Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For socialism in the 21st Century too!

Η επικοινωνιακή πολιτική της Αριστεράς

ΘΕΣΗ
Οι εκτιθέμενες απόψεις στηρίζονται στο στόχο του σοσιαλισμού: Αμοιβή ίση προς την παρεχόμενη εργασία και δρομολόγηση της αταξικής κοινωνίας. Ο μαρξισμός είναι αποδεκτός ως σημαντικό εργαλείο ανάλυσης της καπιταλιστικής κοινωνίας, δεν είναι όμως αποδεκτές ορισμένες μαρξιστικές ερμηνείες που λειτουργούν πέρα από τη λογική και διαστρέφουν την πραγματικότητα προκειμένου να στηρίξουν δογματικές θέσεις. Η άποψη για τον προσδιορισμό του όρου «Αριστερά – Αριστερός» ενδεχομένως να θεωρηθεί δογματική: Θεωρείται αριστερός όποιος πιστεύει στην κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, ασχέτως του τρόπου επίτευξης του στόχου. Παρεκβατικά αριστερός θεωρείται και αυτός που έχει ως τελικό στόχο την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μονοπωλιακά μέσα παραγωγής και προοδευτικός αλλά όχι αριστερός κάθε ευαισθητοποιημένος πολίτης στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ζωής, έτσι όπως αυτά έχουν προσδιοριστεί από τα νομοθετικά κείμενα του ανεπτυγμένου καπιταλισμού. Ο προοδευτικός είναι δυνάμει αριστερός.
Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ
1. Οι διαφορετικές απόψεις στην Αριστερά είναι σύμφυτες με την ύπαρξή της. Οι αριστεροί είναι άνθρωποι που «διέβησαν τον Ρουβίκωνα», ξεπέρασαν την κυρίαρχη ιδεολογία και ήδη αποτελεί άθλο γι’ αυτούς το γεγονός ότι αντιστέκονται πνευματικά στην ιδεολογική επίθεση της αστικής τάξης.
2. Επειδή ακριβώς οι αριστεροί έχουν βασανίσει το μυαλό τους και πραγματοποίησαν το άλμα τους, βρίσκονται σε διαρκή κριτική σκέψη και θέση για όσα συμβαίνουν στην κοινωνία, την ανάπτυξη του καπιταλισμού και τη δράση της Αριστεράς.
3. Επομένως η Αριστερά οφείλει να συγκροτηθεί με βάση το δεδομένο της ύπαρξης διαφορετικών απόψεων, τις οποίες οφείλει να σέβεται αλλά και να αντικρούει δημιουργικά και να ζυμώνει.
ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ
Η έκφραση των αριστερών απόψεων μετά την πτώση του σοσιαλισμού, δηλαδή η προπαγάνδιση της κατάργησης της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, θεωρείται από την πλειοψηφία των εργαζομένων ως γραφική και ανεδαφική. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος στασιμότητας του εργατικού κινήματος.
Συνεπώς οι άμεσοι στρατηγικοί στόχοι της Αριστεράς στη σημερινή φάση λειτουργίας του καπιταλισμού είναι:
i. Αναγέννηση και εκ νέου καταξίωση της αριστερής ιδεολογίας
ii. Ανασυγκρότηση της Αριστεράς και του εργατικού κινήματος με βάση τη διαφορετικότητα.
iii. Παροχή αξιόπιστης δημοκρατικής σοσιαλιστικής προοπτικής.
Οι ανωτέρω τρεις στόχοι είναι αλληλένδετοι.
Στο κείμενο αυτό γίνεται μερική αναφορά μόνο στην τακτική για την εκ νέου καταξίωση της αριστερής ιδεολογίας, λόγω έλλειψης χώρου.
Λέξεις όπως «καπιταλισμός», «ιμπεριαλισμός», «μονοπώλια», «κεφάλαιο», «πάλη των τάξεων», προκαλούν τα μειδιάματα της πλειοψηφίας των εργαζομένων διότι η αστική τάξη έχει καταφέρει να επικρατήσει ιδεολογικά και να τους πείσει ότι πρόκειται για παρωχημένες έννοιες. Οι εργαζόμενοι πρέπει να πειστούν ότι οι φορείς αυτών των δήθεν παρωχημένων εννοιών συνεχίζουν να τους εκμεταλλεύονται και ακόμη χειρότερα συνεχίζουν να σκορπούν πόλεμο και θάνατο.
Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι δεν είναι δυνατή η αντικατάσταση των ανωτέρω βασικών εννοιών του αριστερού ιδεολογικού οπλοστασίου. Εντέλει το σημαντικό στοιχείο των εννοιών αυτών είναι το περιεχόμενό τους και όχι η εξωτερική μορφή τους και γι’ αυτό πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια να γίνουν ξανά ελκυστικές και να τύχουν σοβαρής υπεράσπισης έναντι της αστικής ιδεολογικής επίθεσης.
Χρειάζεται μια νέα επικοινωνιακή πολιτική. Ας μη μείνει ανεκμετάλλευτη η γνώμη των πρωτοπόρων του εργατικού κινήματος: «Η αστική τάξη θα μας πουλήσει το σκοινί που θα την κρεμάσουμε».[1] Πρέπει, λοιπόν, να προσδιοριστεί ποιο είναι το «σκοινί» στις σημερινές συνθήκες και κατόπιν να αγοραστεί.
Το «σκοινί» που πουλάει κατά κόρον η αστική τάξη είναι τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας περιλαμβανομένου και του διαδικτύου. Η αγορά του «σκοινιού» έγκειται στη δαπάνη χρήσης των μέσων αυτών. Η διάδοση των αριστερών ιδεών από τα ΜΜΕ πρέπει να είναι επιστημονική, από επαγγελματίες επικοινωνιολόγους και η Αριστερά διαθέτει αρκετούς τέτοιους. Αν σήμερα η Αριστερά χρειάζεται επαγγελματικά στελέχη, οι επιστήμονες της επικοινωνίας είναι αυτοί που πρέπει να προσληφθούν. Σε μια επιθετική επικοινωνιακή πολιτική πρέπει να βρεθούν οι αιχμές του δόρατος οι οποίες θα κεντρίσουν την καρδιά και το μυαλό των εκμεταλλευόμενων τάξεων, ώστε να συνειδητοποιήσουν, μέσα από την καταξίωση της αριστερής ιδεολογίας, τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού και την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού.
Για την επίτευξη αυτού του στόχου οι αιχμές του δόρατος είναι τρεις, δύο θετικής και μία αρνητικής εκφοράς: αφενός μεν η κατάδειξη της απανθρωπιάς του πολέμου και της καταστροφής του περιβάλλοντος ως αναγκαιότητας της συνέχισης της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης της ανθρωπότητας και αφετέρου η αντίσταση στην καπιταλιστική επέλαση (πόλεμος, περιβάλλον, εργασιακές σχέσεις, ατομικά δικαιώματα). Οι θετικές περιέχουν πρόταση για το μέλλον και η αρνητική υποδηλώνει την αντίσταση στην καπιταλιστική επίθεση. Είναι αυτονόητο ότι η λειτουργία της αρνητικής εκφοράς δεν μπορεί να υπάρξει από μόνη της αλλά μόνο σε συνδυασμό με τις θετικές.
Συνεπώς ο πόλεμος και η καταστροφή του περιβάλλοντος μπορούν να αποτελέσουν την αιχμή του δόρατος[2] της πολιτικής διαπαιδαγώγησης των εργαζομένων διότι είναι δύο στοιχεία της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης που έχουν άμεση επίδραση όχι στην ποιότητα ζωής αλλά στην ίδια την ύπαρξη της ζωής.
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ
ΗΠΑ, Μ. Βρετανία και οι δορυφόροι τους χρειάζονται την τρομοκρατία για να πείθουν τους λαούς ότι υπάρχει εχθρόςˆ το μόνιμο αυτοκριτικό τους ερώτημα είναι «Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους». Σήμερα δεν μπορεί να αποδειχτεί, λόγω της ελεγχόμενης πληροφόρησης, ότι οι ιμπεριαλιστές υποθάλπουν την τρομοκρατία, όμως η ύπαρξή της εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους με τον καλύτερο τρόπο: Πειθαναγκασμός των λαών τους, επεμβάσεις ανά τον κόσμο στις «ανυπάκουες» χώρες, καταλήστευση των φυσικών πόρων τους και εξάντληση έως εσχάτων των εργαζομένων με ταυτόχρονη κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων τους, κέρδη για τις βιομηχανίες του θανάτου. Ο καπιταλισμός εκμεταλλευόμενος το φόβο για την απώλεια της ζωής έχει ήδη καταφέρει να σπείρει τη φοβία. Η Αριστερά οφείλει να εκμεταλλευτεί τη δίψα του ανθρώπου για ζωή και να καταδείξει τις αιτίες των πολέμων και την προοπτική κατάργησής τους μόνο μέσα από την προοπτική του σοσιαλισμού.
Το θέμα του πολέμου είναι επίκαιρο στις σημερινές συνθήκες. Ο πόλεμος θα διαρκέσει ασχέτως αν μεταφερθεί σε άλλες χώρες. Ο πόλεμος αγγίζει τους εργαζόμενους, είναι μέσα στα σπίτια τους «σήμερα συ, αύριο εγώ»ˆ τα παιδιά της ελληνικής εργατικής τάξης, που αναγκάστηκαν να βρουν επαγγελματική διέξοδο στο στρατό, κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να μεταφερθούν στις εύφλεκτες περιοχές και να επιστρέψουν μέσα σε φέρετρα. Η υπόθαλψη της -ισλαμικής κατ’ αυτή την περίοδο, αύριο ίσως άλλης- τρομοκρατίας από ΗΠΑ και Μ. Βρετανία μετατρέπει σε στόχο όλες τις δυτικές καπιταλιστικές χώρες. Η επιλογή του χτυπήματος βρίσκεται στα χέρια των ιμπεριαλιστώνˆ κάθε αναπτυγμένη καπιταλιστική χώρα που θα παρουσιάσει κρούσματα απειθαρχίας είτε της κυβέρνησης είτε του λαού θα «συνετιστεί» με μια «τρομοκρατική» επίθεση.
ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Η ανάπτυξη το καπιταλισμού και ο αγώνας για την υψηλότερη κερδοφορία έχουν οδηγήσει τις επιχειρήσεις και τους υποχείριους σ’ αυτές κρατικούς μηχανισμούς στην καταστροφή του περιβάλλοντοςˆ και ναι μεν η αστική τάξη έχει τη δυνατότητα να βάζει τους εργάτες να σκοτώνονται μεταξύ τους χάριν των κερδών της αλλά είναι υποχρεωμένη να αναπνέει τον ίδιο αέρα, να πίνει και να πλένεται με το ίδιο νερό, να τρώει τροφές που παράγονται με την ίδια τεχνολογία. Η αστική τάξη αυτοκτονεί αλλά ο αργός θάνατός της, αν αφεθεί στην τύχη, θα παρασύρει ολόκληρη την ανθρωπότητα, η οποία θέλει και πρέπει να ζήσει. Το σύνολο των εργαζομένων πρέπει και μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορεί να υπάρξει ένας «καλός καπιταλισμός» με θεσπισμένους κανόνες ώστε να αποφευχθεί η καταστροφή του περιβάλλοντος, ότι οι κανόνες τίθενται μόνο λόγω του ενδοαστικού ανταγωνισμού και ανατρέπονται οποτεδήποτε.
Η αστική τάξη αυτοκτονεί και μέσα από το διατροφικό εφιάλτη που η ίδια έχει γεννήσει, παρόλο που εξυπηρετούνται, βραχυπρόθεσμα, με τον καλύτερο τρόπο τα πιο ιδιοτελή συμφέροντά της:
Ο φτωχός είναι αναγκασμένος να τρώει ό,τι υπάρχει στο εμπόριο και μπορεί να το πληρώσει. Από την οπτική γωνία της αστικής τάξης ο εργαζόμενος πρέπει να τρώει για να μπορέσει την επόμενη μέρα να είναι ξανά αντικείμενο εκμετάλλευσης. Έπρεπε, λοιπόν, να εφευρεθούν τα φτηνά τρόφιμα, και αυτό το ρόλο έπαιξε η χημεία των τροφίμων. Έφερε φτηνό κρέας και μαζί του τις τρελές αγελάδες και τις διοξίνες. Έφερε λαχανικά γεμάτα ορμόνες. Έφερε τα μεταλλαγμένα με τις γνωστές και άγνωστες (ακόμη) επιβλαβείς συνέπειές τους. Δεν υπάρχει πλέον φυτικό ή ζωικό προϊόν που να μην υφίσταται τις συνέπειες της καταστροφής και δυστυχώς γι’ αυτήν και η ίδια η αστική τάξη είναι υποχρεωμένη να διατρέφεται από τη μολυσμένη παραγωγή.
Η Νέα Διατροφή, «λύνει» το σημαντικό για την αστική τάξη πρόβλημα της φυσικής ύπαρξης των εργαζομένων μετά το πέρας της παραγωγικής τους ηλικίας. Μέχρι σήμερα η αστική τάξη, καταληστεύοντας τις κοινωνικές ασφαλιστικές εισφορές, ήταν υποχρεωμένη να επιστρέφει ένα μέρος τους με τη μορφή συντάξεων και παροχών υγείας. Η Νέα Διατροφή λύνει και αυτό το «πρόβλημα»: Οι μολυσμένες τροφές οδηγούν στη μείωση του μέσου όρου ζωής των εργαζομένων, οι οποίοι δεν θα χρειάζεται πια να συνταξιοδοτηθούν, θα πεθαίνουν με το τέλος της παραγωγικής τους ηλικίας, θα είναι τυχεροί όσοι καταφέρουν να ζήσουν μέχρι τα εξηνταπέντε. Ο σημερινός μέσος όρος ζωής είναι παραπλανητικός. Όσοι διάγουν σήμερα την τρίτη ηλικία είχαν τελείως διαφορετική διατροφή από τους νεώτερους. «Στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό», αυτό το τέλος όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση θα είναι οριστικό. Είναι εγκληματική η αναμονή άλλων τριάντα ή σαράντα ετών για να διαπιστωθεί με την τελευταία εμπειρία της ανθρώπινης ζωής η δολοφονική λειτουργία του καπιταλισμού.
Η αστική τάξη εξυπηρετείται ακόμη περισσότερο από το διατροφικό εφιάλτη που η ίδια εισήγαγε. Αποτέλεσμα της μείωσης του μέσου όρου ζωής των εργαζομένων θα είναι η τελική αποδιοργάνωση του ασφαλιστικού συστήματος: Μείωση των ασφαλιστικών εισφορών χάριν της ανταγωνιστικότητας, μια και δεν θα προκύπτει υποχρέωση για καταβολή συντάξεων.
Εν τέλει η αστική τάξη, δέσμια του κέρδους της, θα αποδιοργανωθεί και αυτή η ίδια από τη Νέα Διατροφή. Αν συνεχίσει να σκοτώνει μ’ αυτό τον τρόπο τους εργαζόμενους δεν θα υπάρχει κανείς να δουλέψει γι’ αυτήν και θα εκλείψει ως τάξη. Αν συνεχιστεί η κατανάλωση των μολυσμένων προϊόντων οι αστοί θα πάψουν να υπάρχουν και ως φυσικές υποστάσεις. Όταν τέθηκε το ερώτημα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» υπήρχε μόνο ο πόλεμος και η εκμετάλλευση. Η δολοφονία μέσα από την καταστροφή του περιβάλλοντος είναι πιο ύπουλη, πιο αδιόρατη, πιο δύσκολα αναγνωρίσιμη. Γι’ αυτό η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι πιο αντιδραστική και από τον ίδιο τον πόλεμο. Το ερώτημα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» εξακολουθεί να είναι επίκαιρο, σημαντικό, και ζωτικό και μπορεί και πάλι να συγκινήσει αρκεί να αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές των εργαζομένων.
Ο ΤΡΟΠΟΣ
Στη σημερινή φάση ανάπτυξης του παγκόσμιου καπιταλισμού η ανάδειξη των αιτιών και των απάνθρωπων συνεπειών του πολέμου και της καταστροφής του περιβάλλοντος, που επηρεάζουν άμεσα όλη την κοινωνία, αποτελεί ένα καλό μέσο για τη συνειδητοποίηση των εργαζομένων και την κατάδειξη του βάρβαρου τρόπου λειτουργίας του αλλά ταυτόχρονα και κυρίως η ανάδειξή τους αποτελεί υποχρέωση της Αριστεράς έναντι της ανθρωπότητας και της ιστορικής της αποστολής.
Η αστική τάξη έχει καταφέρει να καθηλώσει το λαό σε μια καρέκλα και τον βομβαρδίζει μέσω της τηλεόρασης και του διαδικτύου με την ιδεολογία της εξαθλίωσης, της αδιαφορίας και της εικονικής πραγματικότητας. Η αστική τάξη δεν επιθυμεί να περάσει στο λαό τη δική της ιδεολογία, αυτή που είθισται να ονομάζεται «αστική», έχει ως στόχο την παντελή αποϊδεολογικοποίησή του, να τον κάνει να πάψει να σκέφτεται, να τον μετατρέψει σε απόλυτο δέκτη και να του αφαιρέσει κάθε δυνατότητα να γίνει πομπός. Ο λαός -για την ακρίβεια ένα μικρό μέρος του στην αρχή- θα σηκωθεί από τον καναπέ όταν η ίδια η τηλεόραση τον προτρέψει και η προτροπή αυτή πρέπει να είναι συνεχής και ανάλογη των αντίπαλων μηνυμάτων που δέχεται. Η νεολαία θα εγκαταλείψει τα «τσατ ρουμ» της εικονικής πραγματικότητας όταν της προσφερθεί η διέξοδος των πραγματικών ανθρώπινων σχέσεων με την κατάδειξη της επιδίωξης του καπιταλισμού να αποξενώνονται μεταξύ τους οι εργαζόμενοι. Απαιτείται επομένως έντονη δράση της Αριστεράς στον τομέα της επικοινωνίας διά της σύγχρονης τεχνολογίας με εκμετάλλευση όλων των δυνατοτήτων που παρέχει, ώστε να ανατραπεί, μέσω των διαρκών μηνυμάτων, η σημαντική υστέρηση στην επικοινωνιακή της πολιτική. Η Αριστερά είναι υποχρεωμένη να δράσει μέσα στο αστικό ανταγωνιστικό περιβάλλον και να γίνει και η ίδια ελκυστική και ανταγωνιστική. Ας μη ξενίζει ο όρος του ανταγωνισμού, δάνειος από την αστική πολιτική οικονομία. Ο ανταγωνισμός είναι μια πραγματικότητα που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη.
Η δαπάνη της διαρκούς ελκυστικής επικοινωνίας διά των σύγχρονων τεχνολογιών είναι το τίμημα της αγοράς του «σκοινιού» που θα οδηγήσει την αστική τάξη στην ανυπαρξία.

[1] Εννοείται ότι η έννοια της φράσης αυτής δε στρέφεται κατά τη ζωής των εκμεταλλευτών αλλά κατά της ύπαρξης των συμφερόντων τους.
[2] Η έκθεση της αναγκαιότητας της καλυτέρευσης των βιοτικών συνθηκών των εργαζομένων εντός του καπιταλισμού παρέλκει λόγω του αυτονόητού της. Επισημαίνεται, όμως, ότι ο οικονομικός αγώνας αφ’ εαυτού δεν οδηγεί στην ανατροπή του καπιταλισμού.

Σημείωση: Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην «Κομμουνιστική Επιθεώρηση» στο τεύχος 5 του έτους 2004 και αφορούσε τον προσυνεδριακό διάλογο του ΚΚΕ.

14/11/2007 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

1 σχόλιο »

  1. […] Πρέπει να χτυπήσουμε τον εχθρό στον τομέα της βάσης της επικοινωνίας του μέσω των τηλεοπτικών ΜΜΕ, δηλαδή στον τομέα διαμόρφωσης της κοινωνικής […]

    Πίνγκμπακ από Και η αντιπολίτευση κυβερνά! « Για το σοσιαλισμό στον 21ο αιώνα | 08/10/2009 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: