Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For socialism in the 21st Century too!

1η Μάη στην Αλεξ/πολη

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ γεμάτη με παλμό και δυναμισμό και κάτω από καταρρακτώδη βροχή. Ο φετινός γιορτασμός ήταν αφιερωμένος στον ποιητή Γιάννη Ρίτσο, που οι περισσότεροι αρέσκονται να τον ονομάζουν ποιητή της Ρωμιοσύνης, μα στην πραγματικότητα ήταν ο ποιητής της Επανάστασης και του πόνου της Εξορίας, τιμώντας τα 100 χρόνια από τη γέννησή του. Ποίηματά του απήγγειλαν η Νίκη, ο Σάββας κι η Αλεξάνδρα, κι αν ξέχασα κάποιον ακόμη ζητώ ταπεινά συγνώμη (5 πόντοι για το γκουλάγκ, για να μάθω να μη ξεχνώ, στους 1000 είμαι μέσα -έχω μαζέψει ήδη 969-).
Κάποιος διάβασε και ένα περίεργο πρωτομαγιάτικο μήνυμα που απέστειλαν κάτι συνδικαλιστές, μήνυμα που έκανε όλη τη συγκέντρωση να παγώσει αλλά καλά που μετά έγινε η πορεία και ήρθε στα ίσα της (η συγκέντρωση, λέμε).
Στη συνέχεια, στους δρόμους της πόλης, βροντοφωνάξαμε τα συνθήματά μας. Παρά τη βροχή κανείς δεν πτοήθηκε, τόσο μεγάλη συμμετοχή στα συνθήματα πρώτη φορά είχαμε.
Φυσικά, ο οπορτουνιστής antrikos δε φώναζε τα συνθήματα ακριβώς όπως η ντουντούκα αλλά ξέφυγε λιγουλάκι από τη γραμμή, εξάλλου το ΠΑΜΕ είναι συσπείρωση ταξικών δυνάμεων και, θεωρητικά, δεν χρειάζεται να συμφωνούμε όλοι σε όλα. Γι’ αυτό και ο antrikos εξέφρασε τον αριστεροδεξιό οπορτουνισμό του και φώναζε άλλα. Εκεί που η ντουντούκα έλεγε «την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία» αυτός ο παλιοπορτουνιστής φώναζε «την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο» ή «την κρίση να πληρώσουν τα αφεντικά». Εκεί που η ντουντούκα έλεγε «Αγώνας – ρήξη – ανατροπή η ιστορία γράφεται με πάλη ταξική» φώναζε μόνο το «αγώνας» και μετά το «η ιστορία …» κάνοντας παύση ενδιάμεσα διότι το «ρήξη – ανατροπή» το έβγαλε σε πανό ο Καρατζαφύρερ. Εκεί που η ντουντούκα έλεγε «εργάτες – αγρότες – ΕΒΕ & φοιτητές …» ο οπορτουνιστής αντί για ΕΒΕ φώναζε «μετανάστες». Και παρόλο που τα φώναζε με όλη του του τη δύναμη τον κάλυπταν οι φωνές των άλλων και έμεινε με τον οπορτουνισμό του και βρέθηκε ισχνή μειοψηφία μέσα στο κίνημα. Δεν απελπίζεται, όμως. Πάντως κάτι άλλα συνθήματα όπως «η ταξική ειρήνη είναι μια απάτη, νόμος είναι το δίκιο το εργάτη» τα φώναξε με την ψυχή του.

Αυτά με μας…

Οι άλλοι;
Οι άλλοι αξιοθρήνητοι. Οι ξεπουλημένοι και βολεμένοι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ, ξετσίπωτα τσιράκια της εργοδοσίας που έχουν αναλάβει εργολαβικά τη συνέχιση της υποδούλωσης των εργαζομένων στα αφεντικά τους, δεν μπόρεσαν να συγκεντρώσουν ούτε τους ίδιους τους εαυτούς τους. Με μια βροχή διαλύθηκαν τα πάντα. Δεν κατάφεραν ούτε τα διοικητικά συμβούλια που ελέγχουν να έρθουν στο Εργατικό Κέντρο. Δεν έφταναν ούτε για να μεταφέρουν τα πέντε – έξι στεφάνια που ήταν να καταθέσουν στο μνημείο του Πάρκου Εθν. Ανεξαρτησίας. Αφού τα πήγαν μια δόση, επέστρεψαν να πάρουν και τα υπόλοιπα. Τα άφησαν στο μνημείο και την κοπάνησαν. Αυτό ήθελαν πάντα, αυτό πέτυχαν, την απομαζικοποίηση του εργατικού κινήματος και την απαξίωση του συνδικαλισμού στα μάτια των εργαζομένων, που τους κατάφεραν να λένε ότι όποιος ασχολείται με το συνδικαλισμό το κάνει για το προσωπικό του βόλεμα. Πού ήταν, κύριοι του Εργατικού Κέντρου, αυτοί οι 305 που ψήφισαν πριν από ένα μήνα για να νεκραναστήσουν το εργοδοτικό σωματείο «Ερμής»; Μια χαρά τους φέρατε να ψηφίσουν για να εξασφαλίσετε τους αντιπροσώπους σας στο επικείμενο Συνέδριο, μια χαρά τους κρατήσατε στα σπίτια τους την 1η Μάη. Μια χαρά τους φέρατε να ψηφίσουν, με απειλές για απόλυση, ρουσφέτια, εκβιασμούς· έτσι ακριβώς κυριαρχείτε στο εργατικό κίνημα τόσα χρόνια κι αυτός είναι ο στόχος σας: Να έρχονται, να σας ψηφίζουν και μετά στα σπιτάκια τους, κι ύστερα ξανά από τρία χρόνια πάλι το ίδιο παραμύθι, όπως ακριβώς και στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία του κράτους των εργοδοτών, που δε θέλει συμμετοχή παρά μόνο ψήφο. Να είστε σίγουροι κ.κ. εργατοπατέρες πως όλοι αυτοί που σέρνετε με δόλια μέσα να σας ψηφίζουν, αύριο θα καταργήσουν το δικαίωμα της περιοδικής ψήφου και θα διεκδικήσουν το δικαίωμα της συνεχούς συμμετοχής, της άμεσης δημοκρατίας. Και τότε δε θα υπάρχει κανείς να σας (και με) σώσει.

Α…
Έκανε και μια απόπειρα συγκέντρωσης η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Ακούστηκε κι ένα ξεψυχισμένο σύνθημα αλλά απο κει και πέρα τίποτε. Ρε παιδιά (των ΕΑΑΚ), πιο καλά δεν ήταν όταν ερχόσασταν τις προηγούμενες χρονιές στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, έστω και στην άκρη της συγκέντρωσης και μετά στο τέλος της πορείας; Λέγατε τα συνθήματά σας, πρωτότυπα, αυθόρμητα, δροσερά, χαμογελούσε και μας το χειλάκι μας, τώρα πήγατε τάχα μου να κάνετε επίδειξη δύναμης και δε μαζευτήκατε ούτε 10· πάλι καλά, όμως, ήσασταν πιο πολλοί από τους ΓΣΕΕδες. Για ξανασκεφτείτε το για του χρόνου. Η Αλεξ/πολη δεν είναι Αθήνα, άλλες οι συνθήκες (να γιατί είμαι οπορτουνιστής). Ξέρω, ξέρω, μέχρι του χρόνου πολλά μπορεί να συμβούν και να ‘ρθουν τα πάνω κάτω.

Με αγωνιστικά (οπορτουνιστικά) φιλάκια
Ματς – μουτς
Αντρίκος.

02/05/2009 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

1 σχόλιο »

  1. Ο σύντροφος Οπορτουνιστής (το Ο με κεφαλαίο) με επιτίμησε που δεν είχα το νου μου και δεν πρόσεξα ποιοι διάβασαν τα ποιήματα. Τα έκανα, λέει, μαντάρα, και μου επικύρωσε τους 5 πόντους.
    Το σωστό είναι ότι:
    Η Νίκη δεν διάβασε ποιήματα αλλά έκανε την εισαγωγή – γέφυρα.
    Ποιήματα εκτός από το Σάββα και την Αλεξάνδρα διάβασαν η Εύα και η Αθανασία.

    Σχόλιο από antrikos | 04/05/2009 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: