Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For socialism in the 21st Century too!

Ούτε Δημοκρατία ούτε Ελευθεροτυπία

Με έκπληξη ο ημερήσιος αναγνώστης διάβασε σε τοπικές εφημερίδες δριμεία ανακοίνωση της Ένωσης Ιδιοκτητών Ημερησίων Επαρχιακών Εφημερίδων κατά της Ένωσης Συντακτών της Νότιας Ελλάδας, χωρίς μάλιστα να γίνεται καν λόγος για τις θέσεις της τελευταίας αλλά ούτε και για το περιστατικό που προκάλεσε την αντιπαράθεση. Προφανώς, κατ’ αυτό τον τρόπο, αντιλαμβάνονται οι Εκδότες την ελευθεροτυπία, δηλαδή ελευθερία μόνο γι’ αυτούς τους ίδιους να δημοσιεύουν την άποψή τους χωρίς να παραθέτουν και την αντίθετη, ώστε να διαμορφώσει γνώμη και ο αναγνώστης, πολύ δε περισσότερο όταν πρόκειται για την άποψη των κατά τα άλλα «κοινωνικών εταίρων» τους, δηλ. των δημοσιογράφων. Παρόλα αυτά έρχονται με θράσος να ισχυριστούν ότι επιτελούν το λειτούργημα της ενημέρωσης. Φυσικά δεν λένε την αλήθεια. Όσο περνά ο καιρός τόσο αποκαλύπτεται ότι το λειτούργημα που επιτελούν είναι όχι της ενημέρωσης αλλά της χειραγώγησής της, τούτο μάλιστα προκύπτει και από τη μονόπλευρη παρουσίαση του συγκεκριμένου θέματος και από το ίδιο το περιεχόμενό του.
Διαβάζει, λοιπόν, ο αναγνώστης σ’ αυτή την ανακοίνωση για «παρωχημένες αντιλήψεις, απαράδεκτες πρακτικές και εξωπραγματικές απαιτήσεις», για μη κατανόηση του συνδικαλιστικού ρόλου των Ενώσεων Συντακτών απ’ αυτές, για επιδίωξη συνδικαλιστών να επιβιώσουν σε βάρος των εκδοτικών επιχειρήσεων, για πλήρη ελευθερία των απολύσεων («τι και ποιο προσωπικό θα απασχολούμε…») ακόμη και για καταπολέμηση του δικαιώματος της απεργίας από επιχειρήσεις που «επιχείρησαν να προστατεύσουν το νόμιμο δικαίωμα έκδοσής τους». Μετά απ’ όλα αυτά ο αναγνώστης εύλογα αναρωτιέται ποιο ήταν το τόσο βαρύ έγκλημα των δημοσιογράφων, ώστε η μήνις των αφεντικών τους να εκφραστεί τόσο απροκάλυπτα. Μπορεί σε καμία εφημερίδα, τοπική ή πανελλήνια να μη δημοσιεύτηκε η θέση των δημοσιογράφων, προφανώς επειδή τους το απαγόρευσαν τα ίδια τα αφεντικά τους, ευτυχώς όμως υπάρχει και το Ίντερνετ. Έτσι ο ανήσυχος αναγνώστης καταφέρνει να μάθει ότι ο καυγάς ξεκίνησε από το γεγονός πως ένας δημοσιογράφος της εφημερίδας «Νέα Κρήτη» απολύθηκε επειδή έθεσε υποψηφιότητα για να εκλεγεί ως μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Συντακτών, μαθαίνοντας ταυτόχρονα ότι πρόκειται για δημοσιογράφο που εργάζεται επίσης στην ΕΡΤ, η οποία όμως τον έχει υποβαθμίσει τον τελευταίο καιρό.
Αποτελεί κοινή αίσθηση ότι οι επιφανείς δημοσιογράφοι, σε γενικές γραμμές, υλοποιούν την πολιτική των εργοδοτών τους, γι’ αυτό και αποτελούν ένα προνομιούχο και καλά αμειβόμενο τμήμα των εργαζομένων, το οποίο αφενός έχει συνδέσει την ύπαρξή του με την ύπαρξη της εργοδοσίας αφετέρου, λόγω της φύσης της εργασίας του, έχει τη δυνατότητα πρόσβασης στον κρατικό μηχανισμό και την εξ αυτής στήριξη του εισοδήματός του. Γι’ αυτό και είναι ανήκουστη η αιτιολογία απόλυσης δημοσιογράφου λόγω άσκησης του συνδικαλιστικού του δικαιώματος, όχι μόνο επειδή το δικαίωμα του συνδικαλισμού προστατεύεται συνταγματικά αλλά και επειδή ανήκει στους γνωστούς δημοσιογράφους της Κρήτης, έχοντας μάλιστα το πλεονέκτημα, μέχρι πριν την απόλυσή του, να μισθοδοτείται από δύο εργοδότες. Παρόλα αυτά η εργοδοτική ράβδος χτύπησε και τους ίδιους τους εκλεκτούς της, δείχνοντας το πραγματικό της πρόσωπο μη λογαριάζοντας ούτε τους παλιούς της φίλους, δεδομένου ότι μπορεί ν’ αντλεί περισσότερους από το πηγάδι των μωροφιλόδοξων.
Η Ένωση Ιδιοκτητών το λέει ξεκάθαρα: Θεωρεί ότι οι Ενώσεις Συντακτών δεν έχουν κατανοήσει το ρόλο τους κι ο ρόλος τους, όπως τον αντιλαμβάνονται οι Ιδιοκτήτες, είναι να υποτάσσουν το συμφέρον των εργαζομένων στο συμφέρον των αφεντικών τους, το οποίο έχει βαφτιστεί «εθνική οικονομία» και «ανταγωνιστικότητα». Ξεκάθαρα, επίσης, φαίνεται από την ανακοίνωση ότι οι Ιδιοκτήτες επιδιώκουν την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, την ανατροπή του δικαιώματος στη σταθερή δουλειά, τις απεριόριστες και αναιτιολόγητες απολύσεις, την απαγόρευση της απεργίας, δηλαδή την ανατροπή δικαιωμάτων που κατακτήθηκαν από τους εργαζόμενους μέσα από συνεχείς αγώνες 120 ετών. Αυτές είναι οι θέσεις τους για τα εργασιακά δικαιώματα και κυρίως για το δικαίωμα της απεργίας. Παινεύονται ότι η δημοκρατία τους παρέχει στους εργαζόμενους το δικαίωμα του συνδικαλισμού, της απεργίας και της ελευθεροτυπίας, μα φαίνεται περίτρανα πως τα δικαιώματα αυτά υπάρχουν επειδή οι εργοδότες δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς, μια και τα δικαιώματα κατακτήθηκαν μέσα από αιματηρούς αγώνες και με την πρώτη ευκαιρία επιχειρείται όχι απλώς ο περιορισμός αλλά και η εξαφάνισή τους.
Ακριβώς σ’ αυτό το σημείο φαίνεται και η καταλυτική ευθύνη του εργοδοτικού συνδικαλισμού, αυτού που έχει «κατανοήσει το ρόλο του», έχει υποτάξει τους εργαζόμενους στους στόχους των εργοδοτών τους και έχει καταρρακώσει τη διαπραγματευτική δύναμη των πρώτων, οδηγώντας τους στο τέλμα, την απραξία και την απογοήτευση. Αυτό το υποταγμένο συνδικαλιστικό κίνημα έχει δώσει σήμερα τον ευχέρεια στους εργοδότες να προβάλλουν διεκδικήσεις που πριν μερικά χρόνια τους ήταν αδιανόητες, αυτό το υποταγμένο συνδικαλιστικό κίνημα έχει καταφέρει να μη γίνονται πετυχημένες απεργίες στον ιδιωτικό τομέα και ως αποτέλεσμα να παραμένουν οι μισθοί στο αισχρό ύψος των 600 Ευρώ για τους «τυχερούς» του 8ώρου, μια και δεν πρέπει να ξεχνάμε τη μερική απασχόληση που έχει αρχίσει να κυριαρχεί στον ιδιωτικό και να εισάγεται και το δημόσιο τομέα. Αυτό το ήδη υποταγμένο συνδικαλιστικό κίνημα η εργοδοσία θέλει να υποτάξει ακόμη περισσότερο, μέχρι να εξαφανιστούν τα εργασιακά δικαιώματα.
Μετά από τα τελευταία γεγονότα στο μέτωπο της μάχης εργοδοσίας – εργαζομένων οι ίδιοι οι μισθωτοί δημοσιογράφοι, επιφανείς και λιγότερο γνωστοί, οφείλουν να κατανοήσουν πως όσο κι αν υπακούουν στα κελεύσματα της εργοδοσίας, η πιθανότητα να φιμωθούν και να μείνουν άνεργοι είναι πάντα υψηλή, ορατή, πραγματική και παρούσα.

Σημείωση: Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην τοπική εφημερίδα της Αλεξ/πολης «Πανθρακική» την 6-7-07

14/11/2007 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: