Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For the socialism in the 21st Century too!

Τιμή και Δόξα στον Κόκκινο Στρατό

Σαν σήμερα πριν από 64 χρόνια ο Κόκκινος Στρατός, ο στρατός της παγκόσμιας εργατικής τάξης, ολοκλήρωσε τη συντριβή του τέρατος του φασισμού. Η τεράστια θυσία του σοβιετικού λαού με τους 20 εκ. νεκρούς, που σήκωσε το κύριο βάρος του Β’ ΠΠ, δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ. Η ήττα του φασισμού οδήγησε στην απελευθέρωση ολόκληρης της ανθρωπότητας όχι απλώς από τα δεσμά της σκλαβιάς αλλά από τα δεσμά της ιδεολογίας των ανώτερων & κατώτερων φυλών, από αυτούς που είχαν σκοπό να καταστήσουν σκλάβους ή να δολοφονήσουν όλους όσους δεν ανήκαν στην «ένδοξη» αρία φυλή τους.

Παρά τη λυσσαλέα προπαγάνδα των Δυτικών ενάντια στο σοσιαλισμό, με κύριο στόχο το πρόσωπο του Στάλιν, ενάντια στα επιτεύγματα της σοβιετικής εργατικής τάξης, που μέσα στο ιλιγγιωδώς σύντομο χρονικό διάστημα των 25 ετών κατάφερε να ξεπεράσει δύο ολοκληρωτικές καταστροφές και να καταστήσει την ΕΣΣΔ υπερδύναμη (ας σκεφτεί κανείς πόσα χρόνια παιδεύονται τα αφεντικά στην Ελλάδα για «οικονομική ανάπτυξη και ανάκαμψη»), οι σοβιετικοί λαοί δεν ξεχνούν την ιστορία τους, δεν προδίδουν την διαδρομή τους, δεν ξεπουλάνε το αίμα που έχυσαν. Οι κυρίαρχες αστικές τάξεις των περισσότερων χωρών που προέκυψαν από το διαμελισμό της ΕΣΣΔ αναγκάζονται να συμπλεύσουν με την λαϊκή ιστορική μνήμη για να έχουν ένα ελάχιστο λαϊκό έρεισμα ώστε να κυβερνούν και επιπλέον ο εκ μέρους τους σφετερισμός των τεχνικών υποδομών της σοβιετικής εργατικής τάξης αποτελεί ένα διαπραγματευτικό τους χαρτί στη σημερινή διεθνή πολιτική σκακιέρα.

Η κόκκινη σημαία μας συνεχίζει να παρευλαύνει μπροστά, έστω και δεύτερη μετά την προσωρινή ήττα του παγκόσμιου εργατικού κινήματος· το «τυραννικό» σοσιαλιστικό καθεστώς και τα σύμβολά του εξακολουθούν να δοξάζονται για μια φορά το χρόνο από τους αστούς επιγόνους του, οι φαντάροι ξαναφορούν για μια μέρα το πηλίκιο με το αστέρι και το σφυροδρέπανο, και η εργατική τάξη της Ρωσίας συνεχίζει ν’ ακούει τον ίδιο ύμνο, τον ύμνο της ΕΣΣΔ, κάνοντας τις αναμνηστικές δόσεις της, αναπολώντας την Αλεξάνδρεια που έχασε και παίρνοντας δύναμη για να την κατακτήσει ξανά, παρά το λυσσαλέο αγώνα των αφεντικών της Δύσης να συκοφαντήσουν τον αγώνα του σοβιετικού λαού, παρά τη συνεχώς ανήθικη (τι άλλο!) προσπάθειά τους να παρουσιάσουν την απελευθέρωση της Ευρώπης από τα δεσμά του φασισμού ως ξενική κατάκτηση. Τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν τ’ αφεντικά της Δύσης, αφού στην πραγματικότητα φασισμό τραβάει η ψυχούλα τους και σίγουρα το ‘χουν μετανιώσει που την πάτησαν κι αναγκάστηκαν να συμμαχήσουν με την ΕΣΣΔ και όχι με τους Ναζί και δεν μπόρεσαν να σπάσουν τη συμμαχία αυτή για να επιτεθούν όλοι μαζί εναντίον της.

Σήμερα που ο φασισμός αρχίζει να σηκώνει και πάλι κεφάλι εκμεταλλευόμενος τη φτώχια, την ανεργία και κυρίως την αδυναμία του εργατικού κινήματος να περιφρουρήσει τις κατακτήσεις του, σήμερα που ο φασισμός αρχίζει να χύνει το δηλητήριο του ρατσισμού στους εργαζόμενους για να τους διαιρέσει και να διαιωνίσει την κυριαρχία των αφεντικών, την ύπαρξη των οποίων ποτέ δεν αμφισβήτησε, προβάλλει πολύ πιο φωτεινό το μεγαλείο του Κόκκινου Στρατού μας που ανάγκασε τους φασίστες να κρυφτούν στις τρύπες τους για τα επόμενα 60 χρόνια και τους καπιταλιστές να τον λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπόψη στις σχέσεις τους με την παγκόσμια εργατική τάξη.

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΡΑΤΟ ΜΑΣ

ΘΑ ΤΟΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

Ευτυχώς που το Καπιτώλιο είναι αρχαιοπρεπές κι έτσι δε θα χρειαστεί να σπάσουμε ούτε ένα τζάμι, όχι σαν τον παλιό-Κόκκινο Στρατό που τα έκανε λαμπόγυαλο στο Ράιχσταγκ.

09/05/2009 Posted by | Πολιτική, βεβαίως! | 2 Σχόλια