Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For the socialism in the 21st Century too!

Τιμή και αποτίμηση αγαθών στο σοσιαλισμό

Επειδή στο σοσιαλισμό θα συνεχίσει να δρα ο νόμος της αξίας, παρά το γεγονός ότι ο στόχος θα είναι η κατά το ταχύτερο δυνατό απονέκρωση και εν τέλει κατάργηση του νόμου αυτού,το κόστος, η αξία και η τιμή των αγαθών θα υπολογίζονται προφανώς με βάση το χρόνο εργασίας. Το κόστος, η αξία και η τιμή προφανώς θα συμπίπτουν αφού στη διαμόρφωσή τους θα υπολογίζονται όλες οι δαπάνες παραγωγής και διανομής μέχρι την κατανάλωση, καθώς και το συνολικό κοινωνικό κόστος (= δαπάνη χρόνου εργασίας) δημιουργίας των υποδομών που θα πρέπει να επιμερίζεται ανάλογα σε όλη την παραγωγή και σύμφωνα με τη συμμετοχή της κάθε υποδομής σε κάθε συγκεκριμένο παραγωγικό στάδιο. Φυσικά σ’ ένα τέτοιο σύστημα διανομής αγαθών η έννοια του χρήματος ως εμπορευματικού μέσου ανταλλαγής ανατρέπεται και αυτό που συνηθίσαμε να ονομάζουμε «χρήμα», όποια μορφή κι αν έχει, είτε αυτή του χαρτονομίσματος είτε ηλεκτρονική, έχει διανεμητικό και όχι ανταλλακτικό – εμπορευματικό χαρακτήρα.

Οι διαφορές με τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής στη διαμόρφωση της τιμής είναι οι εξής:
* Στον καπιταλισμό τμήμα του χρόνου εργασίας ιδιοποιείται ο επιχειρηματίας με τη μορφή υπεραξίας, ενώ στο σοσιαλισμό δεν πρέπει να υπάρχει τέτοια ιδιοποίηση (αν υπάρχει θα πρέπει να σημάνει καμπανάκι).
* Στο σοσιαλισμό αυτό που θα ονομάζουμε τιμή θα είναι στην πραγματικότητα η αποτίμηση του χρόνου εργασίας για την παραγωγή ενός αγαθού. Μάλιστα, ακριβώς για να μη συγκαλύπτεται ότι το αγαθό ή η υπηρεσία είναι αποτέλεσμα δαπάνης χρόνου εργασίας, το διανεμητικό μέσο (αντίστοιχο του χρήματος στον καπιταλισμό) πρέπει να βασίζεται φανερά στο χρόνο εργασίας (θα μπορούσε να ονομαστεί εργατώρα). Η ύπαρξη αποτίμησης οφείλεται στο ατελές της σοσιαλιστικής παραγωγής, η οποία αποτιμά το προϊόν της διότι δεν μπορεί να το προσφέρει σε αφθονία.
* Στο σοσιαλισμό μια σειρά αγαθών σταδιακά θα χάνουν το χαρακτήρα του εμπορεύματος, π.χ. υγεία, παιδεία, αστικές συγκοινωνίες κλπ., μέχρι να φτάσουμε στο σύνολο των αγαθών, οπότε τότε θα μιλάμε πλέον για κομμουνισμό.
* Στην πρώτη χρονικά περίοδο του σοσιαλισμού η εργασία οπωσδήποτε (και δυστυχώς) θα διαχωρίζεται σε εξειδικευμένη και λιγότερο εξειδικευμένη ή ανειδίκευτη. Π.χ. αυτός που σπούδασε 5 χρόνια για να εξειδικευτεί παρέχει ανώτερης ποιότητας εργασία από τον ανειδίκευτο. Η αναλογία της ποιότητας μεταξύ εξειδικευμένης και ανειδίκευτης εργασίας είναι αυτή που καθορίζει και το ύψος των απολαβών στο σοσιαλισμό.

Όμως η διαφορά στις απολαβές (είδατε; δεν λέω μισθούς), παρέα πάντα με τη μονιμότητα στη διεύθυνση της παραγωγής (οι συντονιστές της παραγωγής πρέπει να είναι αιρετοί) μπορεί να δημιουργήσουν εκ νέου προνομιούχα στρώματα που αν παραμείνουν έτσι θα εξελιχθούν σε εκμεταλλευτικά κατά το πρότυπο της ΕΣΣΔ (και παρέα, επίσης, με τους ατομικούς εμπορευματοπαραγωγούς).

Γι’ αυτό, χρέος μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας είναι να εξαλείψει τη διαφορά εξειδικεμένης και ανειδίκευτης εργασίας, καθώς και τις υπόλοιπες ανταγωνιστικές αντιθέσεις, ώστε  όλοι οι εργαζόμενοι να είναι ταυτόχρονα και επιστήμονες και εν τέλει να εξισωθούν οι απολαβές προς τα πάνω, μέσω της αύξησης της παραγωγικότητας. Με δυο λόγια, στο σοσιαλισμό συνεχίζουν να υφίστανται αντιθέσεις, που δυστυχώς η κρατούσα μαρξιστική πολιτική οικονομία (εγχειρίδιο πολιτικής οικονομίας Ακαδημίας Επιστημών ΕΣΣΔ) δεν τις είχε αναγνωρίσει ως ανταγωνιστικές, προκειμένου να συγκαλύψει  την ταξική πάλη και τη φύση της, όπως αυτή διεξαγόταν και εντός της σοσιαλιστικής κοινωνίας.

Με τη συγκάλυψη των ανταγωνιστικών αντιθέσεων, συγκαλυπτόταν αφενός μεν η ύπαρξη ταξικής πάλης (κατά Στάλιν τελείωσε το 1936 με την εξαφάνιση των ανταγωνιστικών τάξεων, επομένως δεν πρέπει ν’ απορούμε γιατί οδηγηθήκαμε στο «παλλαϊκό κράτος») αφετέρου δε και η πολιτική της αποκρυστάλλωση, η οποία αναγκαίως οδηγεί στη συγκρότηση & λειτουργία αντίστοιχου πολιτικού φορέα, ενώ στην ΕΣΣΔ ο νόμιμος πολιτικός φορέας ήταν μόνο ένας, το ΚΚ. Φυσικά το ΚΚ δεν τη γλίτωσε, παρόλο που φρόντισε, εντελώς αντιδιαλεκτικά, να διατηρήσει τη νόμιμη πολιτική δράση μόνο για τον εαυτό του· η ταξική πάλη διεξήχθη εντός αυτού, καθώς οι άγραφοι νόμοι κίνησης της κοινωνίας και της οικονομίας δεν μπορούν να εμποδιστούν από κανένα νομοθετικό μέτρο, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα το ανώφελο, αλυσιτελές και τελικά επιζήμιο του σοσιαλιστικού μονοκομματισμού.

Ο σοσιαλισμός μπορεί να ξεπερνά την αντίθεση «κεφάλαιο – εργασία» αλλά έχει άλλες ανταγωνιστικές αντιθέσεις, κάποιες από τις οποίες μεταφέρονται από τον καπιταλισμό και κάποιες που γεννιούνται μέσα στο σοσιαλισμό.

Τέτοιες αντιθέσεις είναι:
* Εξειδικευμένη και ανειδίκευτη εργασία
* Πνευματική και χειρονακτική εργασία
* Αντίθεση περιφέρειας – πρωτεύουσας και χωριού – πόλης
* Αυτοδιαχείριση – κεντρικός σχεδιασμός.
Ειδικά η τελευταία αντίθεση δεν είναι απαραίτητα ανταγωνιστική· μάλιστα  αποτελεί την ουσία της λειτουργίας της σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής οικονομίας, η αντίθεση από την οποία προκύπτει η κίνηση της κοινωνίας, ευρισκόμενη σε διαλεκτική ενότητα και αντίθεση (αναλυτικά σε άλλη δημοσίευση για την εν λόγω αντίθεση).

31/08/2011 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

1 σχόλιο »

  1. Βεβαίως και στον «καθαρό» καπιταλισμό που δρα ο νόμος της αξίας, πάλι «κόστος παραγωγής = τιμή αγαθών». Η διαφορά με το σοσιαλισμό είναι ότι τμήμα του κόστους παραγωγής, δηλαδή τμήμα της παρεχόμενης εργασίας ιδιοποιείται ο επιχειρηματίας. Επιπλέον, λόγω της μονοπωλιακής φάσης του καπιταλισμού, δηλαδή της φάσης στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο, οι μονοπωλιακοί όμιλοι έχουν τη δυνατότητα να καθορίζουν τιμές πάνω από το κόστος παραγωγής, καρπούμενοι μ’ αυτό τον τρόπο υπεραξία που θα πήγαινε στους μη μονοπωλιακούς επιχειρηματίες αλλά και τμήμα του εισοδήματος των καταναλωτών (απ’ όλες τις κοινωνικές τάξεις) που αλλιώς θα κατευθυνόταν στην κάλυψη άλλων αναγκών (επίταση της φτώχιας).
    Επομένως στο μονοπωλιακό στάδιο έχουμε διπλή εκμετάλλευση του εργαζομένου, πρώτα ως μισθωτού με την απλήρωτη εργασία του κατά τη διαδικασία της παραγωγής και κατόπιν ως καταναλωτή με την απομύζηση του εισοδήματός του με επιβολή τιμών προϊόντων σε τιμή πάνω από την αξία τους

    Σχόλιο από antrikos | 31/08/2011 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: