία της “ελεύθερης” αγοράς; Φτώχια, ανασφάλεια, ανεργία, ζητιανιά, έλλειψη στέγης και κυρίως έλλειψη αλληλεγγύης. Το Τείχος έπεσε αλλά οι Ανατολικογερμανοί φαίνεται να νοσταλγούν. Όχι το Τείχος αλλά τη ζωή πίσω από το Τείχος. Εμείς που ζούμε στον καπιταλισμό δεν μπορούμε να διανοηθούμε μια κοινωνία αλληλευγγύης, μια κοινωνία στην οποία μπορείς να βασιστείς στο διπλανό σου, πορευόμαστε με τον ατομικισμό μας κι όποιον πάρει ο Χάρος (συνήθως εμάς παίρνει, μόνο ένα 5% γίνειται killer). Δεν περιμένουμε από κανένα να μας βοηθήσει, τουλάχιστον στην Ελλάδα από κανέναν εκτός από τους γονείς και τα παιδιά μας -κάτι είναι κι αυτό-.

Αυτοί οι Ανατολικοί θεωρούν ότι η σοσιαλιστική τους Χώρα είχε περισσότερα θετικα παρά αρνητικά (αυτοί το λένε!) αλλά δεν τρελλαίνονται κιόλας για το Τείχος ή τη Στάζι. Εξάλλου ποιος εργάτης (σε θεωρητικό επίπεδο) τρελλαίνεται για την εξουσία; Αναγκαίο κακό τη θεωρεί, καταπίεση για την επίτευξη του σκοπού του με απώτερο στόχο την κατάργησή της. Τι μας λένε λοιπόν οι Οσταλγοί; Ότι στο σοσιαλισμό του αύριο πρέπει να περιορίσουμε το αστυνoμικό κράτος, τους χαφιέδες, τις στολές, την έννοια της ιεραρχίας.

Θυμάται κανείς να γιορτάστηκαν τα 10 χρόνια από την πτώση του Τείχους; Ε, όχι βέβαια! Τότε οι αφεντικοί ήταν σίγουροι ότι η ιστορία τέλειωσε, ότι ο καπιταλισμός ήταν το τελευταίο στάδιο της κοινωνικής ανάπτυξης της ανθρωπότητας. Τώρα πια δεν είναι καθόλου σίγουροι γι’ αυτό και γιορτάζουν. Θέλουν να μας θυμίσουν πως μια εργατική εξουσία δεν τα κατάφερε. Ξέρουν ότι ο επαναστάσεις των φτωχών είναι προ των πυλών και προσπαθούν να ξορκίσουν το κακό. Προσπαθούν να πείσουν τους εργαζόμενους ότι κάθε απόπειρά τους για να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους θα αποτύχει, θα οδηγηθεί σε ανύψωση Τειχών.

Ε, λοιπόν κ.κ. καπιταλιστές, όσο κι αν σκούζετε, οι ταπεινοί κι οι καταφρονεμένοι θα πάρουν τις τύχες στα χέρια τους, θα αποφύγουν τις στραβοτιμονιές και τις παρεκκλίσεις του παρελθόντος και πιο έμπειροι θα χτίσουν ένα κόσμο χορτάτο στο στομάχι, χορτάτο κι από λευτεριά.

Ο σαθρός σας κόσμος τρίζει, κι εσείς το γιορτάζετε για να μας πείσετε για το αντίθετο και να διατηρήσετε τα αιματοβαμμένα πλούτη σας.
Κατά το αρχαίο: Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδωμεν.
Άδετε!

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
Μεγάλα κ΄υψηλά τριγύρω μου εκτίσαν τείχη.

Και κάθομαι κι απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
Ά, όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην το προσέξω.

Αλλά δεν ένιωσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ΄έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Τείχη. Κ. Καβάφης

Oι εγκληματίες στις ΗΠΑ είναι θρήσκοι. Στην Ελλάδα;

Πατώντας εδώ μπορείτε να δείτε τα στατιστικά θρησκευτικής κατάστασης των κρατουμένων στις ΗΠΑ που συμμετείχαν σε έρευνα της ομοσπονδιακής υπηρεσίας φυλακών.
Το δείγμα είναι τεράστιο, 74.731 άτομα, και γι’ αυτό πρέπει να θεωρηθεί απολύτως ακριβές ως προς τα αποτελέσματα, δηλαδή χωρίς περιθώρια λάθους.

Παραθέτω αυτή τη στατιστική για να διαπιστώσετε ότι είναι απολύτως αβάσιμος ο ισχυρισμός που κατά κόρον προβάλλουν οι παπάδες πασών των θρησκειών ότι αν είσαι άθεος είσαι και ανήθικος διότι δεν έχεις τους ηθικούς φραγμούς που θέτει η θρησκεία και δεν φοβάσαι τη “θεία τιμωρία” με συνέπεια η αθεΐα να οδηγεί σε εκφυλισμό της κοινωνίας. Αντιθέτως προς τους ισχυρισμούς των παπάδων, αυτός που πιστεύει στην ύπαρξη θεού είναι αυτός που οδηγείται σε εγκλήματα όχι βέβαια επειδή είναι πιστός, όπως θέλουν να το προβάλλουν οι άθεοι αστοί διανοούμενοι (σαφώς προοδευτικότεροι σε σχέση με το θρησκευτικό κατεστημένο), αλλά λόγω του υποβαθμισμένου κοινωνικού – οικονομικού περιβάλλοντος στο οποίο ο πιστός ζει και το οποίο (στατιστικά) τον αναγκάζει να εγκληματήσει.