Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For socialism in the 21st Century too!

Μαθήματα Ιστορίας

Κατά την παρουσίαση του Μιχρί Μπελί, αξιόλογου Τούρκου διανοητή, πρώην αριστερού και τιμημένου από το στρατοκρατικό καθεστώς της Τουρκίας με τον τίτλο του Ακαδημαϊκού, που διοργανώθηκε από το βιβλιοπωλείο «Παπασωτηρίου» την 19-6-07, είχαμε την ευκαιρία να διδαχτούμε σπουδαία Μαθήματα Ιστορίας και να μάθουμε για γεγονότα που τόσο καλά και δολίως απέκρυπταν οι κυρίαρχοι μαρξιστικοί κύκλοι.
Τι μάθαμε λοιπόν από τον αρχικό εισηγητή της παρουσίασης, ο οποίος φέρεται και ως ιστοριογράφος;
*Μάθαμε ότι ο εμφύλιος δεν έπρεπε να γίνει και ότι οι εργαζόμενοι της Ελλάδας έπρεπε να παραδώσουν αμαχητί στ’ αφεντικά τους την εξουσία που κέρδισαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής, εξουσία που συνίστατο σε πρωτόγνωρους θεσμούς αυτοδιοίκησης, αιρετών συμβουλίων, ψήφου στα 18, ψήφου στις γυναίκες, ίδρυσης αιρετών λαϊκών δικαστηρίων κλπ.
*Μάθαμε ότι η ΕΣΣΔ επιδίωξε τον εμφύλιο, παρά το γεγονός ότι ο Στάλιν είχε συστήσει επανειλημμένα στο Ζαχαριάδη να μη ξεκινήσει την ένοπλη σύγκρουση και παρά το γεγονός ότι η ΕΣΣΔ έκανε πάνω από 10 ολοκληρωμένες προτάσεις στον ΟΗΕ από το 1946 μέχρι το 1949 για να επέλθει η ειρήνευση και να πραγματοποιηθούν αδιάβλητες εκλογές.
* Μάθαμε ότι το ΚΚΕ ήταν σοβιετόδουλο παρά το γεγονός ότι δεν συμφώνησε με τη γνώμη της ΕΣΣΔ για την αποφυγή εμφυλίου.
* Μάθαμε ότι οι αντάρτες που βγήκαν στο βουνό από το 1945-46 δεν το έκαναν αναγκαστικά για να προστατέψουν τον εαυτό τους επειδή ήταν θύματα της λευκής τρομοκρατίας, των αποκεφαλισμών, των βιασμών, των εμπρησμών και των στημένων δικαστικών διώξεων αλλά το έκαναν επειδή είχαν το βίτσιο να πολεμούν τους συμπατριώτες τους και να υπακούουν άβουλα στην ηγεσία τους.
*Μάθαμε ότι οι εκλογές του 1946 παρείχαν πλήρη εχέγγυα αδιάβλητου, ενώ το γεγονός πως οι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους ανέρχονταν σε 1.250.000 επί ενήλικου ανδρικού πληθυσμού 2.500.000, που είχε δικαίωμα ψήφου, δεν αποτελούσε πράξη προαποφασισμένης νοθείας.
*Μάθαμε πως η Αλβανία και η Βουλγαρία ζήτησαν από το Ζαχαριάδη να αφήσει από 1.000 αντάρτες σε κάθε μια απ’ αυτές για να πολεμήσουν εναντίον του Ελληνικού Στρατού σε περίπτωση επίθεσης, επειδή δεν είχαν δικό τους στρατό να υπερασπιστούν τα σύνορά τους και προφανώς δεν μπορούσαν να διενεργήσουν τακτική στρατολογία.
*Μάθαμε πως η ΕΣΣΔ δεν απελευθέρωσε την Ανατολική Ευρώπη αλλά την κατέλαβε και έτσι κατέστη δύναμη κατοχής. Πώς ήταν οι ναζί; Να, ακριβώς ένα τέτοιο πράμα!
*Μάθαμε πως η (φιλοσοβιετική) Αριστερά δεν μπορούσε να συγκροτήσει κυβερνήσεις στις Ανατολικές Χώρες μέχρι το 1948 γιατί οι κομμουνιστές ήταν ξεκομμένοι από το Λαό, δεν μάθαμε όμως ποιο θαύμα αναστροφής του χρόνου συνέβη και η Αριστερά συγκρότησε εκεί κυβερνήσεις από το 1945. Μήπως οι εργαζόμενοι των Ανατολικών Χωρών θα έπρεπε να παραδοθούν από την αρχή στους Αμερικάνους για να φάνε με χρυσά κουτάλια, όπως ακριβώς τρώνε και σήμερα και να μη μπερδεύονται με σοσιαλιστικά πειράματα, όνειρα και άλλες ουτοπίες;
*Μάθαμε πως ευλόγως σήμερα στήνονται ανδριάντες στα SS από τους επιζώντες ναζιστές της Αν. Ευρώπης, αφού αυτά αγωνίστηκαν ενάντια στην κατοχή της Χώρας τους από την ΕΣΣΔ, δεν μάθαμε όμως πώς αυτοί οι SS γλίτωσαν από τους σταλινικούς διωγμούς, όταν οι αντίστοιχοι ομοϊδεάτες τους στην Δυτική Ευρώπη, πλην Ελλάδας βέβαια, εκτελέστηκαν όχι από Αριστερές αλλά από Κεντροδεξιές κυβερνήσεις!
Κι όλα αυτά τα μάθαμε μέσα στο πρώτο παραληρηματικό πεντάλεπτο της παρουσίασης, τόσος ήταν ο χρόνος αντοχής παρακολούθησης της εισήγησης, που πάει να πει πως το Μάθημα Ιστορίας ήταν ιδιαίτερα πετυχημένο και μεταδοτικό και η εκπαιδευτική μέθοδος ιδιαίτερα αξιόλογη. Ήταν πράγματι τόσο πετυχημένη η εκπαιδευτική μέθοδος του έμπειρου εκπαιδευτικού; Μια μικρή αναδρομή της μνήμης στο παρελθόν και στην παλιά βιβλιογραφία σε συνδυασμό με τα τεκταινόμενα στο χώρο της σύγχρονης ιστοριογραφίας διαψεύδουν οικτρά την πρώτη εντύπωση. Όχι, δεν μάθαμε όλα τα παραπάνω κατά τη διάρκεια της εισήγησης. Τα μάθαμε πιο μπροστά. Τα μάθαμε, εμείς οι πιο νέοι, κατά τη διάρκεια της Χούντας αλλά και λίγο μετά. Και για να μη τα ξεχάσουμε μας εφοδίασαν εκείνη την εποχή και με την «Ιστορία» του ΓΕΣ όπου με λεπτομέρεια αναφέρονταν όλες οι παραπάνω αντεθνικές ενέργειες του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Κάναμε επανάληψη του μαθήματος πριν από μερικά χρόνια, όταν άρχισαν να εκδίδονται οι «Μαύρες Βίβλοι» και να φουντώνουν οι επιδοτήσεις των διάφορων ΜΚΟ του Σορού για την συγγραφή της Νέας Ιστορίας, μιας ιστορίας που θεωρεί την μακαρίτισσα και ανήμπορη πια να υπερασπιστεί τη μνήμη της ΕΣΣΔ ως εισβολέα και κατακτητή των ευρωπαϊκών Λαών και όχι ως δύναμη που κυρίως νίκησε το φασισμό, πληρώνοντας και το μεγαλύτερο φόρο αίματος. Η νέα ιστοριογραφία αντιμετωπίζοντας την ΕΣΣΔ ως κατακτητή ουσιαστικά προκρίνει την κατοχή της Ευρώπης από τη ναζιστική Γερμανία, που ήδη βρισκόταν στο τελικό στάδιο κατασκευής της ατομικής βόμβας και ο νοών νοείτω.
Φυσικά, στην ένδοξη Ελληνική Φυλή, πάντοτε πρωτοπόρα στην παγκόσμια Ιστορία, έλαχε η τιμή να έχει όχι μόνο τους πρώτους διδάξαντες αλλά και τους πρώτους συγγράψαντες αυτής της Νέας Ιστορίας και μάλιστα από το 1945 και όχι από το 1995, όταν οι πτωχοί τω πνεύματι και καθυστερημένοι Ευρωπαίοι, ανακάλυψαν με τόσο μεγάλη αργοπορία τη βαρβαρότητα του σοσιαλισμού, αποκαλύπτοντας έτσι την αδιαμφισβήτητη κατωτερότητα της καταγωγής τους, αφού είναι γνωστό, κατά τη ρήση ανώτατου κληρικού, ότι όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες αυτοί ζούσαν πάνω στα δέντρα. Ήδη, λοιπόν, από το 1945 η πρωτοπόρα ελληνική ιστοριογραφία διαμόρφωσε τη Νέα Ιστορία, όταν οι ταγματασφαλίτες, δοσίλογοι, μαυραγορίτες και λοιποί συνεργάτες του κατακτητή αγωνίστηκαν για να παραμείνουν οι Ναζί στη Χώρα (και οι Βούλγαροι στην περιοχή μας, βεβαίως) και χρίστηκαν από εχθρικοί σχηματισμοί σε εθνοσωτήρες, προκειμένου να μην καταλάβουν οι Έλληνες εργαζόμενοι την οικονομική και πολιτική εξουσία.
Δεν δόθηκαν, επομένως, για πρώτη φορά αυτά τα Μαθήματα Ιστορίας. Απλή επανάληψή τους έγινε και γι’ αυτό έγιναν αμέσως αντιληπτά και αυτά και οι διδάσκοντες. Είναι μαθήματα που για πρώτη φορά παραδόθηκαν από τους γενναίους μας ταγματασφαλίτες, δοσίλογους και μαυραγορίτες και δυστυχώς επαναλαμβάνονται από ανθρώπους που διαγράφουν τον ίδιο τους τον εαυτό και τους παλιούς αγώνες τους. Άραγε αυτοί οι άνθρωποι γιατί πήραν μέρος σε αγώνες που δεν πίστευαν; Γιατί πήραν τη ζωή τους λάθος; Γιατί έφτασαν να φτύνουν τον ίδιο τους τον εαυτό; Μήπως τελικά η όλη δριμεία κριτική τους στο παρελθόν και στις δικές τους πράξεις γίνεται διότι φτάνοντας προς τας δυσμάς του βίου, αν και κανείς δεν ξέρει ποιος θα φύγει πρώτος, δεν κατάφεραν να λάβουν τις θέσεις εξουσίας που ευελπιστούσαν να καταλάβουν σε περίπτωση νίκης, θέσεις από τις οποίες αποκλείστηκαν λόγω της ήττας του εργατικού κινήματος; Μα τέτοια επιθυμία να κυβερνήσουν; Τελικά, μήπως ποτέ στη ζωή τους δεν θέλησαν να μεταβεί η Χώρα μας από την οικονομία της αγοράς στην κοινωνία της διανομής αλλά σκοπός τους ήταν να μετατραπούν σε μια νέα εργοδοσία, σε νέους δυνάστες των εργαζομένων, σκοπό που στην Ελλάδα δεν πέτυχαν; Άραγε η ουσία του πολιτικού καιροσκοπισμού δεν είναι η πάση θυσία συμμετοχή στη διακυβέρνηση είτε σε καθεστώς της αγοράς είτε σε σοσιαλιστικό;

Σημείωση: Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε την 22-6-07 στην τοπική εφημερίδα της Αλεξ/πολης «Πανθρακική», την 28-6-07 στον «Πολίτη της Θράκης» και στο τεύχος Ιουνίου ’07 του περιοδικού του Δικηγορικού Συλλόγου Αλεξ/πολης «Νομικός Λόγος».

14/11/2007 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: