Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For socialism in the 21st Century too!

Καταστρατήγηση αργίας 3 Ιεραρχών

Καταστρατηγήθηκε σήμερα η αργία των 3 Ιεραρχών με επίκληση υποτιθέμενης εγκυκλίου απροσδιόριστης υπηρεσίας του Υπουργείου Παιδείας, που κινείται μεταξύ Δ/ντή Β΄βάθμιας και Υπουργείου Παιδείας, κατά παράβαση της ισχύουσας νομοθεσίας (Ν. 1157/81, άρθρο 1, παράγραφος 11, περίπτωση α΄).

Καθηγητές, τουλάχιστον του 4ου Λυκείου Αλεξ/πολης, υποχρεώθηκαν να προσέλθουν στο Λύκειο και εν συνεχεία να παρακολουθήσουν εκκλησιασμό βάσει αυτής της εικαζόμενης εγκυκλίου, με την οποία θεωρείται ότι η μέρα των 3 Ιεραρχών δεν είναι αργία των εκπαιδευτικών αλλά σχολική γιορτή!

Θεωρώ ότι πρέπει να καταγγελθεί άμεσα αυτή η πρακτική από τον κόσμο της Παιδείας, είτε βρεθεί είτε όχι η εικαζόμενη εγκύκλιος, είναι βέβαια προτιμότερο να βρεθεί γιατί μετά θ’ αρχίσουν να τα στρίβουν.

Η πρακτική αυτή αποτελεί ένα βήμα για την κατάργηση των αργιών και των εργασιακών δικαιωμάτων, αρχικά του εκπαιδευτικού κόσμου  και μετέπειτα και των υπόλοιπων κλάδων εργαζομένων, μέσα από τη γνωστή εργοδοτική τακτική του σαλαμιού, συνοδευόμενη από τον κοινωνικό αυτοματισμό. Δεν έχει σημασία, βέβαια, που η αργία αυτή συνδέεται με θρησκευτική γιορτή· αν δεν υπήρχε η θρησκευτική γιορτή κάποια άλλη μέρα θα είχε θεωρηθεί ως εκπαιδευτική αργία.

Έτσι που πάει η κατάσταση οι δυνάμεις που υποστηρίζουν τα συμφέροντα της εργοδοσίας, δεν θ’ αργήσουν να ζητήσουν χωρισμό Εκκλησίας από το Κράτος μόνο και μόνο για να καταργήσουν τις αργίες που στηρίζονται στη θρησκευτική παράδοση του ελληνικού λαού!

Να το ξεκαθαρίσουμε μια καλή: Θρησκευτική αργία δεν σημαίνει ούτε υποχρέωση να πάω στην Εκκλησία ούτε να στέκομαι αργός στο χώρο της δουλειάς μου. Η αργία δεν είναι επίσχεση εργασίας.

Φίλοι εκπαιδευτικοί,

Νομίζω ότι είναι και δικό σας χρέος να καταγγείλετε αυτή την απαράδεκτη τακτική που βλάπτει πρώτα εσάς αλλά αποτελεί και οδηγό για τη γενικότερη καταστρατήγηση των συμφερόντων των εργαζομένων, στα πλαίσια της γνωστής τακτικής του σαλαμιού που εφαρμόζει η εργοδοσία, ιδιωτική και δημόσια.

Κατωτέρω παραθέτω και το απόσπασμα από το νόμο που ορίζει ότι η μέρα των 3 Ιεραρχών είναι αργία και όχι γιορτή:

Νόμος 1157 της 8/12.5.81

Άρθρον 1.

Χρόνος εργασίας.

…………….

11. Ημέραι αργίας και ημιαργίας των δημοσίων οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως και λοιπών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ορίζονται αι εξής:

α) Ημέραι αργίας: Η Εθνική εορτή, η 28η Οκτωβρίου, η πρώτη του έτους, τα Θεοφάνεια, η των Τριών Ιεραρχών διά τους εκπαιδευτικούς λειτουργούς, η Καθαρά Δευτέρα, η Μεγάλη Παρασκευή, το Μέγα Σάββατον, η Δευτέρα του Πάσχα, η 1η Μαΐου, η του Αγίου Πνεύματος (Δευτέρα της Πεντηκοστής), η της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η 17η Νοεμβρίου διά τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και τας Ανωτέρας Σχολάς, η πρώτη και δευτέρα ημέρα των Χριστουγέννων και άπασαι αι Κυριακαί.

…………….

30/01/2009 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

2 σχόλια »

  1. Βέβαια το ερώτημα που τίθεται είναι, εαν και πότε οι συνδικαλιστές διάφοροι κλπ, καθηγητές , δάσκαλοι διαμαρτυρήθηκαν για τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα. Όταν καταστρατηγούνταν κάθε έννοια «εργατικού δικαίου» και η συμπεριφορά των εργοδοτών ήταν -και είναι σε πολλές περιπτώσεις- βλαπτική.
    Οπότε πώς απαιτούν να διαμαρτυρηθούμε εμείς. Μεταξύ τους λοιπόν θα ευλογήσουν τα γένια τους και θα τα βρούνε ως συνήθως.
    Έσπειραν ανέμους και θερίζουν…σιγά-σιγά, θύελλες που έρχονται.
    Και δεν τσιμπάω από το συνηθισμένο επιχείρημα…»μην χαίρεστε με το πάθημα των δημοσίων υπαλλήλων, διότι θα ακολουθήσουν τα χειρότερα για εσάς του ιδιωτικού τομέα…»
    Εμείς τα βιώνουμε τα πολύ χειρότερα χρόνια τώρα. Οπότε ο βρεγμένος δε φοβάται από τη βροχή και την καταιγίδα…
    Εξάλλου με τα χεράκια των συνδικαλοπατέρων τους έβγαλαν τα ματάκια τους.
    Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν για δικαιότερη μοιρασιά και όρους εργασίας για όλους. Μόνο για την πάρτη τους!
    Δεν επιθυμούν αξιολόγηση, δεν επιθυμούν έλεγχο, δε θέλουν να δουλεύουν …πάνω από δυο ώρες κανονικές, δεν, δεν…
    λες και βρίσκονται στου μπαμπά τους το τσιφλίκι συμπεριφέρονται κατά μεγάλο ποσοστό.Σαν όλοι οι υπόλοιποι να είναι περιττοί…
    Πρόκληση και μόνο πρόκληση είναι αυτή η συμπεριφορά για την καταταλαιπωρημένη κοινωνία , που ανέχεται να τους πληρώνει διπλά. Τη μια το πρωί νόμιμα και την άλλη το απόγευμα …μαύρα.
    Εξάλλου κάθονται-κάθονται μήηηνες…ας δουλέψουν και μια μέρα , ας κοιτάξουν και τον Θεό τους (Αλλά Θεό δεν έχουν).

    Σχόλιο από Σουσαμίδης Ανέστης | 02/02/2009 | Απάντηση

  2. α. Διακρίνεσαι έντονα από κοινωνικό αυτοματισμό (ας τον πούμε έτσι αφού έτσι τον λένε οι «γλωσσοπλάστες», έναν τελείως άσχετο ορισμό για την υποβολιμαία ενδοκοινωνική αντιπαράθεση των κατώτερων στρωμάτων).
    β. Δεν ζήτησα από κανέναν υπάλληλο του δημοσίου να προασπίσει τα δικαιώματά του. Το ζήτησα από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς.
    γ. Οι δημόσιοι υπάλληλοι, παρά το γεγονός ότι γενικά το κράτους τούς θέλει να εφαρμόζουν την καταπιεστική πολιτική του, είναι αυτοί που κυρίως κατέβηκαν στους δρόμους για τα θεμελιώδη εργατικά δικαιώματα που κυρίως αφορούν τον ιδιωτικό τομέα, όπως το ασφαλιστικό. Οι δρόμοι γέμισαν επειδή απέργησαν οι δημόσιοι κι όχι οι ιδιωτικοί υπάλληλοι. Θα μου πεις είναι μόνιμοι και το κάνουν εκ του ασφαλούς. Σωστά! Σημασία δεν έχει η πρόθεση. Σημασία έχει η πράξη. Και ως προς το ασφαλιστικό μέχρι στιγμής οι Δ.Υ. ξελάσπωσαν τον ιδιωτικό τομέα. Γι’ αυτό το επιχείρημά σου ότι δε σας υποστήριξαν ποτέ πάει περίπατο.
    δ. Τις θύελλες θα τις θερίσει ο ιδιωτικός τομέας. Οι Δ.Υ. έχουν μονιμότητα. Το πολύ – πολύ να πάθουν καμιά μικρή μείωση μισθού. Μόνο αν γίνει ξανά κατοχή και καταργηθεί το δημόσιο θα πεινάσουν. Αν ζηλεύεις ζήτα και συ μονιμότητα. Πάρε την επιχείρηση του αφεντικού σου στα χέρια σου και κάνε αυτοδιαχείριση. Θα βουλιάξεις αν δεν το κάνουν κι άλλοι στις άλλες επιχειρήσεις, αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος για μονιμότητα στην εργασία. Θα το κάνεις;
    ε. Οι συνδικαλοπατέρες που έβγαλαν κάποια ματάκια ήταν οι της ΓΣΕΕ, οι προερχόμενοι από τον ευρύτερο δημόσιο που τυπικά θεωρείται ιδιωτικός, που εσείς, οι καθαρά ιδιωτικοί υπάλληλοι, με τη θετική συμμετοχή σας ή την απραξία σας τους βγάλατε στον αφρό. Αυτοί πάντοτε υποστήριξαν τα στενά σωματειακά τους συμφέροντα, όπως π.χ. την άρνηση να ενταχθούν οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ στο ΙΚΑ με το σκεπτικό του παρακατιανού ταμείου. Η έλλειψη αλληλεγγύης πρώτα στον ιδιωτικό τομέα παρατηρήθηκε από τα σωματεία βάσης που τα τσάκισαν οι εργοδότες. Όταν απολυόταν ένας – δυο οι υπόλοιποι λούφαζαν ευχαριστώντας τον καλό Θεό που δεν ήταν μέσα στους απολυμένους, αντί να ξεκινήσουν απεργία ενάντια στις απολύσεις. Κι όταν ήρθε η σειρά τους να απολυθούν ή να μη πάρουν αυξήσεις, τότε δεν είχε μείνει ούτε ένας για τους υπερασπιστεί. Κι αυτή η έλλειψη αλληλεγγύης οδήγησε σήμερα στον κατώτερο μισθό των 670 Ευρώ για τους τυχερούς του 8ώρου. Αυτή ακριβώς είναι η τακτική «σαλάμι». Λίγο – λίγο. Κάποτε το λίγο γίνεται όλον. Μισόν ή όλον;
    στ. Ο κάθε εργαζόμενος ενδιαφέρεται για το μισθό του πρώτα απ’ όλα. Επομένως για το δικό σου μισθό και το πως θα μοιραστεί σε σένα το παραγόμενο προϊόν θα το παλέψεις εσύ. Αν νομίζεις ότι τα 1.200 Ευρώ του Δ.Υ. είναι πολλά ώστε να σου δώσει κάτι απ’ αυτά, πραγματικά δε βλέπεις ποιος είναι αυτός σε κρατά στη φτώχια:
    28 Δις.και-

    Σχόλιο από antrikos | 02/02/2009 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: