Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For socialism in the 21st Century too!

Ο Μάκης Κοψίδης πάει στο ρεύμα Βενιζέλου (κλείστε καμιά πόρτα, πουντιάσαμε)

Φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο Βενιζέλος ετοιμάζει καινούργιο κόμμα που θα καλύψει το 10% που έβγαλε ο ΣΥΝ στην τελευταία δημοσκόπηση και μαζεύει κράχτες, αλλά δε θα σχολιάσω αυτό το γεγονός, παρότι μια τέτοια κίνηση δημιουργείται όχι τόσο για να χτυπήσει το ΣΥΝ (που τον χτυπάει) όσο για να χτυπήσει το ΚΚΕ, αφού ΣΥΝ και σοσιαλδημοκρατία είναι συγκοινωνούντα δοχεία.

Αυτός ο άνθρωπος, ο Μάκης, έζησε τη σύγκρουση μέσα στο ΚΚΕ το 92 και διάλεξε να ασπαστεί μια συγκεκριμένη αντίληψη σοσιαλιστικής ανάπτυξης, σε μια εποχή που πολύ πιο εύκολα και αβασάνιστα θα δεχόταν την πτώχευση αυτού του μοντέλου, όπως έκαναν οι μισοί περίπου του 13ου συνεδρίου (και γω μαζί μ’ αυτούς αφού αμέσως μετά, το 93, ψήφισα ΠΑΣΟΚ -εντάξει μη βαράτε όλοι δικαιούμαστε να κάνουμε ένα λάθος στη ζωή μας, κανείς δεν είναι τέλειος-). Ως εκπρόσωπος τύπου του ΚΚΕ θεωρούσε το άλλο μοντέλο (του ΣΥΝ) οπορτουνιστικό, φαντάζομαι. Σκυλοέβριζε τον ΣΥΝ για μια 10ετία, και μετά, χωρίς να υπάρξουν κάποιες συνταρακτικές πολιτικές εξελίξεις, που να δικαιολογούν την αλλαγή στάσης, αποφάσισε να πιει από κει που κατουρούσε. Δεν ήταν ένας οποιοσδήποτε κομμουνιστής, υποτίθεται. Υποτιθεται πως ήταν ένας ψημένος μαρξιστής που πέρασε κι απ’ το καμίνι της διάσπασης, επιλέγοντας, συνειδητά και ύστερα από βασανιστική διαδικασία, το μαρξισμό ως εργαλείο κοινωνικής ανάλυσης και αλλαγής του κόσμου, οπότε, λογικά, θα έπρεπε να έχει σταθερές απόψεις, να ταχθεί δηλαδή είτε με τον μαρξισμό είτε με την αναθεώρησή του. Για να ‘ναι και μέλος της ΚΕ πάει να πει πως ήταν κι αρχικομμουνιστής, άμεσος καθοδηγητής ευρέων κομματικών σχηματισμών κλπ, χωρίς πάντα να ξεχνάμε πως ακόμη κι από ανώτερες θέσεις απ’ αυτή του μέλους της ΚΕ πέρασαν οι Γέλτσιν και Γκορμπατσιόφ.
Τι μεσολάβησε, άραγε, και τώρα πια δεν του πάει ούτε ο οπορτουνισμός και υποστηρίζει ένα ξεκάθαρο αστικό κόμμα, ένα κόμμα που ο ίδιος, κάποτε ως ΚΚΕ, διακήρυσσε σε όλους τους τόνους ότι είναι κόμμα του κεφαλαίου; Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να πιστεύει με πάθος σήμερα το Α και αύριο το Β; Πώς μπορεί, δηλ. ο Βενιζέλος ως Υπουργός Τύπου του Αντρέα να ανήκει στο κακό ΠΑΣΟΚ και ως επικεφαλής του «ξερωγώ» ρεύματός του να ανήκει στην καλή Αριστερά;

Βέβαια, απ’ ό,τι έχω διαβάσει στον Κοψίδη παίζει και κάτι με την απόσπασή του. Είναι δημόσιος υπάλληλος και ήταν αποσπασμένος στο ΚΚΕ και αργότερα και στο ΣΥΝ. Μήπως ο ΣΥΝ δεν του συνέχισε την απόσπαση και θύμωσε ο Μάκης; Αν τίθεται τέτοιο θέμα και όχι πολιτικό, πρόκειται για το επιστέγασμα της γελοιότητας, όμως το ερώτημα περιπλέκεται. Τώρα έγινε ο κ. Μάκης βολεψάκιας ή ήταν από την περίοδό του στο ΚΚΕ; Και αυτοί που τον πρότειναν για τα ανώτατα κλιμάκια, κι αυτοί που τον ψήφισαν γιατί δεν τον πήραν χαμπάρι έγκαιρα; Τα στερνά ξεχνούν τα πρώτα, οπότε τελικά καλά έκαναν και τον διαολόστειλαν αλλά πάντως είναι γνωστό ότι ο άνθρωπος δε γίνεται ξαφνικά, απ’ τη μια μέρα στην άλλη, «εαυτούλης» και «βολεψάκιας». Μπορεί να έχει μια εξέλιξη προς τον «εαυτουλισμό» αλλά οπωσδήποτε υπάρχει το σημείο εκκίνησης που άγεται σε πολύ πιο μακρινό χρόνο από την ξεκάθαρη εκδήλωση του συμπτώματος.

Αν και νομίζω ότι αύριο ο Ριζοσπάστης θα είναι μέσα στην καλή χαρά, το πρόβλημα είναι συγκεκριμένο: Πόσοι τέτοιοι τύποι υπάρχουν μέσα στα ανώτατα κλιμάκια του ΚΚΕ; Τι σχεδιάζουν να κάνουν; Γιατί να θεωρήσουμε ότι κι όλοι οι υπόλοιποι της ΚΕ είναι ψημένοι μαρξιστές και δε θα λακίσουν στην κρίσιμη στιγμή; Πόσο πίσω μπορούν να πάνε το εργατικό κίνημα τέτοιοι τύποι; Προσέξτε! Εγώ μπορεί να λακίσω αύριο (το έκανα και το 93 και το 96 ενώ το 94 στις Ευρωεκλογές μας ψήφισα, ελπίζω το αδίκημα του λακίσματος να έχει παραγραφεί), αλλά εγώ δεν είμαι καν μέλος και η επιρροή μου είναι μηδαμινή.

Ακόμη και αν τίθεται θέμα απόσπασης του Κοψίδη και πήγε στο Βενιζέλο για τη βολή του, φαίνεται η έλλειψη ιδεολογικής θωράκισης και μάλιστα των υψηλόβαθμων στελεχών της Αριστεράς (να μη ξεχνάμε ότι ήταν μέλος και της ΚΕ του ΣΥΝ). Ναι μεν κατά την υλιστική θεώρηση η βιοτική κατάσταση του καθενός επιδρά άμεσα και στην ιδεολογία του, όμως δε νομίζω ότι ο Κοψίδης ήταν και κανένας κονομημένος, τύπου Ανδρουλάκη – Δαμανάκη, ώστε να δικαιολογείται τέτοιου είδους μετακίνηση. Διάολε, υπάρχει κι ο ΣΥΝ για να βολεύει την εργατική αριστοκρατία, δε χρειάζεται να πας στο ΠΑΣΟΚ. Ένας βολεμένος δημόσιος υπάλληλος είναι, των 1200-1300 Ευρώ που το μόνο πλεονέκτημά του σε σχέση με την πλειοψηφία των Δ.Υ. είναι οι υπέρ του ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Κάτω από ποιες προϋποθέσεις ένας θιασώτης της διανεμητικής παραγωγής αποφασίζει ξαφνικά ότι η εμπορευματική παραγωγή του πάει πιο πολύ αν δεν τα ‘χει κονομήσει ήδη; Συνεχίζω να θεωρώ ότι η απόσπαση δεν είναι ισχυρό κίνητρο για ν’ αλλάξει κάποιος στρατόπεδο αν και θα μπορούσαν τέτοιου είδους προνόμια να εκφυλίσουν τη μαρξιστική σκεψη των στελεχών και του ίδιου του ΚΚΕ.

Παρόλο, λοιπόν, που αύριο ο Ριζοσπάστης μάλλον θα πανηγυρίζει -ελπίζω να διαψευστώ και ίσως να τον προλάβω-, το θέμα Κοψίδη δεν είναι για πανηγύρια αλλά για κλάματα. Χτυπάει πρώτα απ’ όλα εμάς τους Αριστερούς που ενώ κάθε μέρα προσπαθούμε να πείσουμε τους άλλους εργαζόμενους για το εφικτό του σοσιαλισμού, τσουπ!!!, να ‘σου ένας Κοψίδης να περιφέρεται σε διάφορους πολιτικούς χώρους ξεκινώντας από μας.

Όπως υπενόησα και πιο πάνω, είναι λογικό οι τύποι που τα κονομάνε να φεύγουν από το ΚΚΕ. Για την ακρίβεια, πρέπει (κατά κανόνα) να φεύγουν για να μην αλλοιώνουν την ταξική του φυσιογνωμία. Είναι πολύ δύσκολο (αλλά όχι κι ακατόρθωτο) για κάποιον να είναι Ένγκελς. Η σοσιαλδημοκρατία είναι η φυσική απόληξη του εκφυλισμένου αριστερού και τέτοιοι πάντα θα υπάρχουν, είτε επειδή οι βιοτικές τους δραστηριότητες τους μεταφέρουν στην αστική ή μκροαστική τάξη είτε επειδή ανήκουν στην εργατική αριστοκρατία που εκτρέφεται από ορισμένες γραφειοκρατικές δομές των κομματικών μηχανισμών της Αριστεράς. Παρόλα αυτά τα ανώτατα στελέχη υπό ομαλές πολιτικές εξελίξεις ειναι ανεπίτρεπτο να αλλάζουν με τόση ευκολία στρατόπεδο, όποιο κι αν είναι το βιοτικό τους υπόβαθρο, που σημαίνει ότι πρέπει να επιλέγονται με αυστηρώς πολιτικά κριτήρια σε συνδυασμό με την προσωπική ικανότητα του καθενός.

Η αρχικη είδηση είναι από το athens.indymedia, μπορείτε επίσης να διαβάσετε και την ανακοίνωση του ΣΥΝ η οποία έχει και μια δόση χιούμορ, δεν κάνει όμως κανένα σχόλιο στη καταδικασμένη απ’ τη λαϊκή σοφία πρακτική: ανεμομαζώματα – διαολοσκορπίσματα.

10/01/2008 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: