Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For the socialism in the 21st Century too!

Για τη δημιουργία αντι-Μνημονιακού Μετώπου

Με αφορμή ένα άρθρο του Κώστα Καλλωνιάτη στον πασοκτζήδικο ιστοχώρο http://www.sosialistikiekfrasi.gr/, και την κριτική που κάνει στην προσπάθεια για τη δημιουργία αντι-Μνημονιακού Μετώπου.

Πράγματι ανιστόρητο και σεχταριστικό το άρθρο του Καλλιωνάτη, φορμάρει απόψεις του τύπου: γίνετε τροτσκιστές αλλιώς να πάτε να κοιμηθείτε. Ε, δε θέλουμε να προσχωρήσουμε στον τροτσκισμό ρε φίλε!

Στο άρθρο βλέπουμε έναν πολιτικό «Γιαχωβαδισμό» που αντιλαμβάνεται θεολογικά το μαρξισμό και βεβαίως η καλύτερη του «Γιαχωβαδισμού» είναι η τσιτατολογία: Όπως οι ΜτΙ διαβάζουν τις Πράξ. 5.30 και λένε ότι ο Χριστός δεν σταυρώθηκε αλλά κρεμάστηκε επί ξύλου (και δεν καρφώθηκε σε σταυρό), έτσι κι οι «Γιαχωβάδες» του μαρξισμού αφού τον μετατρέψουν σε θεολογία(αχ πόσο βοήθησε στη θεολογικοποίηση του μαρξισμού η ίδια η ΕΣΣΔ θέτοντάς τον υπό συνταγματική προστασία ως κυρίαρχη ιδεολογία!), χρησιμοποιώντας την τσιτατολογία φτάνουν να γίνονται οι καλύτεροι υπηρέτες του ντόπιου (φοβάμαι να πω εθνικού) και διεθνούς κεφαλαίου.

Είναι πράγματι ιδανικό να διαμορφωθεί μια νέα Διεθνής Εργατών, αλλά πού ‘ν’ την; Κι εννοώ μια πραγματική Διεθνής και όχι ένα γκρουπ οφ σκουλ που το παίζει Διεθνής. Μέχρι τότε τι θα κάνουμε; Θα περιμένουμε την ευρωπαϊκή εργατική τάξη να συστήσει επαναστατικά κόμματα & οργανώσεις – συλλογικότητες, κι αφού συσταθούν μετά να συννενοηθούν μεταξύ τους και κατόπιν να κάνουν μια Διεθνή (όσα δε βγάλουν τα μαχαίρια για να αφανίσουν το ένα το άλλο), ώστε τελικά να θέσουν ως στόχο την πανευρωπαϊκή εργατική επαναστατική δράση να προβάλουν ως μεταβατικό αίτημα την «πρόταση διαγραφής της μεγάλης μάζας των χρεών … για την αγωνιστική συσπείρωση και διεκδίκηση μιας δημοκρατικά ενωμένης Ευρώπης εκ μέρους των εργαζομένων», φέξε μου και γλίστρησα, να και το καλό ΠΑΣΟΚ της δημοκρατικής Ευρώπης, να και ο καλός Κουβέλης του καλού Ευρώ που όμως το διαχειρίζονται οι κακοί τραπεζίτες και μετά αναρωτιόσαστε γιατί σας λένε πασοκτζήδες και γιατί οι διάφοροι βραχίονές σας εντάχτηκαν πλήρως στο ΠΑΣΟΚ για να συντρίψουν την εργατική τάξη, αυτοί μάλιστα είναι οι κύριοι υπαίτιοι για την κατάντια του εργατικού κινήματος σήμερα.

Θα περιμένουμε λοιπόν την ευρωπαϊκή εργατική τάξη μπας και ξυπνήσει ή θ’ ανάψουμε τη φωτιά εδώ κι όποιον πάρει ο Χάρος;

Η προγραμματική σύγκλιση των δυνάμεων της Αριστεράς στην ανατροπή του Μνημονίου είναι η μόνη πραγματική και πραγματοποιήσιμη εργατική διέξοδος από την κρίση, συσπειρώνει άμεσα τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων τάξεων και ανοίγει το δρόμο για τη δημιουργία της σοσιαλιστικής κοινωνίας. Τα δήθεν στάδια είναι μόνο μέσα στο μυαλό των τροτσκιστικών σεχτών και της ανιστόρητης θεώρησης της ιστορίας, που για μια άλλη φορά δεν φαίνεται να θέλουν να συμπράξουν (εκτός του ΕΕΚ που μετέχει στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ) με τις λοιπές αριστερές δυνάμεις, όπως στην Ισπανία, όπως στη ναζιστική κατοχή της Ευρώπης, όπως στις μεταπολεμικές επαναστάσεις, ανακαλύπτοντας σταλινικούς εκεί που δεν υπάρχουν και παίζοντας στην πραγματικότητα το παιχνίδι της αστικής τάξης για διατήρηση του καπιταλισμού.

Αν οι σέχτες αυτές του ΠΑΣΟΚ που το παίζουν μαρξιστές και αποτελούν δούρειο ίππο στο εργατικό κίνημα, ήταν πραγματικά τίμιες, πρώτα απ όλα θα έπρεπε να δικαιολογήσουν πώς απ τη μια μεριά αυτοπροβάλλονται ως σούπερ επαναστάτες κι απ την άλλη λειτουργούν μέσα από το ΠΑΣΟΚ, το οποίο πάντα στηρίζουν στις κρίσιμες στιγμές.

Οι πασοκτζήδες αυτοί σκοπίμως αποκρύπτουν ότι όλα τα προγράμματα εργατικών κομμάτων σ’ όλη την ιστορία του εργατικού κινήματος ήταν δομημένα πάνω σε στόχους των οποίων η υλοποίηση σε καμία περίπτωση δεν έφερνε σοσιαλισμό αλλά χάραζαν το δρόμο προς το σοσιαλισμό. Γι’ αυτό και ο κάθε «Γιαχωβάς του μαρξισμού» εύκολα θα μπορούσε να θεωρήσει ότι τα προγράμματα αυτά αποδέχονται τη θεωρία των σταδίων, από το Κομμουνιστικό Μανιφέστο που βάζει ως κύριο προγραμματικό στόχο την κρατικοποίηση των τραπεζών, την υψηλή φορολόγηση του κεφαλαίου (που όμως θα συνέχιζαν να υπάρχουν!) και την απαλλοτρίωση των φέουδων, μέχρι τον κεντρικό άξονα του προγράμματος του Λένιν «Εξω από τον πόλεμο» (το «όλη η εξουσία στα σοβιέτ» ήρθε αργότερα- και μετά τι ρε Λένιν; πάλι καπιταλισμό; τέτοιος οπορτουνιστής ήσουν κι εσύ), από την πολιτική του ΕΑΜ «εθνική ενότητα απ το Ζεύγο ως το Βασιλιά» μέχρι την αντίληψη του κατά τ’ άλλα τροτσκιστή Τσε «πάτρια ο μουέρτε».

Όλοι εσείς που στηρίζετε την πολιτική του κεφαλαίου με αριστερό και ενίοτε με αριστερίστικο σούπερ επαναστατικό προσωπείο, εφόσον δεν είστε οι πραγματικοί ωφελημένοι πασοκτζήδες, πρέπει να κατανοήσετε ότι ΣΗΜΕΡΑ, όχι χτες ή αύριο αλλά ΣΗΜΕΡΑ, που σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, ακόμα και στους μικροαστούς, έχει απαξιωθεί η ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και κατανοούν ότι η έξοδος από την ΕΕ ή έστω το Ευρώ αποτελεί τη λύση σωτηρίας τους, ΣΗΜΕΡΑ που φαίνεται να δικαιώνεται ο ιδεολογικός αγώνας τόσων δεκαετιών για να πειστεί ο λαός ότι η ΕΕ αποτελεί λυκοσυμμαχία καπιταλιστών και το Ευρώ το όργανο της κυριαρχίας τους, η προοπτική ανατροπής του Μνημονίου, δηλαδή το αντι-Μνημόνιο Μέτωπο, προβάλλει ως η μόνη ρεαλιστική λύση για την έξοδο από την κρίση προς όφελος της φτωχολογιάς. Αντί λοιπόν να ρίχνουμε νερό στο μύλο του ευρωπαϊσμού, οφείλουμε να παλέψουμε ώστε όλες οι αντι-Μνημονιακές δυνάμεις να βρεθούν σε κοινή γραμμή πάλης γιατί ΣΗΜΕΡΑ, η ανατροπή του Μνημονίου συνεπάγεται και την έξοδο από το Ευρώ και ίσως την έξοδο από την ΕΕ, και την εθνικοποίηση των τραπεζών και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής με εργατικό – κοινωνικό έλεγχο και το άνοιγμα του μονόδρομου για το σοσιαλισμό, και η δημουργία ενός τέτοιου Μετώπου δεν αποτελεί καμία θεωρία σταδίων, αλλά για πρόγραμμα του πώς αρχίζουμε, πού σταματάνε οι συμμαχίες και πού τελειώνουμε οι δυνάμεις που το απαρτίζουμε.

Μέμφεται ο Κ. Καλλωνιάτης ότι το αντι-Μνημόνιο, οι εθνικοποιήσεις κλπ. οδηγούν σε ένα νέου τύπου κρατικό καπιταλισμό. Αυτό θα συμβεί μόνο αν χαθεί ο εργατικός & κοινωνικός έλεγχος – ιδιοκτησία, μάλιστα οι ομοϊδεάτες του Καλλωνιάτη που προσχώρησαν στο ΠΑΣΟΚ έδειξαν με τον καλύτερο τρόπο πως κι αυτοί μπορούν να γίνουν όχι μόνο γραφειοκράτες αλλά και ενεργό τμήμα της αστικής τάξης παρόλο που κάποτε το έπαιζαν αντισταλινικοί και αντιγραφειοκράτες.

13/07/2011 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

1 σχόλιο »

  1. Καλά πες ότι εμείς δε βαριόμαστε μέσα σ΄ αυτό τον καύσωνα, εσύ δεν βαριέσαι να απαντάς σε κάποιον που δεν τον ξέρει ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας του; Οι άνθρωποι που ασχολούνται με τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα τους ξέρουν ως «ξεκίνημα» που εδώ και 30 χρόνια ισχυρίζεται ότι παλεύει για την αριστερή τάση στο ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα έχουν διασπασθεί και μια τουλάχιστον φορά αν θυμάμαι καλά. Κανείς δεν ασχολείται με αυτούς, δεν διαμορφώνουν τίποτε, δεν επηρεάζουν τίποτε και απλά ασχολούνται με το χόμπι τους. Δεν νομίζεις ότι το λάθος είναι δικό σου όταν τους θεωρείς δούρειο ίππο στο εργατικό κίνημα; Πιστεύεις αλήθεια ότι όποιος ενδιαφέρεται να μάθει τι είναι εργατικό κόμμα θα καταφύγει στις ιδεολογικές επεξεργασίες του ΠΑΣΟΚ;

    Σχόλιο από Μίλτος | 14/07/2011 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: