Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For socialism in the 21st Century too!

Είπε η Αλέκα…

Προχτές η Αλέκα στην ομιλία της στο φεστιβάλη ΚΝΕ – Οδηγητή μεταξύ άλλων είπε:

  • Ταυτόχρονα, να οικοδομηθεί από κάτω προς τα επάνω η συμμαχία των εργατοϋπαλλήλων με τους αυτοαπασχολούμενους και τους μικρούς αγρότες. Να διευρύνεται η συμμαχία με συσπειρώσεις και οργανώσεις των φοιτητών, σπουδαστών, μαθητών και των γυναικών, παίρνοντας υπόψη ότι χρειάζεται μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση για τα ιδιαίτερα προβλήματα νέων και γυναικών, που δέχονται με ακόμα σκληρότερους όρους τη βάρβαρη επίθεση.

Το μετωπικό σχήμα που διαμορφώθηκε ανάμεσα στο ΠΑΜΕ, στην ΠΑΣΕΒΕ, στην ΠΑΣΥ, στην ΟΓΕ και το ΜΑΣ μπορεί να αποτελέσει το πανελλαδικό επιτελείο του σύγχρονου αγώνα, με την προϋπόθεση ότι έχει πόδια και ρίζες στην αντίστοιχη οργάνωση στον τόπο δουλειάς, στο γραφείο, στις γειτονιές. Με την προϋπόθεση να ριζώνει με πολυμορφία λαϊκών επιτροπών και συνελεύσεων, νέων μορφών οργάνωσης. Να εμπλουτίζεται και με νέες μορφές πάλης.

————-

Πως το κατανοείτε αυτό;
Πώς μπορεί να επιτευχθεί η οργάνωση από τα κάτω; Τι μπορεί να είναι οι συσπειρώσεις και οργανώσεις των φοιτητών, σπουδαστών, μαθητών και των γυναικών; Δεν βρίσκετε ιδιαίτερα «ανοιχτή» την οργανωτική πρόταση σε σχέση με τα παλαιότερα πιο κλειστά και πιο «ελεγχόμενα» σχήματα; Κι όταν λέω «ανοιχτή» εννοώ ελπιδοφόρα. Τι εννοεί όταν λέει μπορεί να αποτελέσει το πανελλαδικό επιτελείο του σύγχρονου αγώνα, με την προϋπόθεση ότι έχει πόδια και ρίζες στην αντίστοιχη οργάνωση στον τόπο δουλειάς; Μπορεί και να μην αποτελέσει πανελλαδικό επιτελείο και να διαμορφωθεί κάτι άλλο; Ποια είναι αυτή η αντίστοιχη οργάνωση; Πώς δομείται και πώς αναδεικνύει τους αντιπροσώπους της οι οποίοι θα πάνε σε ποιο όργανο για να ψηφίσουν τι;
Δεν είναι άραγε καιρός να παλέψουμε να γίνει πράξη αυτή τη «ανοιχτή» οργανωτική πρόταση και να μη κλείσει η πόρτα της μέσω της αντίληψης περί «καθαρών εργατών»;*

*(κατά το καραμανλικό «είμαστε το κόμμα των καθαρών ελλήνων» που του στοίχισε και τις εκλογές του 2000).

21/09/2010 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

6 σχόλια »

  1. Ανδρέα, χαρά στο κουράγιο σου που προσπαθείς να αποκρυπτογραφήσεις τι λέει η Αλέκα.

    Ο καιρός που έπρεπε να παλέψουμε πέρασε και κανένας μας δεν έκανε τίποτε, πράγμα για το οποίο θα λογοδοτήσουμε στα παιδιά μας εν καιρώ.

    Φιλικά.

    Σχόλιο από stratis_vip | 10/10/2010 | Απάντηση

    • Φαντάζομαι, καταλαβαίνεις γιατί προσπαθώ ν’ αποκρυπτογραφήσω. Όχι γιατί ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται.
      Μπορεί να έχω τη χειρότερη γνώμη για τη συνειδητοποίηση της γενιάς μας και της εργατικής τάξης, μπορεί να μη την αθωώνω για την κατάσταση που είμαστε σήμερα, μπορεί να είμαι υπεύθυνος και γω για την απραξία και την ήττα, όμως δεν πρόκειται να παραδώσω τα όπλα. Οδηγούμαστε ραγδαίως σε χούντα. Το κεφάλαιο σκοτώνει τα όποια δημοκρατικά δικαιώματα καταφέραμε και κατακτήσαμε τον τελευταίο αιώνα. Και το καταφέρνει με αστραπιαία ταχύτητα.

      Σχόλιο από antrikos | 10/10/2010 | Απάντηση

      • Καλό και αγαθό είναι να μη παραδίνεις τα όπλα! Το ζητούμενο είναι να βρεις τον εχθρό πρώτα. Η «πλουτοκρατία», το «κεφάλαιο», οι «αγορές» έχουν ονοματεπώνυμα που κανένας αγωνιστής ένθεν και ένθεν δεν τόλμησε να τα ξεστομίσει (για να εκφέρω και λόγο για άλλη ανάρτηση σου περί πλουτοκρατίας).

        Έχω αποκρυσταλλωμένη άποψη, ότι το σύνολο του πολιτικού κόσμου (άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο) βολεύονται με τον αόρατο εχθρό και με την αέναη μάχη των μαζών, που ασχέτως με την έκβαση αυτής (της μάχης), αυτοί παραμένουν κερδισμένοι…

        Σχόλιο από stratis_vip | 11/10/2010 | Απάντηση

        • Αν πολεμήσουμε τα ονοματεπώνυμα, θα αφήσουμε στο απυρόβλητο όσα ονοματεπώνυμα δεν αναφέρουμε. Εχθρός μας δεν είναι ο Βαρδιονογιάννης, ο Λάτσης, ο Κόκκαλης προσωπικά. Εχθρός μας είναι η τάξη τους. Κι αν εξαφανιστούν αυτοί άλλοι θα γεννηθούν, εφόσον δεν εξαλείψουμε την κυριαρχία της τάξης τους, εφόσον δεν εξαλείψουμε την ιδιοκτησία τους συνολικά κι όχι σε ατομικό επίπεδο.

          Σχόλιο από antrikos | 11/10/2010 | Απάντηση

          • …καταλαβαίνεις ότι αυτό που λες είναι αυτογκόλ. Σκέψου το λίγο καλύτερα, διότι και εκεί που «εξαλείψανε» την ιδιοκτησία γενικά, δεν καταφέρανε τίποτα.

            Αλλά η δική μου έκφραση δεν πήγαινε στους Κοκαλαίους που έλεγε και ο πρόεδρος, αλλά στο γενικόλογα θολό τοπίο και στους αγώνες που δεν έχουν (συγκεκριμένο) σκοπό και στόχο, αλλά τη διαιώνιση του προβλήματος, διότι τελικώς η διαχείριση της παρούσας κατάστασης είναι πιο επωφελής.

            Άλλωστε αν φύγει η πλουτοκρατία (100% επιτυχία της Αλέκας), τι λόγο ύπαρξης θα έχει μετά;
            Όπως είπε και κάποιος με 5 δράμια παραπάνω μυαλό:
            «Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
            Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.»

            Σχόλιο από stratis_vip | 12/10/2010 | Απάντηση

            • Εκεί που εξαλείψαν την ιδιοκτησία, απλώς δεν την εξάλειψαν (οριστικά). Και φυσικά η πιο μεγάλη εξέλιξη των σχέσεων παραγωγής έλαβε χώρα στην ΕΣΣΔ και σ’ αυτή θ’ αναφερθώ εν τάχει παραθέτοντας τη γνώμη μου.
              Σε μια προσπάθεια της εργατικής τάξης για εξάλειψη της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, η ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής από μόνη της δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς μια αντίστοιχη κρατική εξουσία, δηλαδή η κρατική ισχύς είναι εκείνη που επιβάλλει την προστασία του νέου ιδιοκτήτη.

              Ποιος είναι ο νέος ιδιοκτήτης και ποιου είναι η εξουσία; Εδώ πράγματι υπάρχει ένα θέμα.

              Αν το δούμε από καθαρά μαρξιστική οπτική γωνία, με την οποία εν προκειμένω συμφωνώ πλήρως, τα μέσα παραγωγής ανήκουν σ’ όλη την κοινωνία, επομένως όχι στην εργατική τάξη. Αντίθετα η εξουσία ανήκει στην εργατική τάξη.

              Εδώ, λοιπόν, παρατηρούμε μια αντίφαση ιδιοκτησίας εξουσίας, η οποία όμως δεν μπορεί να αντιστοιχιστεί διότι η αντιστοίχιση θα προϋπέθετε την ιδιοποίηση της ιδιοκτησίας από την εργατική τάξη, οπότε σ’ αυτή την περίπτωση δεν θα μπορούσαμε να είχαμε κατάργηση της εμπορευματικής παραγωγής που είναι το ζητούμενο για την κατάργηση της εκμετάλλευσης.

              Αυτή ακριβώς είναι και ορατή η αντίφαση της κοινωνικής εξέλιξης μετά τη σοσιαλιστική επανάσταση και υποκρύπτει τον κίνδυνο αποτυχίας του εγχειρήματος. Εφόσον η εξουσία βρίσκεται σε αναντιστοιχία με την ιδιοκτησία (σε αντίθεση με τα προηγούμενα εκμεταλλευτικά συστήματα) είναι πολύ εύκολο (η εξουσία) να περιοριστεί σε ακόμη στενότερο τμήμα απ’ ό,τι η εργατική τάξη, το οποίο, λοιπόν, έχοντας την εξουσία αλλά όχι την ιδιοκτησία, επιχειρεί να αναπαραγάγει την καλοπέρασή του η οποία, όμως, περνά μέσα από την αναγκαστική επέλευση της ισορροπίας μεταξύ ιδιοκτήτη και αυτού που ασκεί εξουσία.

              Συνεπώς η ισορροπία θα επέλθει είτε με την ιδιοποίηση της ιδιοκτησίας από ένα νέο εκμεταλλευτικό τμήμα που παλιότερα ήταν τμήμα της εργατικής τάξης, το σχηματοποιώ με τον αδόκιμο όρο «νομενκλατούρα» για να καταλαβαινόμαστε είτε με την άσκηση εξουσίας απ’ όλους τους ιδιοκτήτες.

              Εν προκειμένω η εξουσία εξελίχθηκε ως όργανο του εκμεταλλευτικούς στρώματος που δημιουργήθηκε στην ΕΣΣΔ και εις βάρος της εξουσίας της εργατικής τάξης. Είτε κατά τη γνώμη των τροτσκσιστών περί δημιουργίας γραφειοκρατίας από το Στάλιν, είτε κατά τη γνώμη των σταλινικών περί δημιουργίας γραφειοκρατίας και στρώματος διευθυντικών στελεχών από το Χρουσσόφ, το δεδομένο είναι ότι το πρόβλημα στην εξέλιξη της ΕΣΣΔ ως εργατικού κράτους δεν ήταν η κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής αλλά ότι αυτή έπαψε να είναι κοινωνική, είτε το 1930 κατά τους τροτσκιστές, είτε το 1956 κατά τους μαοϊκούς & σταλινικούς είτε το 1991 κατά τους κλασικούς κομμουνιστές.

              Η γνώμη μου είναι ότι όταν πραγματικά η ιδιοκτησία ήταν κοινωνική κι όταν πραγματικά η εξουσία ασκούνταν από την εργατική τάξη, έστω και με τις ακραίες υπερβολές αυτοπροστασίας του ’30, η ανάπτυξη ήταν αστρονομική και μετέτρεψε την ΕΣΣΔ από χώρα ημιφεουδαρχική σε χώρα βιομηχανική και υπερδύναμη.

              Σχόλιο από antrikos | 12/10/2010 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: