Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For socialism in the 21st Century too!

Διαίρει και βασίλευε (σιγά το νέο!)

Το Ταμείο Αλληλοβοηθείας Προσωπικού της Γενικής Τράπεζας, αυτό που δίνει τα εφάπαξ, κατέρρευσε. Κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος με τα αποθεματικά του να εξανεμίζονται μέσα από την πολιτική των «τοξικών» ομολόγων. Οι εργαζόμενοι έχασαν εκατομμύρια από τις δικές τους εισφορές· κι όμως δεν έπεσε τουφεκιά. Όχι απεργία, ούτε καν μια στάση εργασίας κατάφερε να κάνουν οι θιγόμενοι εργαζόμενοι. Γιατί άραγε;

Να γιατί: Οι νεώτεροι εργαζόμενοι της Γενικής αλλά και των άλλων τραπεζών δεν ασφαλίζονται πλέον στα τραπεζικά ταμεία αλλά στο ΙΚΑ, οπότε δεν τους ενδιαφέρει το θέμα. Όταν άλλαζαν οι εργασιακές σχέσεις στη Γενική και τις άλλες τράπεζες οι παλιοί εργαζόμενοι δεν αγωνίστηκαν ώστε και οι νεώτεροι να εντάσσονται στο ίδιο εργασιακό καθεστώς. Θεώρησαν ότι είχαν διασφαλίσει τα δικά τους δικαιώματα και «έκαναν την πάπια» για τους καινούργιους. Η γνωστή εργοδοτική τακτική του σαλαμιού πέτυχε για μια ακόμη φορά και διέσπασε τους εργαζόμενους, τους χώρισε σε δύο κατηγορίες παρά το γεγονός ότι εργάζονταν υπό τις ίδιες ακριβώς συνθήκες.

Η διαχρονικά ξεπουλημένη στην εργοδοσία συνδικαλιστική ηγεσία και της Γενικής και της ΟΤΟΕ δεν έβγαλε κιχ για την αλλαγή των όρων των συμβάσεων εργασίας και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, όντας κι αυτή στη λογική των «παλιών». Τώρα ήρθε η ώρα της κρίσης. Οι «παλιοί» έχασαν το εφάπαξ τους και οι «νέοι» δεν έχουν κανένα μα κανένα λόγο να τους υποστηρίξουν γιατί αυτοί δεν χάνουν τίποτε, το είχαν χαμένο από την αρχή, αφού ασφαλίστηκαν στο ΙΚΑ.

Αυτή την εξέλιξη έπρεπε να την περιμένουν ειδικά οι τραπεζοϋπάλληλοι, καθώς, εξαιτίας της φύσης της εργασίας τους, ξέρουν πολύ καλά πώς όλα είναι δανεικά.

Οι εργαζόμενοι οφείλουν να κατανοήσουν ότι αυτό που συνέβη στη Γενική οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στη διάσπασή τους από την εργοδοσία σε δήθεν προνομιούχες κατηγορίες. Η εξέλιξη αποδεικνύει και στην πράξη ότι οι εργαζόμενοι θα είναι πάντοτε οι χαμένοι αν δεν δείχνουν αλληλεγγύη μεταξύ τους, αν υποτάσσονται στη στρατηγική της εργοδοσίας, αν θεωρούν ότι με το ξεπούλημα του συναδέλφου διασφαλίζουν τα μικροσυμφέροντά τους, αν δεν κατανοήσουν ότι η διάσπαση προκαλείται προκειμένου να σπάσει ο αδύναμος κρίκος και στη συνέχεια όλη η εργατική αλυσίδα.

Στην αντίπερα όχθη, πέρα από τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες και τους αδιάφορους «βολεμένους» εργαζόμενους η αλληλεγγύη των εργαζομένων άρχισε να ξαναγεννιέται με αιχμή την  ηθική και υλική συμπαράσταση προς την ηρωική Κωνσταντίνα Κούνεβα, δείχνοντάς μας τι μπορούν να καταφέρουν οι εργαζόμενοι όταν είναι ενωμένοι.

Με την ευκαιρία πρέπει να τονιστεί ότι η υγεία της Κωνσταντίνας δεν θα αποκατασταθεί ποτέ πλήρως, το ένα της μάτι έχει τυφλωθεί τελείως και από το άλλο προς στιγμήν βλέπει μόνο σκιές ενώ το πεπτικό της σύστημα έχει υποστεί εκτεταμένη καταστροφή από το βιτριόλι που την εξανάγκασαν να πιει οι μπράβοι της εργοδοσίας.  Η Κωνσταντίνα θα χρειαστεί μακροχρόνια θεραπεία και έχει ανάγκη την αλληλεγγύη μας. Όσοι μπορούν να τη βοηθήσουν από το υστέρημά τους ας καταθέσουν οποιοδήποτε ποσό, ακόμη και μισό ευρώ, στο λογαριασμό που ανοίχτηκε για το λόγο αυτό με αριμθμό 5012-019021-277 στην Τράπεζα Πειραιώς και στα ονόματα DECHEVA ELENA KUNEVA KOSTADINKA NIKOLOVA.

05/03/2009 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: