Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For socialism in the 21st Century too!

Αγροτικές κινητοποιήσεις

Όταν ο αδύναμος αποκλείει τους δρόμους είναι ένοχος.
Όταν η τράπεζα σού επιβάλλει εξωφρενικά επιτόκια και ανατοκισμούς, ε… τότε αυτή έχει το δικαίωμα να το κάνει διότι δεν κλείνει τους δρόμους. Απλώς κλείνει σπίτια και μάλιστα με τη δύναμη του κράτους αφού τσάκα – τσάκα σου βγάζει τη διαταγή πληρωμής και επιβάλλει κατάσχεση. Αυτή γιατί έχει το δικαίωμα να κλείνει σπίτια; Μα γιατί το κεφάλαιο είναι δικό της, θ’ απαντήσει ο αφελής φιλελεύθερος. Για να δούμε όμως στα γρήγορα πώς το μάζεψε αυτό το κεφάλαιο, πόσο τίμια και θεμιτά:

Η Τράπεζα ή το Μονοπώλιο (ή Καρτέλ αν το προτιμάνε οι «φιλελεύθεροι», το ίδιο είναι) επιβάλλουν τις τιμές και τα επιτόκια που γουστάρουν.

Επίκαιρο παράδειγμα το ψωμί, μια και μιλάμε για αγρότες:
1.200 γρ. στάρι βγάζουν 1 κιλό ψωμί. Πόσο είπες ότι έχει σήμερα το ψωμί;

Τα παλιά τα χρόνια στο χωριό μου ο παππούς μου έδινε στο φούρναρη 1,5 κιλό στάρι για 1 κιλό ψωμί. Η διαφορά των 300 γρ. (από τα 1.200 που απαιτούνται για την αρτοποίηση) ήταν το κόστος κατεργασίας και το «κέρδος» του φούρναρη. Σήμερα δεν δίνουμε πια στάρι στο φούρναρη, αλλά αν ο αγρότης έδινε, σε τι αναλογία θα γινόταν αυτό; 1/8, παρακαλώ αντί του 1/1,5:

Το μαλακό στάρι που προορίζεται για την αρτοποιία φέτος πωλείται 18 λεπτά αν και πελάτες μου αγρότες μού έχουν μιλήσει για 9 και 12 λεπτά· ας κάνουμε δεκτή την παραδοχή για τα 18 λεπτά που έλεγε ο Χρυσοχοΐδης όταν ήταν αντιπολίτευση και έχυνε κροκοδείλια δάκρυα για τους αγρότες. Ο τρόπος κατεργασίας γενικά δεν έχει αλλάξει (δηλαδή είναι ο ίδιος με την εποχή που ο παππούς μου έδινε 1,5 κιλό στάρι για 1 κιλό ψωμί), συνεπώς και πάλι χρειάζονται 1,2 κιλά στάρι για 1 κιλό ψωμί, πες 1,5 κιλό και βάλε μέσα την αλευροποίηση, τη ζύμωση, τα ψηστικά και το «κέρδος».

Με δυο λόγια σήμερα το ψωμί θα έπρεπε να έχει το πολύ 27 λεπτά ανά κιλό σύμφωνα με την τιμή αγοράς του σταριού και το πραγματικό κόστος παραγωγής, συμπεριλαμβανομένου και του «παραδοσιακού κέρδους». Αλλά επειδή οι αγρότες πληρώνονται το στάρι λιγότερο από την αξία του, ας του δώσουμε μια καινούργια πραγματική τιμή, ας πούμε 30 λεπτά ανά κιλό, οπότε η πραγματική αξία του ψωμιού θα έπρεπε να κυμαίνεται μεταξύ 45 – 50 λεπτών. Ποιος δεν θα ‘θελε να επιβαρύνεται για το ψωμί με 50 λεπτά ανά κιλό αντί του 1,40 που πληρώνει σήμερα;

Ποιος δεν θα ‘θελε; Φυσικά οι βιομηχανίες αλεύρων,
οι οποίες αγοράζουν φτηνά και πωλούν ακριβά. Φυσικά τα αρτοποιεία που κι αυτά αγοράζουν το αλεύρι ακριβά και πωλούν το ψωμί πανάκριβά (το κέρδος όμως του φούρναρη διασπάται στα 14.400 αρτοποιεία ενώ σχεδόν ισόποσο κέρδος συγκεντρώνεται στους 120 κυλινδρόμυλους από τους οποίους ξεχωρίζουν οι γνωστοί 6 μεγάλοι που λυμαίνονται το 60% της αγοράς). Κι έτσι ενώ το ψωμί θα έπρεπε να κοστίζει στον καταναλωτή το πολύ 50 λεπτά, πωλείται 1,40 (το απλό άσπρο τύπου 70%), δηλαδή 7,7 φορές πάνω από την τιμή που παίρνει ο αγρότης. Ζήτω η Οικονομία της Αγοράς! Αυτή η συγκέντρωση κεφαλαίου από το ξεζούμισμα των παραγωγικών τάξεων (δηλ. του εργάτη, του αγρότη, του επιστήμονα) θεωρείται άραγε από τους θιασώτες της Οικονομίας της Αγοράς θεμιτή;  Τι συνέβη άραγε και το 1/1,5 της δεκαετίας του 70 έγινε 1/8 το 2010;

Το καρτέλ σου επιβάλλει την τιμή κι εσύ μιλάς για ελεύθερο ανταγωνισμό! Αν δεν αγοράσεις ως καταναλωτής ή δεν πουλήσεις ως αγρότης, απλούστατα, θα πεθάνεις από την πείνα. Μέχρι εκεί εκτείνεται το δικαίωμα επιλογής σου. Η αλευροβιομηχανία ή ο φούρνος δεν χρειάζεται να κλείσουν το δρόμο! Έχουν άλλο τρόπο πίεσης, την πείνα και την εξαθλίωση. Με ανάλογο τρόπο συγκέντρωσαν το κεφάλαιό τους οι μεγάλες (μονοπωλιακές) επιχειρήσεις όλων των κλάδων, και φυσικά έχουν τη δυνατότητα λόγω της οικονομικής τους δύναμης, να εκβιάζουν με το πιο δυνατό μέσο, την πείνα. Η πείνα, για τον καπιταλισμό, είναι νόμιμος λόγος πίεσης ενώ ο αποκλεισμός των δρόμων παράνομος. Δηλαδή ο εκβιασμός για το θάνατο είναι νόμιμος ενώ ο εκβιασμός για τη ζωή παράνομος!

Ο αγρότης, όμως, που δεν έχει άλλο τρόπο πίεσης να μειώσει το κέρδος του μεσάζοντα και του αλευροβιομήχανου, είναι αναγκασμένος να προχωρήσει σε παρόμοιου τύπου δυναμικές ενέργειες. Γιατί μη μου πείτε ότι η πείνα δεν είναι δυναμική ενέργεια εκ μέρους του βιομήχανου ή η κατάσχεση εκ μέρους του τραπεζίτη.

Κι έχουμε τους εργαζόμενους, μισθωτούς κι αυτοαπασχολούμενους, θιασώτες του καπιταλισμού που αντί να διαμαρτυρηθούν που ο κόπος 500.000 αγροτών εξανεμίζεται και μετατρέπεται σε δυσθεώρητα κέρδη για 6 βιομηχανίες, αντί να κατανοήσουν ότι το κέρδος της αλευροβιομηχανίας προέρχεται από την αισχρή εκμετάλλευση του αγρότη κατά την παραγωγή και του εργάτη κατά τη μεταποίηση, έρχονται και σκίζονται για την τάχαμου ομαλή λειτουργία της αγοράς, δηλαδή να βγάλουν κι άλλα κέρδη οι βιομήχανοι· πάνε και υποστηρίζουν τον βιομήχανο, τον εκμεταλλευτή, τον αιματορουφήχτρα, που αγοράζει 0,18 στάρι και πουλάει 0,50 αλεύρι, πάνε και υποστηρίζουν το φούρναρη που αγοράζει 0,50 αλεύρι και πουλάει 1,40 ψωμί, ενώ ο πραγματικός παραγωγός (δηλαδή ο αγρότης κι εργάτης στη μεταποίηση) ψωμολυσσάει (κι αν δεν πιστεύει κάποιος ότι αγρότης ψωμολυσσάει -για τον εργάτη σίγουρα δεν μπορεί να το πει αυτό-, τουλάχιστον νομίζω ότι απέδειξα πως φαίνεται περίτρανα η κατάφωρη αδικία που υφίσταται ο αγρότης, ακόμη και ο μεγαλοαγρότης σε σχέση με τον βιομήχανο και τον αρτοποιό). Οι θιασώτες της οικονομίας της αγοράς ζητούν να μη επιδοτούνται οι αγρότες, δηλαδή να μη ανεβάσουν έμμεσα και μέσω της κρατικής ενίσχυσης την τιμή πώλησης του προϊόντος τους ώστε να πλησιάσει στην πραγματική αξία του, δηλ. τα 30 ή 35 λεπτά ή όση είναι εν πάση περιπτώσει.

Μπράβο τους!
Καλύτερους συμμάχους μέσα στους εργαζόμενους δεν θα μπορούσαν να εύρουν τ’ αφεντικά. Οι θιασώτες της αγοράς μιλάνε για ανταγωνιστικότητα και αγορά ενώ παραβλέπουν ότι η ανταγωνιστικότητα είναι που έχει οδηγήσει μια σειρά από βιομηχανίες να φεύγουν από την Ελλάδα και να πηγαίνουν είτε στις φτηνές Ανατολικές είτε στις φτηνότερες Κίνα, Ινδία κλπ. Παραβλέποιυν το γεγονός ότι το 1/4 περίπου από την καλλιεργήσιμη γη δεν καλλιεργείται διότι η ΕΕ έχει επιβάλει ποσοστώσεις στην παραγωγή.

Αυτή είναι ανταγωνιστικότητα που προτείνουν: Υποβάθμιση των μεροκάματων για να μη φύγουν από την Ελλάδα οι επιχειρήσεις και χερσοποίηση της γης γιατί ο έλληνας εργαζόμενος έχει την αισχρή και παράλογη απαίτηση να ζει καλύτερα από τον εξαθλιωμένο Ινδό ή Κινέζο!

Η μόνη λύση για την ομαλοποίηση της αγοράς είναι η κατάργησή της.

Η λύση για τη φτωχολογιά είναι μία: Σχεδιασμένη παραγωγή σύμφωνα με τις κοινωνικές ανάγκες (ευτυχώς υπάρχουν οι Η/Υ και το Ίντερνετ που διευκολύνουν απείρως τη συμμετοχή του καθενός στον κεντρικό σχεδιασμό και τη διατύπωση των αναγκών του) και εφόσον οι ανάγκες δεν μπορούν να καλυφθούν όλες, διανομή της παραγωγής με βάση την κοινωνικά αναγκαία εργασία ενός εκάστου.

Σ’ όλες τις άλλες περιπτώσεις θα έχουμε τα Καρτέλ που θα επιβάλλουν τιμές και φτώχεια.

27/01/2010 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

19 σχόλια »

  1. Αν η κατάσταση είναι όπως την περιγράφετε, τότε το ερώτημα είναι πολύ απλό: Γιατί δεν δίνουν οι παραγωγοί απευθείας το στάρι στον φούρναρη (όπως παλιά); Θα είναι και οι δύο πολύ κερδισμένοι!

    Δεν παρουσιάζετε την πλήρη κατάσταση νομίζω.

    Σχόλιο από kstamos | 28/01/2010 | Απάντηση

    • Διότι ο μύλος του χωριού έχει πτωχεύσει από δεκαετίες και ο φούρναρης ακόμη κι αν πάρει στάρι από τον αγρότη θα το δώσει σε έναν από τους 6 μεγάλους μύλους της Χώρας που ελέγχουν τις τιμές. Δηλαδή ο «Λούλης» θα δώσει αναλογία 1/3 κι άμα θέλει ο φούρναρης. Κι ο φούρναρης τελικά δεν πρόκειται να το πολυσκεφτεί, αφού έχει τη δυνατότητα να πουλήσει με 1/3 επίσης.
      Δεν είναι προφανές ότι έχει κλονιστεί η διαπραγματευτική θέση του αγρότη λόγω της μονοπωλιακής ισχύος του κυλινδρόμυλου; Πού ακριβώς την είδατε την ελεύθερη διαπραγμάτευση;
      Και να σκεφτείτε ότι κάποτε ο μυλωνάς ήταν ο πλούσιος του χωριού. Τώρα έχει εξαφανιστεί. Και δεν τον έφαγαν οι κομμουνιστές ούτε η κολλεκτιβοποίηση!

      Σχόλιο από antrikos | 28/01/2010 | Απάντηση

      • Γιατί πτώχευσε ο μύλος του χωριού αφού και καλύτερες τιμές μπορούσε να δώσει στους παραγωγούς του σταριού και πιο φτηνά να πουλήσει στο φούρναρη;

        Ή διαφορετικά, τι εμποδίζει κάποιον να τον ξανανοίξει σήμερα, εφόσον υπάρχει (σύμφωνα με τα λεγόμενά σας) τόσο μεγάλη ψαλίδα τιμών ανάμεσα στην πρώτη ύλη (στάρι) και το παραγόμενο προιόν (αλεύρι) και άρα θα δούλευε μια χαρά ακόμα και συμπιέζοντας το (μεγάλο όπως διατείνεστε) περιθώριο κέρδους;

        Σχόλιο από kstamos | 28/01/2010 | Απάντηση

    • Βλέπω ότι η απάντησή σας κινείται απολύτως στη λογική του κέρδους. Και οι δύο κερδισμένοι, φούρναρης & έμπορος! Ο καταναλωτής -εργαζόμενος – φτωχούλης του θεού; Ας πληρώνει 1,40 εκείνος! Ούτε που σας νοιάζει! Ούτε που τον σκεφτήκατε!
      Μα αγαπητέ μου, ο φούρναρης είναι ήδη κερδισμένος σε σχέση με το παρελθόν, δεν έχει λόγο να πάρει πια απευθείας στάρι.
      Γι’ αυτό οι «φιλελεύθεροι» είστε κοινωνικά ανάλγητοι. Το θέμα δεν είναι ποιος απ’ τους δυο κρίκους εμπορίας θα κερδίσει περισσότερα αλλά πώς ο εργαζόμενος θα έχει φτηνό ψωμί και προστασία του εισοδήματός του.

      Σχόλιο από antrikos | 28/01/2010 | Απάντηση

      • Θα πρότεινα να βγάλουμε μια άκρη με το θέμα που συζητάμε (στο οποίο επαναλαμβάνω: νομίζω ότι δεν βλέπετε όλη την εικόνα) πριν αρχίσετε τους χαρακτηρισμούς.

        Τέλος πάντων, οι φιλελεύθεροι προσπαθούμε να καταλάβουμε τα κίνητρα των ανθρώπων και τους τρόπους που αλληλεπιδρούν. Βασική αρχή της λογικής είναι ότι εάν κάπου υπάρχει μεγάλο περιθώριο κέρδους αυτό προσελκύει νέους παίκτες (νέους φούρνους, νέους μύλους κλπ.) που έχουν τη δυνατότητα να κερδίσουν πελάτες μειώνοντας το περιθώριο κέρδους τους.

        Αυτό μπορούν να το αποφύγουν οι υπάρχοντες «παίκτες» της αγοράς υψώνοντας «εμπόδια στην είσοδο» σε νέους ανταγωνιστές π.χ. μέσω περιοριστικής νομοθεσίας (της αγαπημένης των σοσιαλιστών). Στον τομέα των φούρνων π.χ. υπάρχει περιοριστική νομοθεσία που δυσκολεύει την είσοδο των σούπερμάρκετ στην αγορά. Δεν νομίζω όμως ότι είναι απόλυτα σχετικό με αυτό που συζητάμε.

        Σχόλιο από kstamos | 28/01/2010 | Απάντηση

      • Ε, λοιπόν, ανοίξτε ένα φούρνο στο χωριό για να τα κονομήσετε. Τότε θα διαπιστώσετ ότι η τάση της Οικονομίας της Αγοράς είναι η συγκέντρωση του κεφαλαίου σε λίγα χέρια μέσω των πτωχεύσεων – εξαγορών – απορροφήσεων – συγχωνεύσεων, όπως με μαθηματική ακρίβεια έχει συμβεί σε ολόκληρο τον καπιταλιστικό κόσμο εδώ και 2 αιώνες, παρά τους (δήθεν) αντιτράστ νόμους.
        Ο τρόπος για να κλείσουν οι μικρές επιχειρήσεις ήταν ένας και μοναδικός: Κατεβάζεις τις τιμές για ορισμένο χρονικό διάστημα κι ενώ εσύ αντέχεις επειδή έχεις ρευστότητα ο άλλος δεν αντέχει και κλείνει. Στη συνέχεια ανεβάζεις τις τιμές στο ύψος που γουστάρεις γιατί έχεις καθαρίσει με τον ανταγωνισμό. Αυτά στην εποχή του ελεύθερου καπιταλισμού. Σήμερα, στην εποχή του μονοπωλιακού καπιταλισμού, απλά ο μεγάλος καπιταλιστής πάει στο συνεργάτη του τραπεζίτη και του λέει να κόψει την πίστωση στον ανταγωνιστή, διότι θα σταματήσει τη συνεργασία μαζί του σε διαφορετική περίπτωση. Ποια συνεργασία; Να κάτι απλό κι ανέξοδο: Θα αρχίσει να μισθοδοτεί τους εργαζόμενούς του μέσω άλλης τράπεζας.

        Η τάση συγκέντρωσης του κεφαλαίου σε λίγα χέρια απαντά και στο ερώτημά σας γιατί πτώχευσε ο μύλος του χωριού και γιατί δεν ανοίγουν στα χωριά καινούργιοι μύλοι. Δεν είναι τάση μεταφυσική ή θεολογική. Είναι το αναγκαστικό αποτέλεσμα του άλλοτε ελεύθερου ανταγωνισμού.

        Πόσο τυφλοί μπορεί είστε όταν δεν βλέπετε τη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου που γίνεται μπροστά στα μάτια σας.

        Είστε σαν τους τυφλούς διότι όπως όλοι οι θιασώτες του καπιταλισμού βλέπετε το θέμα προσωπικά, αμερικάνικο όνειρο και δε συμμαζεύεται. Λέτε «τι με νοιάζει για τους άλλους, εγώ θα γίνω πετυχημένος επιχειρηματίας». Βέβαια η ίδια η ζωή δείχνει ότι αυτή η επιτυχία δεν είναι άνω του 2% αυτών που έχουν βάλει σκοπό να γίνουν από το μηδέν επιχειρηματίες.

        Στην περιοχή μου πρόσφατα μια μεγάλη τοπική αλυσίδα Σούπερ-Μάρκετ η «Κορυφή» εξαγοράστηκε από το «Βασιλόπουλο». Αυτή με τη σειρά της είχε κλείσει όλα τα μπακάλικα. Γιατί οδηγήθηκε στην εξαγορά ένας τόσο μεγάλος όμιλος με πάνω από 15 καταστήματα; Ίσως να νομίζετε ότι η εξαγορά οφείλεται σε άστοχες ενέργειες του επιχειρηματία. Απ’ ότι φαίνεται στην Ελλάδα υπήρχαν χιλιάδες άστοχοι μπακάληδες και 5-10 πετυχημένοι σουπερ-μαρκετατζήδες. Ακόμη κι έτσι να το δείτε (που είναι λάθος οπτική γωνία) η συγκέντρωση του κεφαλαίου σε λίγα χέρια σε όλους τους κλάδους είναι αδιαμφισβήτητο γεογονός, γεγονός που κάνει μεγαλύτερη την πιθανότητα του να κερδίσει κάποιος το Τζόκερ από το να γίνει «πετυχημένος» επιχειρηματίας.

        Σχόλιο από antrikos | 28/01/2010 | Απάντηση

        • Δεν χρειάζεται να ανοίξω εγώ μύλο, υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι σε κάθε κοινωνία που θα άρπαζαν μία εύκολη ευκαιρία κέρδους αν τα πράγματα ήταν όπως τα λέτε.

          Το κατέβασμα-ανέβασμα των τιμών για να εξοντωθεί ο ανταγωνισμός μπορεί να δουλέψει μόνο εάν τα εμπόδια εισόδου νέων παικτών είναι πολύ υψηλά. Διαφορετικά με το που θα εξοντωνόταν ο ανταγωνισμός (και η κακιά μεγάλη επιχείρηση δοκίμαζε να ξανα-ανεβάσει τις τιμές) θα δημιουργούσε αμέσως έδαφος να ξεφυτρώσουν νέες!

          Αλλά ακόμα και αν ίσχυε ότι στον τομέα που συζητάμε (τους μύλους) τα εμπόδια εισόδου νέων παικτών είναι πολύ υψηλά (που δεν νομίζω να είναι, δεν μιλάμε δα για εργοστάσια μικροεπεξεργαστών): Δεν θα έπρεπε, σύμφωνα με την ίδια τη θεωρία σας να βλέπουμε μειώσεις τιμών (στο πρώτο στάδιο όπου προσπαθεί μία επιχείρηση να εξοντώσει τις άλλες); Πότε ακριβώς λοιπόν παρατηρήσατε απότομη μείωση του αλευριού ακολουθούμενη από απότομη άνοδο;

          Ελπίζω η συζήτησή μας να σας βοηθά να καταλάβετε ότι η συγχώνεση ενός κλάδου επομένως γίνεται ακριβώς για την μεγαλύτερη οικονομία κλίμακας.

          Μιας και αναφέρετε τα μπακάλικα-σούπερ μάρκετ, που τα γνωρίζουμε όλοι καλά λόγω της καθημερινής επαφής, μπορώ εδώ άψογα να σας αποδείξω τα παραπάνω: Οι τιμές των σούπερ μάρκετ είναι σαφώς χαμηλότερες από τις τιμές των μπακάλικων και τα πρώτα παίρνουν τη θέση των δεύτερων ακριβώς γιατί κάτι τέτοιο συμφέρει τους καταναλωτές που ψωνίζουν φτηνότερα. Κατ’ αντιστοιχία υποθέτω ότι οι μικροί μύλοι έδωσαν σταδιακά τη θέση τους σε μεγάλους λόγω του ότι οι δεύτεροι ήταν οικονομικότεροι (το ακριβώς αντίθετο δλδ από αυτό που ισχυριζόσασταν αρχικά!!)

          Σχόλιο από kstamos | 28/01/2010 | Απάντηση

  2. Λοιπόν βρήκα και οικονομικά στοιχεία των «μεσαζόντων» (αλευροβιομηχανιών) που θα έπρεπε σύμφωνα με τη θεωρία σας να έχουν υπερκέρδη:

    http://www.loulis.gr/assets/media/PDF/7/770.pdf?PHPSESSID=b67938e885ddf4178239813c7056c081

    Δείτε τον πίνακα σ. 46 ενότητα 11.5. Από τους 5 μεγάλους του κλάδου οι 2 (Λούλη, Αλλατίνη) είχαν είτε το 2006 είτε το 2007 ζημιές. Άλλοι 2 είχαν οριακά κέρδη (0.1-2.0%) και μόνο ένας (Σαραντόπουλος) φαίνεται να είχε μεγάλο περιθώριο κέρδους (17%) και αυτό μόνο το 2006 (το 2007 έπεσε στο 3%).

    Δείτε παράλληλα αυτό:

    http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=3&artid=177118&dt=19/11/2006

    που φαίνεται να επιβεβαιώνει το μηχανισμό που ανέλυσα παραπάνω (ότι τα μεγάλα περιθώρια κέρδους δημιουργούν ευνοικές συνθήκες για την είσοδο νέων παικτών στην αγορά): το 2006 άρχισαν εισαγωγές φθηνότερων βουλγαρικών αλεύρων και (σύμπτωση?) τα μεγάλα κέρδη του Σαραντόπουλου το 2007 μειώθηκαν θεαματικά.

    Άρα αποδεικνύεται (με λίγα λεπτά αναζήτηση στο χρησιμότατο και δωρεάν δημιούργημα του καπιταλισμού google) ότι η απλοική σας εξίσωση: «Τιμή ψωμιού-Τιμή σταριού=Υπερκέρδη!» δεν ισχύει γιατί δεν βλέπετε όλη την εικόνα. Υποψιάζομαι ότι υπάρχουν άλλα κόστη (μεταφορικά, μεταποιητικά κλπ.) που απλά δεν λαμβάνετε υπόψη.

    Σχόλιο από kstamos | 28/01/2010 | Απάντηση

    • 1. Οι Ανώνυμες Εταιρείες φτιάχνουν τους ισολογισμούς τους κατά την πολιτική βούληση του εκάστοτε Δ.Σ. συνεπώς μπορούν να παρουσιάζουν κέρδη και ζημίες εκεί που δεν υπάρχουν π.χ. με την υποτίμηση ή υπερτίμηση των μηχανολογικών εγκαταστάσεων, των ακινήτων, των δεσμεύσεων κεφαλαίου για νέες επενδύσεις κλπ. Γι’ αυτό και στον επιχειρηματικό κόσμο δεν μετράει το κέρδος της εταιρείας από μία σύμβαση αλλά το τζίρος της. Έτσι ακριβώς έγινε και στο Ιράκ με το που μπούκαραν οι Αμερικάνοι: Ο τρόπος αξιολόγησης των εταιριών ήταν η αξία των συμβολαίων που εξασφάλισαν (φιλελεύθερων συμβολαίων, πάντοτε ύστερα από μια φιλελεύθερη ακρατική επίθεση) και όχι το κέρδος που θα έβγαζαν.

      2. Προφανώς στον κύκλο στάρι – αλεύρι – ψωμί υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες αλλά σκοπίμως τους παραβλέπετε διότι ενώ προβάλλονται ως φιλελεύθερα μέτρα στην πραγματικότητα αποτελούν το απαύγασμα του κρατισμού. Γι’ αυτό πιο πάνω αναφέρθηκα στο Ιρακ. Αποτελούν το απαύγασμα του κρατισμού των ΗΠΑ που προβάλλεται ως φιλελευθερισμός, δηλαδή το μονοπωλιακό έλεγχο των πηγών ενέργειας από τις λεγόμενες 7 αδερφές με το οποίο ανεβαίνει το κόστος παραγωγής. Αυτό που κάνουν ο φιλελεύθερος μυλωνάς κι ο φιλελεύθερος φούρναρης στον αγρότη, το ίδιο κάνει ο φιλελεύθερος αμερικάνος πετρελαιάς στον Έλληνα μυλωνά: Του τραβάει ένα ποσό από τα κέρδη του μέσα από τον έλεγχο της τιμής του πετρελαίου. Καθαρός φιλελευθερισμός δηλαδή από τη Μητρόπολη του φιλελευθερισμού.
      Ή όπως έλεγε σ’ ένα Λούκυ Λουκ ένας χαρτοκλέφτης: Σιχαίνομαι τα τυχερά παιχνίδια!

      Σχόλιο από antrikos | 28/01/2010 | Απάντηση

      • 1. Άρα απ’ότι καταλαβαίνω η απάντησή σας είναι ότι δεν πιστεύετε τα στοιχεία που βρήκα με λίγο ψάξιμο, όχι γιατί βρήκατε καλύτερα ή πιο αξιόπιστα, απλά επειδή δεν σας αρέσουν. Αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί με την ιδεολογία μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα!!

        2. Ανάμεσα στο Ιράκ, το Λούκι Λουκ και το μυλωνά δυσκολεύομαι να καταλάβω τι λέτε. Συγνώμη. Αν έχετε την καλοσύνη να μου το κάνετε πιο λιανά και να το συνδέσετε με έναν λογικό τρόπο με αυτό που συζητάμε θα ήμουν ευγνώμων.

        Σχόλιο από kstamos | 28/01/2010 | Απάντηση

        • Ή όπως λένε οι πραγματικοί φιλελεύθεροι (αμερικάνοι καπιταλιστές)»σιχαίνομαι τον ανταγωνισμό».
          Τα στοιχεία που παραθέσατε τα δέχομαι. Απλά δε σημαίνουν τίποτε, αυτό θέλω να πω. Η πραγματικότητα είναι ότι 6 μύλοι έχουν το 60% της αγοράς. Το αν έχουν κέρδη είναι δευτερεύουσα υπόθεση. Ας σκοτιστούν γι’ αυτά οι CEO τους.
          Να είστε σίγουρος ότι αν δεν έχουν κέρδη αυτοί που ελέγχουν το 60% της αγοράς δεν θα έχετε ούτε κι εσείς, παρόλη την τεράστια ευκαιρία που παρουσιάζεται, κατά τη φιλελεύθερη θεώρηση, για την επιχειρηματικότητα στους μύλους.
          Φυσικά κατά τη μαρξιστική θεώρηση δεν παρουσιάζεται καμία επιχειρηματική ευκαιρία. Η αγορά είναι μονοπωλημένη και αυτό δεν αλλάζει παρά μόνο με την ανατροπή του καπιταλισμού. Δεν είναι δυνατό να γυρίσουμε στον καπιταλισμό του 19ου αι. που επαγγέλλονται οι φιλελεύθεροι. Ακόμη κι αν γυρνούσαμε, θα καταλήγαμε πάλι εδώ. Η τάση συγκέντρωσης – συγκεντροποίσης του κεφαλαίου αποτελεί νόμο κίνησης της καπιταλιστικής οικονομίας που επιβεβαιώνεται συνέχεια με μαθηματική ακρίβεια.

          Σχόλιο από antrikos | 29/01/2010 | Απάντηση

          • Αν κάποιος σιχαίνεται τον ανταγωνισμό μπορούμε να τον αποκαλέσουμε σοσιαλιστή, κομμουνιστή, αδίστακτο, επιτήδιο ή οτιδήποτε άλλο θέλετε αλλά φιλελεύθερο δεν θα τον έλεγα.

            Το αν οι μύλοι έχουν μεγάλα κέρδη ή όχι νόμιζα ότι ήταν το αρχικό νόημα της ανάρτησής σας. Χαίρομαι λοιπόν που η συζήτησή μας κατέληξε σε κάτι που σας είπα εξαρχής ότι λείπει από την ανάλυσή σας.

            Όσον αφορά τη συγκέντρωση της αγοράς (η οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι φαίνεται να είναι δα και ιδιαίτερα έντονη), δεν διαφώνησα ότι αποτελεί υπαρκτή τάση στις ώριμες αγορές. Οφείλεται σε ένα απλό γεγονός που δεν είναι ούτε καπιταλιστικό ούτε σοσιαλιστικό, είναι απλά αληθές: τις οικονομίες κλίμακας. Μία μεγάλη επιχείρηση μπορεί συνήθως να μοιράσει τα πάγια έξοδα σε μεγαλύτερο αριθμό πωλήσεων και άρα να εξοικονομήσει χρήματα (και για τον εαυτό της και για τους πελάτες της).

            Έτσι η πορεία που παρακολουθούμε συνήθως σε μια υγιή αγορά καθώς ωριμάζει είναι στα αρχικά της στάδια να ξεπετάγονται πάμπολλες μικρές επιχειρήσεις, οι οποίες σταδιακά λιγοστεύουν μέσω συγχωνεύσεων, εξαγορών ή κλεισίματος μέχρι να μείνει ένας πιο βελτιστος (και σταθερός) αριθμός σε σχέση με τα χαρακτηριστικά της αγοράς. Όταν τα χαρακτηριστικά αυτά αλλάξουν (π.χ. λόγω τεχνολογικών εξελίξεων) ο κύκλος αρχίζει πάλι από την αρχή. Είναι αυτό που οι φιλελεύθεροι λέμε το αόρατο χέρι της αγοράς.

            Άρα μεταφέροντάς το στο θέμα των μύλων, θα υπέθετα ότι το ’50 και το ’60 ο βέλτιστος αριθμός ήταν 1-2 μύλοι ανά χωριό. Καθώς οι τεχνολογικές εξελίξεις (μηχανολογικές, μέσα μαζικής μεταφοράς κλπ.) άλλαξαν την αγορά, ο βέλτιστος αριθμός βάσει των σημερινών συνθηκών είναι αυτός που παρατηρούμε.

            Αυτή η βελτιστοποίηση δεν μπορεί να γίνει από κανέναν κεντρικό σχεδιασμό (όπως αποείχτηκε περίτρανα) γιατί, ακόμα και αν υποθέταμε άσπιλους ανθρώπους στο γραφειοκρατικό μηχανισμό του κράτους (που φυσικά δεν είναι, αλλά ας πάρουμε την πιο ευνοική περίπτωση για τους σοσιαλιστές) δεν μπορούν να έχουν όλη τη διάχυτη γνώση που βρίσκεται στους ανθρώπους που εμπλέκονται σε μία αγορά.

            Σχόλιο από kstamos | 29/01/2010 | Απάντηση

  3. Παρουσιάστηκε ένα πρόβλημα στα «σχόλια», που σχετίζεται με την έγκρισή τους από τον administrator. Η πολιτική αυτού του blog είναι η αυτόματη καταχώριση σχολίων χωρίς προέγκριση και έτσι είχαν οριστεί και οι αρχικές του ρυθμίσεις. Δεν γνωρίζω για ποιο λόγο μου ζητήθηκε να προβώ σε έγκριση του σχολίου. Ζητώ συγγνώμη για την αναστάτωση. Θα προσπαθήσω να βρω τη ρύθμιση ώστε να μη απαιτείται κανενός είδους έγκριση.

    Σχόλιο από antrikos | 28/01/2010 | Απάντηση

    • Το πρόβλημα συνίστατο σε αποκλεισμό των σχολίων που έχουν ως παραπομπές πάνω από 2 λινκ. Θα το κρατήσω για λόγους ασφάλειας.

      Σχόλιο από antrikos | 29/01/2010 | Απάντηση

  4. Συμφωνώ με όσα γράφεις αλλα τι προτείνεις για την αγροτική πολιτική;

    Σχόλιο από Αναγνώστης | 31/01/2010 | Απάντηση

    • 1. Εκμετάλλευση όλης της καλλιεργήσιμης γης.
      2. Κατάργηση των ποσοστώσεων.
      3. Δημιουργία παραγωγικών συνεταιρισμών – καθετοποιημένων με συνεταιριστικές βιομηχανίες και σύστημα προσλήψεων ανάλογο του ΑΣΕΠ.
      4. Διατίμηση προϊόντων για φθηνή λαϊκή διατροφή (π.χ. να απαγορευτεί το τελικό προϊόν να έχει τιμή -έστω 3πλάσια- των πρώτων υλών του).
      5. Κατάργηση των μεσαζόντων.
      6. Επιδοτήσεις της παραγωγής με πόρους προερχόμενους από ειδικό πόρο φορολογίας των Ανωνύμων Εταιριών τροφίμων

      ——————————————————
      ——————————————————
      Επειδή όμως αυτά είναι ημίμετρα και σε περιβάλλον αγοράς θα οδηγήσουν και πάλι τους αγρότες σε χρεωκοπία, λόγω της τάσης συγκέντρωσης – συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, η μόνη μόνιμη λύση είναι:

      ——————————————————-
      Οι αντιπρόσωποι των τοπικών συνελεύσεων των παραγωγικών μονάδων ψήφισαν:

      Α΄ ΨΗΦΙΣΜΑ
      Περί κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής και άλλες διατάξεις*

      Προοίμιο

      Πολίτευμα της Ελλάδας καθίσταται η Άμεση Δημοκρατία. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Εργαζόμενο Λαό, ασκούνται προς όφελος όλων των κατοίκων της Χώρας και σκοπό έχουν την κοινωνική ευημερία μέσα από τη διατήρηση της κοινωνικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής. Ο Εργαζόμενος Λαός έχοντας υπόψη του ότι το Κράτος αποτελεί μορφή καταπίεσης εκ μέρους της κυρίαρχης κοινωνικής τάξης θέτει ως απώτερο πολιτικό του στόχο την κατάργηση των κοινωνικών τάξεων.

      Άρθρο 1
      Κοινωνικοποίηση

      Κοινωνικοποιούνται όλες οι επιχειρήσεις που απασχολούν προσωπικό από 10 άτομα και άνω. Οι κοινωνικοποιημένες επιχειρήσεις ανήκουν σ’ όλους τους μόνιμους κατοίκους της Χώρας εξ αδιαιρέτου.

      Άρθρο 2
      Διοίκηση κοινωνικοποιημένων επιχειρήσεων – Ανάδειξη αντιπροσώπων

      1. Οι εργαζόμενοι στις κοινωνικοποιημένες επιχειρήσεις εκλέγουν τη διοίκηση όλων των υπερκείμενών τους διοικητικών οργάνων με άμεση μυστική ψηφοφορία για χρονικό διάστημα που ορίζει ο νόμος και όχι πέρα από δύο συνεχόμενες θητείες. Για την έγκυρη ανάδειξη διοικήσεων στις κοινωνικοποιημένες επιχειρήσεις οι εκλογές διεξάγονται με το σύστημα της απλής αναλογικής (παραταξιακά). Σε περίπτωση καθόδου στις εκλογές μιας μόνο παράταξης πρέπει να τεθεί υποψηφιότητα για τα μεν συλλογικά όργανα από αριθμό προσώπων πλέον του ημίσεως των προβλεπομένων θέσεων εκάστου οργάνου για τα δε μονοπρόσωπα όργανα τουλάχιστον από δύο υποψήφιους.

      2. Οι εργαζόμενοι των κοινωνικοποιημένων επιχειρήσεων εκλέγουν τους αντιπροσώπους της επιχείρησης που θα συμμετάσχουν στον Κοινωνικό Σχεδιασμό της παραγωγής για χρονικό διάστημα ενός έτους και όχι πέρα από τρεις συνεχόμενες θητείες. Για την έγκυρη ανάδειξη αντιπροσώπων οι εκλογές διεξάγονται κατά τον τρόπο που προβλέπεται στην ανωτέρω παράγραφο. Με διάταγμα της προσωρινής επαναστατικής κυβέρνησης εκδιδόμενο άπαξ θα οριστεί η αναλογία αντιπροσώπων προς τους εκπροσωπούμενους εργαζόμενους για την πρώτη σύγκληση των αντιπροσωπευτικών Οργάνων και του Οργάνου του άρθρου 4 του παρόντος. Η αναλογία για τις επόμενες συγκλήσεις καθορίζεται με δημοψήφισμα και εφόσον η διενέργειά του δεν είναι δυνατή, και μόνο για το χρονικό αυτό διάστημα, από το ίδιο το Όργανο.

      3. Οι εργαζόμενοι των κοινωνικοποιημένων επιχειρήσεων έχουν δικαίωμα ψήφου εφόσον συμμετέχουν σε συνδικάτο που δραστηριοποιείται στον εργασιακό τους χώρο. Σε περίπτωση που οι εργαζόμενοι των επιχειρήσεων δεν επιθυμούν τη συμμετοχή τους σε συνδικάτο χάνουν το δικαίωμα ψήφου για την ανάδειξη διοίκησης και αντιπροσώπων.

      4. Οι άνεργοι, για όσο χρονικό διάστημα δεν έχει εξαλειφθεί η ανεργία, και οι συνταξιούχοι συμμετέχουν με δικαίωμα ψήφου για την ανάδειξη αντιπροσώπων στον Κοινωνικό Σχεδιασμό μέσα από τις οικείες οργανώσεις τους.

      5. Οι αντιπρόσωποι των εργαζομένων σε κάθε βαθμίδα οργάνωσης είναι ανακλητοί από το εκλογικό τους σώμα. Νόμος ορίζει τις προϋποθέσεις της ανακλητότητας αφού ληφθεί υπόψη η λειτουργία της μέσα στο σύστημα της απλής αναλογικής.

      Άρθρο 3
      Αγροτικοί Συνεταιρισμοί

      1. Σε κάθε οικισμό δημιουργείται αγροτικός συνεταιρισμός στον οποίο μετέχουν υποχρεωτικά όλοι οι αγρότες που ασχολούνται προσωπικά με αγροτικές εργασίες και κατοικούν σ’ αυτόν.

      2. Ο αγροτικός συνεταιρισμός αποκτά αυτοδικαίως την ιδιοκτησία όλων των μέσων παραγωγής του οικισμού, ιδίως της γης, των μηχανημάτων και των ζώων. Με απόφασή του ο συνεταιρισμός μπορεί να χορηγήσει σε κάθε αγρότη μέσα παραγωγής που θα χρησιμεύουν για την παραγωγή προϊόντων προς ατομική και οικογενειακή του κατανάλωση.

      3. Όλοι οι αγρότες μετέχουν ισότιμα στο συνεταιρισμό, ασχέτως της μερίδας που συνεισέφεραν.

      4. Το άρθρο 2 του παρόντος, ως προς την εκλογή διοικήσεων και αντιπροσώπων εφαρμόζεται και στην περίπτωση αυτή αναλογικά.

      Άρθρο 4
      Κεντρικό Όργανο Κοινωνικού Σχεδιασμού

      1. Συνιστάται Κεντρικό Όργανο Κοινωνικού Σχεδιασμού, στο οποίο μετέχουν οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των κοινωνικοποιημένων επιχειρήσεων, των αγροτικών συνεταιρισμών, των ανέργων και των συνταξιούχων.

      2. Αρμοδιότητα του Οργάνου είναι η θέσπιση νόμων και ο σχεδιασμός της παραγωγής αφού ληφθούν υπόψη οι ανάγκες του Λαού, οι οποίες διατυπώνονται αμεσοδημοκρατικά, και οι παραγωγικές δυνατότητες της Χώρας. Ιδιαίτερη αποστολή έχει το Όργανο για τη δημιουργία των υποδομών βελτίωσης της παραγωγής, την ανάπτυξη της τεχνολογίας, τη μείωση του κοινωνικά αναγκαίου χρόνου εργασίας και την εξάλειψη της ανεργίας.

      3. Το Όργανο φροντίζει να αναπτύσσει την παραγωγή κατά τρόπο ώστε να εξαλειφθεί η ανεργία με την επέκταση των θέσεων εργασίας μέσω της δημιουργίας νέων παραγωγικών επιχειρήσεων που θα δημιουργηθούν με βάση της ανάγκες του Κοινωνικού Σχεδιασμού.

      4. Το Όργανο προκρίνει το ποσό και ποσοστό λογιστικής παρακράτησης τμήματος της παραγωγής που είναι απαραίτητο για τη δημιουργία υποδομών και τη λειτουργία του κράτους. Το Όργανο αποφασίζει για τη φορολογία των επιχειρήσεων του άρθρου 5 του παρόντος.

      5. Το Κοινωνικό Σχέδιο Παραγωγής και Ανάπτυξης διατυπώνεται σε ετήσια και πενταετή βάση και εγκρίνεται με δημοψήφισμα. Το πενταετές Σχέδιο δίνει τις γενικές κατευθύνσεις της παραγωγής για τη διατύπωση του ετησίου Σχεδίου από το Όργανο.

      6. Το Όργανο διατυπώνει το Σχέδιο Παραγωγής και Ανάπτυξης του επόμενου οικονομικού έτους το οποίο εγκρίνεται με δημοψήφισμα. Εφόσον τουλάχιστον το 1/3 των μελών του Οργάνου διατυπώσουν διαφορετική πρόταση Σχεδίου Παραγωγής και Ανάπτυξης, τίθεται και αυτή σε δημοψήφισμα.

      Άρθρο 5
      Επιχειρήσεις με προσωπικό κάτω των 10 ατόμων

      1. Οι επιχειρήσεις που απασχολούν κάτω από 10 άτομα μπορούν να κοινωνικοποιηθούν με απόφαση των εργαζομένων τους. Στη λήψη της απόφασης αυτής μετέχουν ισότιμα και οι ιδιοκτήτες των ανωτέρω επιχειρήσεων που προσφέρουν ατομική εργασία και υφίστανται ως τέτοιοι κατά τη δημοσίευση του παρόντος.

      2. Το άρθρο 2 του παρόντος εφαρμόζεται ανάλογα ως προς τη διοίκηση των ανωτέρω επιχειρήσεων και τη συμμετοχή αντιπροσώπων τους στο Κεντρικό Όργανο Κοινωνικού Σχεδιασμού εφόσον αυτές κοινωνικοποιηθούν.

      3. Οι επιχειρήσεις που θα παραμείνουν σε ατομική ιδιοκτησία είναι δυνατό να υποχρεωθούν σε νόρμες παραγωγής σύμφωνα με τον Κοινωνικό Σχεδιασμό.

      4. Οι επιχειρήσεις που παραμένουν σε ατομική ιδιοκτησία κοινωνικοποιούνται ύστερα από τη συνταξιοδότηση των ιδιοκτητών που υπήρχαν κατά τη δημοσίευση του παρόντος.

      Άρθρο 6
      Δημόσιες λειτουργίες

      1. Οι δημόσιοι διοικητικοί υπάλληλοι είναι αιρετοί για χρονικό διάστημα που ορίζεται με νόμο και δεν μπορεί να υπερβαίνει την 5ετία, προέρχονται από τις παραγωγικές επιχειρήσεις και τους αγροτικούς συνεταιρισμούς και μισθοδοτούνται από την επιχείρηση όπου διατηρούν την οργανική τους θέση. Ειδικός νόμος προβλέπει τη διαδικασία εκπαίδευσης των δημοσίων υπαλλήλων κατά τη διάρκεια της θητείας τους.

      2. Όσοι απέκτησαν μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος ιδιότητα μη διοικητικού δημοσίου υπαλλήλου θεωρούνται μέλη παραγωγικής μονάδας και υπάγονται στις διατάξεις των άρθ. 1 και 2 του παρόντος. Οι δημόσιοι διοικητικοί υπάλληλοι που υπάρχουν κατά τη δημοσίευση του παρόντος εντάσσονται στις παραγωγικές επιχειρήσεις, σύμφωνα με τις ανάγκες της παραγωγής, αφού ληφθεί υπόψη ο τόπος κατοικίας τους.

      3. Υπηρεσίες Υγείας, Παιδείας και Ασφάλισης παρέχονται μόνο μέσω του αντίστοιχου κρατικού συστήματος, στο οποίο εντάσσονται όλοι ιδιωτικοί φορείς, κοινωνικοποιούμενοι.

      4. Οι μονάδες τήρησης της τάξης (πολιτοφυλακή) αποτελούνται από αιρετό προσωπικό που προέρχεται, αναδεικνύεται και μισθοδοτείται από τις κοινωνικοποιημένες επιχειρήσεις και τους αγροτικούς συνεταιρισμούς, όπου και διατηρεί την οργανική του θέση, για θητεία έως πέντε έτη, όπως ορίζει ο νόμος. Τα μέλη της πολιτοφυλακής εκλέγουν τους διοικητές τους (αξιωματικούς – υπαξιωματικούς). Η θητεία των αξιωματικών της πολιτοφυλακής είναι δυνατό να παραταθεί έως 10 έτη με απόφαση της επιχείρησης από την οποία προέρχονται. Τα μέλη της πολιτοφυλακής κατά τη διάρκεια της θητείας τους εκπαιδεύονται ισότιμα.

      5. Στις ένοπλες επαναστατικές δυνάμεις (στράτευμα) υπηρετεί υποχρεωτικά το σύνολο του ανδρικού πληθυσμού και εθελοντικά ο γυναικείος, εφόσον ενταχθούν στο δυναμικό των κοινωνικοποιημένων επιχειρήσεων. Με νόμο ορίζονται οι λεπτομέρειες και προϋποθέσεις της στρατολογίας, ιδίως η επέκτασή της στο σύνολο του ανδρικού πληθυσμού, η στρατεύσιμη ηλικία , ο χρόνος θητείας και η συμμετοχή των εργαζομένων στις εφεδρείες.

      6. Οι διοικητές (αξιωματικοί – υπαξιωματικοί) του στρατεύματος εκλέγονται από τις μονάδες τους. Ο τρόπος ανάδειξης, εκπαίδευσης και ο χρόνος παραμονής τους στο στράτευμα ορίζονται με νόμο.

      Άρθρο 7
      Νομισματικό Σύστημα

      1. Το Ευρώ αντικαθίσταται από την Εργατώρα.

      2. Εργατώρα είναι ο κοινωνικά αναγκαίος χρόνος εργασίας για την παραγωγή ορισμένης ποσότητας προϊόντος μέσα σε μία εργάσιμη ώρα. Η Εργατώρα είναι άμεσα συνδεδεμένη με το σύνολο της εγχώριας παραγωγής το οποίο προσδιορίζει και το περιεχόμενό της, το δε μέγεθός της εξάγεται με βάση την εργασία που παρέχεται στον παραγωγικό τομέα της οικονομίας.

      3. Η Εργατώρα πιστώνεται στη μερίδα κάθε εργαζόμενου από την επιχείρηση στην οποία εργάζεται, ανάλογα με τον κοινωνικά αναγκαίο χρόνο εργασίας του, και υλοποιείται με τη μορφή μαγνητικής κάρτας με την οποία πραγματοποιείται η διανομή του προϊόντος και των υπηρεσιών που προορίζονται για ατομική κατανάλωση.

      4. Ως ημερομίσθιο ορίζεται η πίστωση στη μερίδα εκάστου εργαζομένου ρητού τμήματος του ημερήσιου εργάσιμου χρόνου του, δεδομένου ότι το έτερο τμήμα καταναλώνεται στις υποδομές και την κρατική λειτουργία.

      5. Η εξειδικευμένη εργασία είναι δυνατό να επιφέρει ανισότητα στο ημερομίσθιο λόγω της συμπύκνωσης περισσότερου κοινωνικά αναγκαίου χρόνου εργασίας ανά Εργατώρα. Η κοινωνία, στο μεταβατικό διάστημα που ακολουθεί, οφείλει να άρει αυτές τις διαφορές μέσα από τη μόρφωση και εκπαίδευση του συνόλου των μελών της.

      6. Η κυβέρνηση έχει την υποχρέωση να δημοσιεύει ετήσιο απολογισμό σχετικά με την κατανομή όσου τμήματος της εργασίας δεν πιστώνεται ατομικά στους εργαζόμενους των παραγωγικών επιχειρήσεων και δαπανάται για την κρατική λειτουργία και τη δημιουργία υποδομών, ο οποίος εγκρίνεται με δημοψήφισμα μαζί με το υπό έγκριση Σχέδιο Παραγωγής και Ανάπτυξης.

      7. Το είδος της ατομικής κατανάλωσης είναι απόρρητο. Είναι δυνατή η απρόσωπη επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων κατανάλωσης μόνο για εξυπηρέτηση της αποτελεσματικότητας του Κοινωνικού Σχεδιασμού.

      8. Ανεξάρτητη Αρχή, της οποίας οι επιμέρους σύνθεση και αρμοδιότητες ορίζονται με νόμο, ελέγχει την τήρηση του απορρήτου των προσωπικών δεδομένων κατανάλωσης.

      Άρθρο 8
      Ανθρώπινα δικαιώματα

      Τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως έχουν διατυπωθεί στη σχετική διακήρυξη του ΟΗΕ και οι ατομικές ελευθερίες όπως έχουν διατυπωθεί στα άρθρα 4 έως 25 του Συντάγματος του 1975/1986/2001 με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος, ιδίως δε ως προς την ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, είναι απολύτως σεβαστά και ισχύουν καθολικά. Το δικαίωμα μίσθωσης αλλότριας εργασίας δεν θεωρείται ανθρώπινο δικαίωμα.

      Άρθρο 9
      Δικαίωμα ψήφου

      1. Το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι είναι καθολικό, μπορεί όμως να περιοριστεί προσωρινά για όσο χρονικό διάστημα διαρκούν οι εχθροπραξίες με τις αντεπαναστατικές δυνάμεις, ο δε περιορισμός αφορά όσους συμμετέχουν σε αυτές καθώς και τους πρώην ιδιοκτήτες των κοινωνικοποιημένων επιχειρήσεων του άρθ. 1 του παρόντος.

      2. Ως ιδιοκτήτες των ανωτέρω επιχειρήσεων νοούνται όσοι έως δύο έτη πριν από τη δημοσίευση του παρόντος ασκούσαν διά της ανωτέρω επιχειρηματικής δραστηριότητας ατομική εμπορία ή υπήρξαν μέλη προσωπικών εταιρειών ή ΕΠΕ ή μέτοχοι Ανωνύμων Εταιρειών κατέχοντας ποσοστό άνω του 1%, (βασικοί μέτοχοι) ή μέλη της διοίκησης των Ανωνύμων Εταιρειών καθώς και ανώτατα στελέχη τους, όπως η ιδιότητα αυτή ορίζεται από το νόμο.

      3. Η λήξη των εχθροπραξιών κηρύσσεται με δημοψήφισμα. Εξαιρέσεις υπέρ της διεύρυνσης του δικαιώματος ψήφου από τους ανωτέρω περιορισμούς είναι δυνατό να τεθούν με νόμο και πριν τη λήξη των εχθροπραξιών, οι προϋποθέσεις συνδρομής των οποίων διαπιστώνεται από Λαϊκές Επιτροπές, όπως ο νόμος ορίζει.

      4. Όλοι οι εργαζόμενοι της Χώρας έχουν δικαίωμα να συνιστούν πολιτικές οργανώσεις και κόμματα με σκοπό την υπεράσπιση των επαγγελματικών και κοινωνικών συμφερόντων τους και την ανάληψη της κοινωνικής διακυβέρνησης, στα πλαίσια τήρησης του σοσιαλιστικού συντάγματος που πρόκειται να ψηφιστεί, ιδίως του σεβασμού της κοινωνικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής η οποία δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί σε ατομική ή ομαδική.

      5. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η ομαδική ιδιοκτησία των αγροτικών συνεταιρισμών μέχρι τη λήψη απόφασης από τους ίδιους για την πλήρη κοινωνικοποίησή της.

      6. Το Όργανο του άρθρου 4 φροντίζει να διενεργούνται την ίδια ημέρα του έτους, κατά το δυνατόν, οι πάσης φύσεως εκλογές και δημοψηφίσματα, εκτός από την εκλογή για ανάδειξη κεντρικής, περιφερειακών και τοπικών κυβερνήσεων οι οποίες αναδεικνύονται με ιδιαίτερες αρχαιρεσίες.

      Άρθρο 10
      Δικαστική προστασία

      1. Η Δικαιοσύνη στη Χώρα απονέμεται από αιρετά όργανα, τα οποία εκλέγονται με άμεση ψηφοφορία για ορισμένη θητεία σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο από τους εργαζόμενους των άρθρων 2 και 3 του παρόντος. Οι αιρετοί δικαστές έχουν τα εχέγγυα προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας, είναι υποχρεωμένοι να τηρούν τους κείμενους νόμους και αποφασίζουν κατά συνείδηση με πλήρη και εμπεριστατωμένη αιτιολογία.

      2. Οι Εισαγγελικές Αρχές είναι ισότιμες προς τις Υπερασπιστικές, αμφότερες δε αποτελούν Ανεξάρτητες Αρχές. Οι δικαστές περιφερειακού και εθνικού επιπέδου καθώς και οι εισαγγελείς όλων των επιπέδων εκλέγονται με άμεση ψηφοφορία για ορισμένη θητεία μεταξύ των πτυχιούχων των Νομικών Σχολών.

      ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΞΥΠΝΗΣΑ!

      *Ως γνωστόν επειδή στην Ελλάδα η μαλακία πάει σύννεφο δεν είναι δυνατό να βγάλουμε νόμο χωρίς την φράση «και άλλες διατάξεις».😉

      Σχόλιο από antrikos | 01/02/2010 | Απάντηση

  5. Παραβλέποιυν το γεγονός ότι το 1/4 περίπου από την καλλιεργήσιμη γη δεν καλλιεργείται διότι η ΕΕ έχει επιβάλει ποσοστώσεις στην παραγωγή.

    ….παραλειψατε να επισημανετε οτι οι ποσοστωσεις επιβληθηκαν «διπλωματικα» , εισαγουμε π.χ πατατα Κυπρου και την πληρωνουμε σχεδον στο διπλασιο απο την εγχωρια!!!!!!

    Η ασυδωσια δινει ρεσιταλ αυτες τις μερες

    26/01 αγγουρακια Ιεραπετρας 2.10 το κιλο
    31/01 αγγουρακια Ιεραπετρας 2.79 το κιλο

    ρωτησαμε τους υπαλληλους των ΑΒ…και η απαντηση τους φυσικα ηταν ΟΙ ΑΓΟΡΤΕΣ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ κτλ κτλ…πληρωσαμε τα οδοιπορικα στα αγγουρακια για την ταλαιπωρια τους να φτασουν στον Εβρο 0,69 ευρα/κιλο!!

    Ακουστε και αυτο:

    Gente da minha terra (ω! ανθρωποι αυτου του τοπου)

    Σχόλιο από irene | 02/02/2010 | Απάντηση

    • Αυτό ακριβώς που επισημαίνεις είναι το σημαντικό πρόβλημα της αγροτικής παραγωγής και ο νεκροθάφτης της: έχουμε παραγωγή με βάση την αγορά και όχι με βάση τις ανάγκες του πληθυσμού.
      Επομένως αν το βαμβάκι Αιγύπτου (που λένε είναι και καλύτερο ποιοτικά δεν ξέρω για ποιον λόγο) έχει τη μισή τιμή από το κόστος στην Ελλάδα, δεν πρόκειται να καλλιεργήσουμε ποτέ βαμβάκι. Το ίδιο και με το στάρι ή την πατάτα. Αυτή η πολιτική ενώ προσωρινά είναι κερδοφόρα για το κεφάλαιο βλάπτει συνολικά τις δυνατότητες τροφοδοσίας μιας ευρωπαϊκής Χώρας, βλάπτει δηλαδή την ίδια την κυριαρχία του καπιταλισμού.
      Όμως η αγροτική παραγωγή μιας χώρας δεν πρέπει να κρίνεται με βάση τις τιμές του διεθνούς ανταγωνισμού αλλά με βάση τις διατροφικές ανάγκες του εγχώριου πληθυσμού. Ο έλεγχος των τιμών απο τις μεγάλες εταιρείες του παγκόσμιου εμπορίου οδηγεί μακροπρόθεσμα στην πείνα και τον τρίτο κόσμο, το οποίο ξεζουμίζει, και τη Δύση, στην οποία επιβάλλει τιμές της αρεσκείας της.

      Σχόλιο από antrikos | 04/02/2010 | Απάντηση

  6. […] λόγος στον Αντρίκο, δε θα μπορούσα να τα πω καλύτερα. Όταν ο αδύναμος […]

    Πίνγκμπακ από Γιατί στηρίζουμε τα μπλόκα « οπορτουνιστική παρέκκλιση | 24/05/2011 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: