Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For socialism in the 21st Century too!

Η κότα και τ’ αβγό

Ή αλλιώς: η αλλαγή στην οικονομία θα φέρει τη σοσιαλιστική επανάσταση ή το αντίθετο;

Η άποψη ότι πρώτα θα γίνει σοσιαλιστική επανάσταση και μετά θα επικρατήσουν οι μη εκμεταλλευτικές σχέσεις, κόντρα στη μέχρι σήμερα ιστορική πορεία της ανθρωπότητας αλλά και κόντρα στην εμπειρία του αποτυχόντος οικτρά κυβερνητικού σοσιαλσιμού, είναι λάθος. Όπως και στις προηγούμενες ιστορικές φάσεις το νέο (ως οικονομική βάση κι όχι τόσο ως ιδεολογία) υπήρχε μέσα στο παλιό, έτσι και τώρα η αλλαγή θα γίνει με τον ίδιο τρόπο. Σωστά επισημαίνει ο Μαρξ «οι προλετάριοι δεν μπορούν να γίνουν κύριοι (/κυρίαρχοι) των παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνίας (στην αγγλική έκδοση του Μανιφέστου: The proletarians cannot become masters of the productive forces of society […]), εκτός κι αν αποτινάξουν τον προηγούμενο τρόπο ιδιοποίησης των ιδίων (στα αγγλικά: except by abolishing their own previous mode of appropriation)». Αυτό μπορεί να συμβεί και στον καπιταλισμό μέσα από μια διαδικασία αποβολής των αφεντικών και κατάληψης των μέσων παραγωγής από τους παραγωγούς.
Αυτή, μάλιστα, είναι και η δογματικά συνεπής θέση με βάση τη θεωρία του διαλεκτικού και ιστορικού υλισμού: Προηγείται η μεταβολή στην οικονομική βάση και έπεται η μεταβολή στο πολιτικό – θεσμικό εποικοδόμημα και απορώ (δεν απορώ, δείτε παρακάτω) γιατί οι αυτοαποκαλούμενοι ορθόδοξοι μαρξιστές διαστρεβλώνουν σ’ αυτό το σημείο τόσο κατάφωρα τον επιστημονικό υλισμό.
Όμως μια τέτοια αντίληψη (σταδιακή αυτοδιαχείριση) μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ρεφορμισμός, ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να επαναπαυτούν στην αυτοδιαχείριση, η οποία, προεπανασταστικά, δεν θα μπορεί να αποβάλει τον εμπορευματικό χαρακτήρα της.
Αυτό λοιπόν απεχθάνονται οι ορθόδοξοι σταλινοτροτσκιστές (δεν κάνω πλάκα ως προς το χαρακτηρισμό), καθώς η αυτοδιαχείριση συνεπάγεται την αποδυνάμωση του καθοδηγητικού τους ρόλου, άρα ακύρωση της πολιτικής τους ύπαρξης, επομένως και άρση των λίγων προνομίων που τους δίνει ο καπιταλισμός για να παίζουν το ρόλο του αμορτισέρ στη λαϊκή δυσαρέσκεια και βέβαιος αποκλεισμός από τα τεράστια προνόμια εντός της «σοσιαλιστικής» κοινωνίας που επαγγέλλονται.
Αυτό το ρόλο προσπαθούν να κατοχυρώσουν όσοι (από την εποχή του Λένιν ακόμη) θεωρούν πως πρώτα θα γίνει η επανάσταση κι ύστερα θ’ αλλάξουν οι παραγωγικές σχέσεις.
Προσωπικά θεωρώ ότι θα συμβεί ό,τι συνέβη και στις προηγούμενες ιστορικές μεταβολές, όντας σύμφωνα με τον επιστημονικό υλισμό: Πρώτα θα επέλθουν μεταβολές στην οικονομική βάση και μετά (σε πείσμα και των ρεφορμιστών) θα επέλθει η επανάσταση για να κατοχυρώσει την αλλαγή των παραγωγικών σχέσεων.
Πώς θα συμβεί αυτό;
Μια σειρά επιχειρήσεων, λόγω της καπιταλιστικής κρίσης και της απειλής διακοπής της λειτουργίας τους θα καταληφθούν από τους εργαζόμενους, θα συνεχίσουν την παραγωγή στα πλαίσια της αυτοδιαχείρισης, οι αυτοδιαχειριζόμενες επιχειρήσεις θα συνενωθούν σ’ έναν κεντρικό σχεδιασμό, όπου μεταξύ τους θα αποδυναμώνεται η εμπορευματική παραγωγή και οι εργαζόμενοί τους θα έχουν πρόσβαση στο σύνολο των κοινωνικών αυτών προϊόντων μη εμπορευματικά (π.χ. με ένα τύπο κουπονιού ή μαγνητικής κάρτας) αλλά υπό ψιλή αστική εξουσία που θα οδηγήσει στην προσωρινή δυαδική. Εφόσον το σύστημα αυτό είναι πιο παραγωγικό και προσφέρει καλύτερη ποιότητα ζωής στους εργαζόμενους (γιατί όχι;) από τις αμιγώς καπιταλιστικές επιχειρήσεις θα επιτυγχάνεται ολοένα και μεγαλύτερη προσχώρηση με αποτέλεσμα να επιδιώξουν είτε οι καπιταλιστές να διαλύσουν με τη βία το εγχείρημα αυτό είτε οι εργαζόμενοι να το επεκτείνουν στο σύνολο της παραγωγής. Είναι η ώρα της σοσιαλιστικής επανάστασης. Αυτή η φάση μπορεί να κρατήσει ένα χρόνο, μπορεί να κρατήσει κι έναν αιώνα. Είναι στο χέρι των εργαζομένων να αποδείξουν την ανωτερότητα της κοινωνικοποιημένης παραγωγής, όπως ακριβώς οι καπιταλιστές πριν 200-500 χρόνια απέδειξαν την ανωτερότητα της αστικής παραγωγής έναντι της φεουδαρχίας.
Η γνώμη μου είναι ότι αυτή η φάση θα είναι πολύ σύντομη και ραγδαία, 1-2 χρόνια, είναι όμως απαραίτητη για να πάρει τους εργαζόμενους από την αστική επιρροή και να δείξει ότι «ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΓΡΑΝΑΖΙ ΔΕ ΓΥΡΝΑ, ΕΡΓΑΤΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ».

24/02/2012 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

6 σχόλια »

  1. Εννοείς κάτι σαν αυτό που καταγγέλλει η Αυγή σαν Νεοσταλινισμό ;

    http://leninreloaded.blogspot.com/2012/02/blog-post_22.html

    Σχόλιο από Taliban | 26/02/2012 | Απάντηση

    • Από κει ορμώμενος αλλά… η Αυγή έχει στο νου της αντί του «νεοσταλινισμού» τον καλοκαπιταλισμό.

      Σχόλιο από antrikos | 27/02/2012 | Απάντηση

  2. αυτο που λεει ο Αντρέας ειναι πολυ κοντα στη βασικη θεση των αναρχοσυνδικαλιστων οτι » η απελευθερωση της εργατικης ταξης θα ερθει μεσα απο ανεξαρτητο σωματειακο αγωνα οργανωμενο απο τα κατω που στοχο θα εχει την οικονομικη ανεξαρτησια αυτης της ταξης» και εννοουνε και απεργιες με στοχο αυξηση μισθων και μειωση ωρων εργασιας και στο τελικο στάδιο που θα υπαρχει η πλειοψηφικη βουληση η αλλιως η ταξικη συνειδηση των συναδελφων στο χωρο εργασιας «κατάληψη και τρεξιμο της παραγωγης η υπηρεσιας» για οφελος αυτων που δουλευουν εκει και της κοινωνιας στην οποια απευθυνεται το προιον η η υπηρεσια

    Σχόλιο από marxfactor | 27/02/2012 | Απάντηση

    • Α, γεια σου. Από τα κάτω. Με πολιτική οργάνωση ναι. Με εργατικά κόμματα, οργανώσεις, συλλογικότητες ναι. Από τα κάτω όμως. Η βασική μου αντίθεση με τον αναρχισμό όμως, δηλαδή η λειτουργία του εργατικού κράτους παραμένει. Δεν παραβλέπω ότι η μέχρι σήμερα ιστορική εμπειρία έχει δείξει ότι και το εργατικό κράτος μετατράπηκε σε όργανο καταπίεσης της εργατικής πλειοψηφίας, όταν κάποιοι που στην αρχή ήταν επαναστάτες άρχισαν να εξαργυρώνουν τον αγώνα τους και γι’ αυτό πρέπει να υπάρξει ολοκληρωμένη πρόταση για την κρατική διαχείριση. Δεν παραβλέπω ότι ακόμη και στην πιο πετυχημένη αναρχοσυνδικαλιστική απόπειρα, στην Καταλωνία του ισπανικού εμφυλίου, υπήρχε πολιτοφυλακή, υπήρχαν κρατούμενοι (οι αντιδραστικοί κεφαλαιοκράτες), βλ. σχετικά και το ντοκιμαντέρ vivir l’utopia

      Σχόλιο από antrikos | 01/03/2012 | Απάντηση

  3. Αντιγράφω ένα σχόλιό μου στο ΦΒ που νομίζω έχει σχέση με το θέμα:

    Το κακό με το δογματικό μαρξισμό, αρχίζοντας από τον Ένγκελς και υπό το υπαρκτό πρόβλημα μήπως ο μαρξισμός καταντήσει φαβιανή εταιρεία, είναι ότι έβαλε τους κομμουνιστές να προσπαθούν να αποδείξουν ποιος είναι πιο πιστός μαρξιστής, ποιος δηλαδή τηρεί τον Ευαγγέλιο. Κι έτσι η μεγαλειώδης θεωρία του επιστημονικού υλισμού μετατράπηκε σε δόγμα στο οποίο στηρίχτηκε το μαρξιστικό ιερατείο για να δημιουργήσιε και διασφαλίσει προνόμια για τον εαυτό του.
    Το θέμα είναι πολύ πιο απλό από τη θρησκευτική εκδοχή του: Αν σε μια χώρα γίνει επανάσταση κι οι άλλες δεν ακολουθήσουν, που είναι και το πιθανότερο, οι εργαζόμενοι πρέπει να παραιτηθούν απ’ αυτή την κατάκτηση ή να επιδιώξουν τη χειραφέτηση και την αλλαγή των παραγωγικών σχέσεων? Χρειαζόμαστε Ευαγγέλιο για ν’ απαντήσουμε σ’ ένα τέτοιο ερώτημα? Έχουμε χάσει τη λογική μας γι’ αυτό το χρειαζόμαστε;
    Ο Στάλιν, πολύ απλά, στη συγκεκριμένη περίπτωση απάντησε λογικά. Δυστυχώς ο σύμπας μαρξισμός (πώς λέμε το «όλον πασοκ») είχε θρησκευτική αναφορά εκείνη την εποχή (γιατί όχι κ σήμερα?), οπότε έγινε προσπάθεια μαρξιστικής τεκμηρίωσης της θέσης περί σοσιαλισμού σε μια μόνο Χώρα.

    Όπως σ’ όλα τα θρησκευτικά κείμενα, έτσι και στον μαρξισμό αν τον δούμε ως θρησκεία, θα βρούμε τσιτάτα που ταιριάζουν και στη μια και στην αντίθετή της άποψη, καθώς γράφηκαν υπό διαφορετικές περιστάσεις. Έτσι όμως χάνουμε τη λογική σκέψη αλλά και την ουσία του μαρξισμού που είναι ο επιστημονικός υλισμός και ο κοινωνικός στόχος του, η απελευθέρωση του ανθρώπου από τα δεσμά της αναγκαιότητας.

    Οι απαντήσεις μας επομένως στα διάφορα πολιτικά-κοινωνικά-οικονομικά ερωτήματα, θέματα κ προβλήματα που τίθενται δεν πρέπει να απαντώνται με βάση τη μαρξιστική δογματική τεκμηρίωση αλλά κατά πόσο προάγουν την απελευθέρωση του ανθρώπου και εν προκειμένω του εκμεταλλευόμενου ανθρώπου, καθώς ο αστός εκμεταλλευτής είναι ήδη απελευθερωμένος. Το γεγονός ότι μαρξισμός για πρώτη φορά στη νεώτερη ιστορία, δηλαδή μετά τους έλληνες υλιστές της αρχαιότητας, έθεσε ως βασικό μοχλό της σκέψης τον ορθολογισμό, τη σχέση αιτίου – αποτελέσματος με την καταπολέμηση της μεταφυσικής, τον καθιστά μεν μεγαλειώδη αλλά όχι αλάθητο ούτε και στατικό.

    Σχόλιο από antrikos | 27/02/2012 | Απάντηση

    • Γειά σου Αντρέα.

      Επειδή έχω ταλαιπωρηθεί πολύ από ορισμένους… δογματικούς (και μερικούς φανατικούς) μαρξιστές-λενινιστές, θα σου θυμίσω κάτι πραματάκια εδώ, που ίσως παράλειψες χάριν συντομίας (και δεν θέλω να την πατήσεις άμα σου… την πέσουνε κι εσένα, οι…. επόμενοι -χαχαχα).

      Βαθειά νυχτωμένος είναι ο αστός εκμεταλλευτής που θεωρεί εαυτόν «ήδη απελευθερωμένο». Βέβαια η δική του αλλοτρίωση είναι «λάΪτ», χαμηλών λιπαρών και με λιγότερη χοληστερίνη, αλλά δεν είναι καθόλου αμελητέα κάθε φορά που… τα σκάει κανονικά στον… ψυχίατρό του, ή παθαίνει καρδιακη προσβολή πριν την ώρα του, ή (έστω) δυσκολεύεται να καταλάβει τι στο διάολο εννοούσε εκείνος ο (πούστης ο) θεατρικός συγγραφέας του έργου, όπου τον καλέσανε οι φίλοι του (πριν το πάρτυ).

      Ο κομμουνισμός κυκλοφορεί σε πακέτα, με πολλές συσκευασίες.
      Εκείνος που προσφέρεται δωρεάν με τα κόκκινα γαριδάκια δεν είναι εφαρμόσιμος. ΠΕΡΙΣΣΕΥει.😉 («Τόπιασα το υπονοούμενο, να ‘ούμε» -είπε κάποιος προ ολίγου. Κι αυτός περιττός είναι….)

      Από λενινιστή όλα να τα περιμένεις, αλλά ποτέ το… θαυματουργό σαμπουάν κατά της φαλάκρας (του Λένιν).
      Αλλά… λενινιστής χωρίς χιούμορ είναι σαν αυγολέμονο χωρίς το λεμόνι. Καταντάει σκέτο χτυπητό αυγό (που αποκλείεται ΑΥΤΟ να έκανε την κότα).

      Ευφυολογήματα παράγουμε άπειρα, βέβαια. Συνιστώνται και ως κάλυμα ημιμάθειας. Μόνο που εγώ δεν κρύβω ότι είμαι ΑΠΛΟΣ μαθητής.

      Μιλώντας σοβαρά τώρα, σωστά επισημαίνεις, ιδίως στο τέλος, τα εξής

      Μια σειρά επιχειρήσεων, λόγω της καπιταλιστικής κρίσης και της απειλής διακοπής της λειτουργίας τους θα καταληφθούν από τους εργαζόμενους, θα συνεχίσουν την παραγωγή στα πλαίσια της αυτοδιαχείρισης, οι αυτοδιαχειριζόμενες επιχειρήσεις θα συνενωθούν σ’ έναν κεντρικό σχεδιασμό, όπου μεταξύ τους θα αποδυναμώνεται η εμπορευματική παραγωγή και οι εργαζόμενοί τους θα έχουν πρόσβαση στο σύνολο των κοινωνικών αυτών προϊόντων μη εμπορευματικά (π.χ. με ένα τύπο κουπονιού ή μαγνητικής κάρτας) αλλά υπό ψιλή αστική εξουσία που θα οδηγήσει στην προσωρινή δυαδική. Εφόσον το σύστημα αυτό είναι πιο παραγωγικό και προσφέρει καλύτερη ποιότητα ζωής στους εργαζόμενους (γιατί όχι;) από τις αμιγώς καπιταλιστικές επιχειρήσεις θα επιτυγχάνεται ολοένα και μεγαλύτερη προσχώρηση με αποτέλεσμα να επιδιώξουν είτε οι καπιταλιστές να διαλύσουν με τη βία το εγχείρημα αυτό είτε οι εργαζόμενοι να το επεκτείνουν στο σύνολο της παραγωγής. Είναι η ώρα της σοσιαλιστικής επανάστασης. Αυτή η φάση μπορεί να κρατήσει ένα χρόνο, μπορεί να κρατήσει κι έναν αιώνα. Είναι στο χέρι των εργαζομένων να αποδείξουν την ανωτερότητα της κοινωνικοποιημένης παραγωγής, όπως ακριβώς οι καπιταλιστές πριν 200-500 χρόνια απέδειξαν την ανωτερότητα της αστικής παραγωγής έναντι της φεουδαρχίας.
      Η γνώμη μου είναι ότι αυτή η φάση θα είναι πολύ σύντομη και ραγδαία, 1-2 χρόνια, είναι όμως απαραίτητη για να πάρει τους εργαζόμενους από την αστική επιρροή και να δείξει ότι “ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΓΡΑΝΑΖΙ ΔΕ ΓΥΡΝΑ, ΕΡΓΑΤΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ”.

      Μην ξεχάσεις να βάζεις το λινκ του μπλογκ σου μαζί με το όνομά σου, όταν σχολιάζεις αλλού (εκτός αν είσαι ντροπαλός κι αποφεύγεις την αυτοπροβολή).
      Εγώ σε βρήκα διότι σε θυμήθηκα από το φατσοβιβλίο (κι έκανα αναζήτηση να βρω και το μπλογκ σου, που δεν το είχα πρόχειρο, αλλά το είχα ξαναδεί).
      ΜΗ γίνεσαι γρίφος αστυνομικών΄μυθιστορημάτων (άθελά σου).

      Καλή σου μέρα (εδώ είναι τόσο καλή που πάω και για… κολύμπι, όπως κάθε τέτοια χειμερινή μέρα 16 χρόνια τώρα)

      Σχόλιο από Omadeon | 15/03/2012 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: