Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For socialism in the 21st Century too!

Βρέθηκε κι ο νέος εχθρός

Βρέθηκε κι ο νέος εχθρός. Και δεν είναι άλλος από τη μεσαία τάξη, που κι αυτή πρέπει να πάψει να υπάρχει. Το ΠΑΣΟΚ έβαλε μπροστά τον Πρόεδρο της «Δημοκρατίας» για να κηρύξει ένα νέο πόλεμο και να στρέψει την κοινωνία εναντίον ενός άλλου «εχθρού», της μεσαίας τάξης, ώστε και αυτή να εξαφανιστεί από την κοινωνία αφήνοντας χώρο στους μεγαλοεπιχειρηματίες για μεγαλύτερα κέρδη αλλά και να συγκλύψει την πραγματική αιτία της κρίσης και της φτώχιας που δεν είναι , βεβαίως, η υπαρκτή φοροδιαφυγή της μεσαίας τάξης αλλά οι τόκοι του ληστρικού εξωτερικού χρέους, τα 98 δις που πήραν από το 2008 οι τράπεζες, οι εξοπλισμοί, τα πολυδιαφημισμένα ολυμπιακά έργα, οι επιδοτήσεις στο κεφάλαιο για την ίδρυση καινούργιων επιχειρήσεων και στήριξη των παλιών.

Διαίρει και βασίλευε, πάγια αρχή της εκμεταλλευτικής εξουσίας από την εποχή του Φιλίππου, βρίσκει πάντα τρόπους να διαιρεί την κοινωνία αποκρύπτοντας και συγκαλύπτοντας τις πραγματικές αιτίες των προβλημάτων.

Μα, θα πει κάποιος, δεν φοροδιαφεύγει η μεσαία τάξη; Φυσικά και κάνει ό,τι μπορεί για να φοροδιαφύγει, μόνο που στη συντριπτική πλειοψηφία της αυτή η φοροδιαφυγή μπορεί και της επιτρέπει να επιβιώσει και δεν μιλάμε πλέον για επιβίωση των 3.000 ή 5.000 Ευρώ αλλά επιβίωση του χιλιάρικου και αν. Στην Ελλάδα η συντριπτική πλειοψηφία της μεσαίας τάξης είναι ήδη φτωχή και μάλιστα φτωχότερη από τους υπαλλήλους των ΔΕΚΟ & Υπουργείου Οικονομικών. Ακόμη και σήμερα ένας επαγγελματίας πολύ ευχαρίστως θα αντάλλασε τη δουλειά του και το κεφάλαιό του με μια θέση στο Δημόσιο για σταθερή δουλειά 1.000 Ευρώ. Κι όμως, η ήδη καταρρεύσασα μεσαία τάξη παρουσιάζεται από το ΠΑΣΟΚ και το ενεργούμενό της, τον Πτ»Δ»,  ως το τμήμα του πληθυσμού που δεν έχει πληρώσει και γι’ αυτό πρέπει να στραφούν εναντίον της όλες οι άλλες κοινωνικές ομάδες που μόνο αυτές έχουν πληρώσει.

Μα γιατί να υπάρχει μεσαία τάξη αφού η «προλεταριοποίηση» του πληθυσμού είναι νόμος του καπιταλισμού; Είμαστε άραγε αντιδραστικοί όσοι προσπαθούμε να καθυστερήσουμε την «προλεταριοποίηση»; Η μεσαία τάξη είναι το μαξιλαράκι των κοινωνικών κραδασμών γι’ αυτό κι ο πολιτικός της ρόλος είναι αμφίσημος, είναι μια τάξη που ενώ έχει συμφέρον την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, θέλει αυτή να γίνει η ιδιοκτήτριά τους. Παρόλα αυτά, η βίαιη καταστροφή της (π.χ. η δήθεν απελευθέρωση των επαγγελμάτων) οδηγεί στη μαζική καταστροφή πόρων, οι οποίοι ναι μεν ανήκουν σε ιδιώτες, στην πραγματικότητα, όμως, είναι κοινωνικοί, η δε καταστροφή τους οδηγεί αφενός μεν μεγάλο τμήμα των μικροαστών στην ανεργία αφετέρου δε στην απαξίωση των επενδύσεών τους, οι οποίες σε άλλη περίπτωση θα μπορούσαν να είναι κοινωνικά χρήσιμες.

Π.χ. αν αύριο δοθούν 100.000 άδειες ταξί να τι θα συμβεί:
1. Θα τα κονομήσουν τρελά οι εισαγωγείς και οι εταιρείες παραγωγής, οπότε θ’ ανέβει κι άλλο το εξωτερικό χρέος και θα επιβαρυνθεί το εμπορικό ισοζύγιο.
2. 100.000 άνθρωποι θα κατευθύνουν τους πόρους τους στην αγορά των ταξί και θα τους στερήσουν από άλλες σημαντικές κοινωνικές δραστηριότητες και ανάγκες.
3. Λόγω του ανταγωνισμού δεν θα καταφέρουν να επιβιώσουν πάνω από 20.000 ταξί πανελληνίως, αφού και τώρα το μεροκάματο βγαίνει δύσκολα και με πολλές ώρες εργασίας, οπότε τα περισσευάμενα 80.000 στην καλύτερη περίπτωση θα πωληθούν ως μεταχειρισμένα στο 1/5 της τιμής και στη χειρότερη θα οδηγηθούν στην ανακύκλωση για παλιοσίδερα.

Το ίδιο συμβαίνει γενικά με την καταστροφή της μεσαίας τάξης, δηλαδή έχουμε καταστροφή κοινωνικού κεφαλαίου και ακριβώς επειδή το κεφάλαιο αυτό είναι πλούτος της ίδιας της κοινωνίας πρέπει να διατηρηθεί και να μην απαξιωθεί.

24/07/2011 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

7 σχόλια »

  1. «Μα γιατί να υπάρχει μεσαία τάξη αφού η “προλεταριοποίηση” του πληθυσμού είναι νόμος του καπιταλισμού;»
    Μερικές φορές δίνεις την εντύπωση πως έμαθες στραβά τον
    μαρξισμό. Ένα από τα πιό σπουδαία στηρίγματα του καπιταλισμού
    είναι και η μεσαία τάξη.Αμφιβάλλεις;
    Να γιατί δεν συμφέρει η εξαφάνιση της μεσαίας τάξης.

    Σχόλιο από ddany | 29/07/2011 | Απάντηση

  2. Διότι «Η μεσαία τάξη είναι το μαξιλαράκι των κοινωνικών κραδασμών γι’ αυτό κι ο πολιτικός της ρόλος είναι αμφίσημος, είναι μια τάξη που ενώ έχει συμφέρον την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, θέλει αυτή να γίνει η ιδιοκτήτριά τους.»

    Το μαρξισμό σίγουρα τον αντιλαμβάνομαι στραβά, είναι βέβαιο αυτό. Εννοώ λοιπόν, όπως είπε κι ο φαλάκρας με του μουσάκι, ότι μαρξισμός δεν είναι δόγμα αλλά καθοδήγηση για δράση.

    Η ύπαρξη μεσαίας τάξης χρησιμοποιήθηκε στη Δύση ως η ελπίδα της ανέλιξης του φτωχού, προκειμένου να μη τον κερδίσει ο κομμουνισμός. Η πρώτη κομμουνιστική προσπάθεια απέτυχε (παταγωδώς), ο κίνδυνος δεν είναι άμεσος για το μεγάλο κεφάλαιο, ή έτσι τουλάχιστον νομίζει, γι’ αυτό και τώρα δεν χρειάζεται πια τη μεσαία τάξη.

    Σχόλιο από antrikos | 30/07/2011 | Απάντηση

  3. Καλημέρα, Καλό Αγωνιστικό Μήνα !

    Σχόλιο από faros | 01/08/2011 | Απάντηση

    • Γεια σου σύντροφε! Έτσι να τους πηγαίνουμε με αγώνες, να μη καθόμαστε ούτε τον Αύγουστο. Σάμπως εκείνοι έτσι δε μας πηγαίνουν;

      Έγραψα:

      Το ίδιο συμβαίνει γενικά με την καταστροφή της μεσαίας τάξης, δηλαδή έχουμε καταστροφή κοινωνικού κεφαλαίου και ακριβώς επειδή το κεφάλαιο αυτό είναι πλούτος της ίδιας της κοινωνίας πρέπει να διατηρηθεί και να μην απαξιωθεί.

      Θέλω να επισημάνω ότι σε περίπτωση κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής, προφανώς σε 2η φάση και των ταξί, ύστερα από την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, ο κοινωνικός πλούτος (δηλ. η επένδυση του ταξί) δεν θα απαξιωθεί, θα συνεχίσει να υπάρχει. Ο ταξιτζής θα συνεχίσει να έχει αξιοπρεπές εισόδημα από την εργασία του στο ταξί είτε αυτό του ανήκει είτε ανήκει στην κοινωνία.
      Προφανώς και θα απαιτηθεί να σχεδιαστεί ξανά η δημόσια συγκοινωνία. Π.χ. στη Μόσχα ή το Λονδίνο δεν έχεις ανάγκη να πάρεις ταξί, για την ακρίβεια όποιος πάρει ταξί είναι βέβαιο ότι θα χασομερήσει.

      Σχόλιο από antrikos | 01/08/2011 | Απάντηση

  4. Να πω τη γνώμη μου ;
    (ξέρεις πολύ μου αρέσει αυτό το … σπορ)

    Κατά τη γνώμη μου, λοιπόν, υπάρχουν ΜΟΝΟ δύο τάξεις:
    α. Η αστική τάξη
    β. Η εργατική τάξη

    Συνεπώς, η λεγόμενη «μεσαία» τάξη, στην πραγματικότητα είναι εφεύρημα, είναι άλλη μία προσπάθεια της αστικής τάξης να ξεγελάσει την εργατική.
    Δηλαδή, να πείσει τους εργάτες ότι με την δουλειά και την εργατικότητα (βλέπε ξεζούμισμα), θα πάνε όχι ακριβώς στην αστική τάξη, αλλά σε ένα ενδιάμεσο στρώμα, με προοπτική …

    Γεια χαρά, Καλή βδομάδα !

    Σχόλιο από faros | 08/08/2011 | Απάντηση

  5. «ότι μαρξισμός δεν είναι δόγμα αλλά καθοδήγηση για δράση». antrikos
    Ο μαρξισμός δεν είναι κάτι το οριστικό & απαραβίαστο.Απλά είναι τα θεμέλεια
    πάνω στα οποία θα οικοδομηθεί ο σοσιαλισμός. Συμφωνείς; dany.

    Σχόλιο από ddany | 08/08/2011 | Απάντηση

    • Φυσικά και δεν είναι δόγμα. Είναι η μοναδική επιστήμη που κατάφερε κι ανέλυσε την κοινωνικοοικονομική κίνηση. Κι αντί να τον εξελίξουμε τον μετατρέψαμε σε θεολογία, ποαραβιάζοντας τη σπουδαιότερη αντίληψη (πες την κανόνα) της διαλεκτικής: κίνηση –> εξέλιξη.

      Σχόλιο από antrikos | 09/08/2011 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: