Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For the socialism in the 21st Century too!

Ούτε Δημοκρατία ούτε Ελευθεροτυπία

Με έκπληξη ο ημερήσιος αναγνώστης διάβασε σε τοπικές εφημερίδες δριμεία ανακοίνωση της Ένωσης Ιδιοκτητών Ημερησίων Επαρχιακών Εφημερίδων κατά της Ένωσης Συντακτών της Νότιας Ελλάδας, χωρίς μάλιστα να γίνεται καν λόγος για τις θέσεις της τελευταίας αλλά ούτε και για το περιστατικό που προκάλεσε την αντιπαράθεση. Προφανώς, κατ’ αυτό τον τρόπο, αντιλαμβάνονται οι Εκδότες την ελευθεροτυπία, δηλαδή ελευθερία μόνο γι’ αυτούς τους ίδιους να δημοσιεύουν την άποψή τους χωρίς να παραθέτουν και την αντίθετη, ώστε να διαμορφώσει γνώμη και ο αναγνώστης, πολύ δε περισσότερο όταν πρόκειται για την άποψη των κατά τα άλλα «κοινωνικών εταίρων» τους, δηλ. των δημοσιογράφων. Παρόλα αυτά έρχονται με θράσος να ισχυριστούν ότι επιτελούν το λειτούργημα της ενημέρωσης. Φυσικά δεν λένε την αλήθεια. Όσο περνά ο καιρός τόσο αποκαλύπτεται ότι το λειτούργημα που επιτελούν είναι όχι της ενημέρωσης αλλά της χειραγώγησής της, τούτο μάλιστα προκύπτει και από τη μονόπλευρη παρουσίαση του συγκεκριμένου θέματος και από το ίδιο το περιεχόμενό του.
Διαβάζει, λοιπόν, ο αναγνώστης σ’ αυτή την ανακοίνωση για «παρωχημένες αντιλήψεις, απαράδεκτες πρακτικές και εξωπραγματικές απαιτήσεις», για μη κατανόηση του συνδικαλιστικού ρόλου των Ενώσεων Συντακτών απ’ αυτές, για επιδίωξη συνδικαλιστών να επιβιώσουν σε βάρος των εκδοτικών επιχειρήσεων, για πλήρη ελευθερία των απολύσεων («τι και ποιο προσωπικό θα απασχολούμε…») ακόμη και για καταπολέμηση του δικαιώματος της απεργίας από επιχειρήσεις που «επιχείρησαν να προστατεύσουν το νόμιμο δικαίωμα έκδοσής τους». Μετά απ’ όλα αυτά ο αναγνώστης εύλογα αναρωτιέται ποιο ήταν το τόσο βαρύ έγκλημα των δημοσιογράφων, ώστε η μήνις των αφεντικών τους να εκφραστεί τόσο απροκάλυπτα. Μπορεί σε καμία εφημερίδα, τοπική ή πανελλήνια να μη δημοσιεύτηκε η θέση των δημοσιογράφων, προφανώς επειδή τους το απαγόρευσαν τα ίδια τα αφεντικά τους, ευτυχώς όμως υπάρχει και το Ίντερνετ. Συνέχεια

14/11/2007 Posted by | Πολιτική, βεβαίως! | Σχολιάστε

Μαθήματα Ιστορίας

Κατά την παρουσίαση του Μιχρί Μπελί, αξιόλογου Τούρκου διανοητή, πρώην αριστερού και τιμημένου από το στρατοκρατικό καθεστώς της Τουρκίας με τον τίτλο του Ακαδημαϊκού, που διοργανώθηκε από το βιβλιοπωλείο «Παπασωτηρίου» την 19-6-07, είχαμε την ευκαιρία να διδαχτούμε σπουδαία Μαθήματα Ιστορίας και να μάθουμε για γεγονότα που τόσο καλά και δολίως απέκρυπταν οι κυρίαρχοι μαρξιστικοί κύκλοι.
Τι μάθαμε λοιπόν από τον αρχικό εισηγητή της παρουσίασης, ο οποίος φέρεται και ως ιστοριογράφος;
*Μάθαμε ότι ο εμφύλιος δεν έπρεπε να γίνει και ότι οι εργαζόμενοι της Ελλάδας έπρεπε να παραδώσουν αμαχητί στ’ αφεντικά τους την εξουσία που κέρδισαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής, εξουσία που συνίστατο σε πρωτόγνωρους θεσμούς αυτοδιοίκησης, αιρετών συμβουλίων, ψήφου στα 18, ψήφου στις γυναίκες, ίδρυσης αιρετών λαϊκών δικαστηρίων κλπ.
*Μάθαμε ότι η ΕΣΣΔ επιδίωξε τον εμφύλιο, παρά το γεγονός ότι ο Στάλιν είχε συστήσει επανειλημμένα στο Ζαχαριάδη να μη ξεκινήσει την ένοπλη σύγκρουση και παρά το γεγονός ότι η ΕΣΣΔ έκανε πάνω από 10 ολοκληρωμένες προτάσεις στον ΟΗΕ από το 1946 μέχρι το 1949 για να επέλθει η ειρήνευση και να πραγματοποιηθούν αδιάβλητες εκλογές.
* Μάθαμε ότι το ΚΚΕ ήταν σοβιετόδουλο παρά το γεγονός ότι δεν συμφώνησε με τη γνώμη της ΕΣΣΔ για την αποφυγή εμφυλίου. Συνέχεια

14/11/2007 Posted by | Πολιτική, βεβαίως! | Σχολιάστε

Δικαστικό πραξικόπημα ή … άξιος ο μισθός τους;

Η πρωτοφανής για τα δικαστικά χρονικά διάπραξη πλαστογραφίας και ψευδούς βεβαίωσης περί της παρουσίας απόντων Αρεοπαγιτών κατά τη διάσκεψη της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για την έκδοση απόφασης για τους συμβασιούχους του Δημοσίου, που διαπράχθηκε από τον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, δεν πρέπει ούτε να συγκαλυφθεί ούτε να μείνει ασχολίαστη, πολύ δε περισσότερο επειδή είναι ήδη ομολογημένα αυτά τα εγκλήματα με τις αστείες για τα νομικά χρονικά δικαιολογίες ότι δήθεν αποτελούν πάγια πρακτική. Αν πράγματι είναι αυτή η πάγια πρακτική των εκ του νόμου μυστικών διασκέψεων των Πολυμελών Δικαστηρίων της Ελλάδας, όπως ισχυρίστηκε ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, τότε αναμφισβήτητα όλες οι αποφάσεις τους είναι όχι μόνο μετέωρες αλλά και κοινωνικά επικίνδυνες. Συνέχεια

14/11/2007 Posted by | Πολιτική, βεβαίως! | Σχολιάστε

Πρόχειρος πίνακας χωρών ΕΕ με ιδιωτικά πανεπιστήμια

Ο παρακάτω πίνακας αφορά χώρες της ΕΕ και τις ανεπτυγμένες Νορβηγία & Ελβετία, προκύπτει δε από πρόχειρη έρευνα στο ίντερνετ. Μπορεί, δηλαδή, να ‘ναι και λάθος. Συνέχεια

14/11/2007 Posted by | Πολιτική, βεβαίως! | Σχολιάστε

Η σημασία των αγώνων

Εδώ και πολλά χρόνια κυριαρχεί, ύστερα από διαρκείς, κοπιώδεις και επιτυχείς προσπάθειες της άρχουσας τάξης, η αντίληψη ότι δεν υπάρχει άρχουσα τάξη, ότι έχει τελειώσει η πραγματική ροή της ιστορίας, ότι βρισκόμαστε στο τελευταίο στάδιο της ιστορικής εξέλιξης, ότι ένας κόσμος χωρίς αφεντικά είναι ουτοπία. Βασική συνέπεια της αντίληψης αυτής είναι η απαξίωση των αγώνων των εργαζομένων για βελτίωση του βιοτικού τους επιπέδου, αγώνων που διεξάγονται είτε στο δρόμο είτε μέσα στις επιχειρήσεις. Αυτή η απαξίωση οδήγησε στην εδώ και 15 χρόνια ραγδαία πτώση του βιοτικού επιπέδου με κυρίαρχες αιχμές της πολιτικής – πολεμικής των επιχειρηματιών έναντι των εργαζομένων τις εξής:
Τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς. Η απεργία και η διεκδίκηση ανήκει στη σφαίρα του φανταστικού στον ιδιωτικό τομέα. Συνέχεια

14/11/2007 Posted by | Πολιτική, βεβαίως! | Σχολιάστε

Ευρωσύνταγμα: Γιατί ΟΧΙ;

Η σκόπιμη έλλειψη ενημέρωσης για το περιεχόμενο του λεγόμενου Ευρωσυντάγματος από την ηγέτιδα μερίδα που κυβερνά την Ευρωπαϊκή Ένωση και η επικοινωνιακά επιτυχημένη προσπάθεια ωραιοποίησής του έχουν οδηγήσει το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού στην αποδοχή του, όπως προέκυπτε από τις δημοσκοπήσεις προ της δημοψηφισμάτων. Η αποδοχή αυτή είναι παράλογη όχι λόγω του περιεχομένου της συνταγματικής συνθήκης, για το οποίο ο καθένας μπορεί να έχει τις απόψεις του, αλλά λόγω της άγνοιας του περιεχομένου της. Αποδεικνύεται τελικά πως ο αιώνας της πληροφορικής τείνει να καταλήξει σε αιώνα της παραπληροφόρησης.
Βασικό επικοινωνιακό όπλο και αιχμή της καμπάνιας των υποστηρικτών του Ευρωσυντάγματος αποτελεί η συκοφάντηση της αντίθετης άποψης ως «ευρωφοβικής» και «συντηρητικής» και ταυτόχρονα η πρόκληση σύγχυσης μεταξύ των πολιτών με τον ισχυρισμό ότι οι ακραίες πολιτικά ομάδες είναι αυτές που αντιτίθενται στο Ευρωσύνταγμα, εννοώντας την Αριστερά και την ακροδεξιά, ταυτίζονται. Συνέχεια

14/11/2007 Posted by | Πολιτική, βεβαίως! | Σχολιάστε