Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For socialism in the 21st Century too!

Φοβάμαι το φασισμό

Φοβάμαι το φασισμό. Έχει διακηρύξει το μίσος του σε κάθε τι διαφορετικό από το «ιδεατό» που έχει στο σάπιο μυαλό του. Κι εγώ είμαι διαφορετικός. Δε φταίω που είμαι διαφορετικός. Έτσι γεννήθηκα. Κι ο φασισμός σπέρνει το μίσος εναντίον μου επειδή είμαι διαφορετικός, κι αν το καλοσκεφτούμε όλοι τελικά είμαστε διαφορετικοί. Άλλος πιο άσπρος άλλος λιγότερο, άλλος κοντός άλλος χοντρός άλλος άσχημος, άλλος υγιής άλλος άρρωστος κι ανάπηρος, άλλος θεούσος άλλος άθεος, άλλος στρέιτ κι άλλος γκέι, άλλος μοδάτος κι άλλος ντεμοντέ. Φοβάμαι την ομοιομορφία. Δεν θέλω να μπω στο κρεβάτι του Προκρούστη και να γίνω ίδιος με σένα. Θέλω να ‘μαι ο εαυτός μου.

Φοβάμαι το φασισμό. Πιστεύει ότι υπάρχουν ανώτεροι και κατώτεροι άνθρωποι, ανώτεροι και κατώτεροι λαοί κι ότι τα κατώτερα έθνη πρέπει να ‘ναι υπόδουλα στα ανώτερα. Αυτό δεν κάνει σήμερα η Γερμανία στην Ελλάδα; Τι κι αν οι «Έλληνες» φασίστες ισχυρίζονται ότι το δικό μας έθνος είναι το ανώτερο. Η πράξη δείχνει πως είμαστε στον πάτο της εκμετάλλευσης και οι γερμανοί φασίστες πολύ εύλογα θεωρούν, σύμφωνα με τη διεστραμμένη θεωρία τους, ότι είμαστε κατώτεροι και το αποδεικνύουν μέσα από την υποδούλωσή μας και την απώλεια της εθνικής μας ανεξαρτησίας.

Φοβάμαι το φασισμό. Θέλει να μου αφαιρέσει την ελευθερία του λόγου, εφόσον ο λόγος μου στρέφεται εναντίον του έθνους. Ποιος θα κρίνει όμως αν ο λόγος μου τελικά στρέφεται εναντίον του έθνους; Και γιατί να στρέφεται ο δικός μου και όχι του φασισμού; Ποιος άραγε δεν θυμάται ότι η ιδεολογική κυριαρχία του εθνικισμού είχε πάντοτε ως συνέπεια την απώλεια εθνικών εδαφών και όχι μόνο για την Ελλάδα; Αυτό συνέβη με τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, με τη Μικρασιατική καταστροφή, όταν κυριάρχησε ο μεγαλοϊδεατισμός, αυτό συνέβη με την ήττα από τους Ναζί οι οποίοι διαμέλισαν την Ελλάδα, αυτό συνέβη με την Κύπρο. Το έθνος μας έχει πληρώσει πολύ ακριβά το φασισμό και στην Κύπρο τον πληρώνει ακόμη και σήμερα. Το έθνος μας έχει πληρώσει πολύ ακριβά τους αυτόκλητους υπερασπιστές του. Πολύ φοβάμαι ότι θα ξαναπληρώσει.

Φοβάμαι το φασισμό. Θέλει να μου αφαιρέσει το δικαίωμα να εκλέγω τους αντιπροσώπους μου και τους αρχηγούς μου, με τη δικαιολογία ότι έχω κάνει κακές επιλογές και όλα αυτά τα χρόνια έχω εκλέξει κλέφτες και απατεώνες. Φοβάμαι το φασισμό γιατί την αστοχία μου στην εκλογή αντιπροσώπων αντί να τη διορθώσει την τιμωρεί.

Φοβάμαι το φασισμό. Θέλει να μου καταργήσει το δικαίωμα της απεργίας. Με τη δικαιολογία ότι στον ιδιωτικό τομέα δεν μπορούν πια να κάνουν απεργία γιατί επικρέμεται η απόλυση και στο δημόσιο τομέα κάνουν απεργία εκ του ασφαλούς και χωρίς λόγο για να ταλαιπωρούν το κοινωνικό σύνολο, ο φασισμός θεωρεί ότι δεν πρέπει να γίνονται πια απεργίες. Φοβάμαι το φασισμό γιατί πιστεύει πως οι αυξήσεις στους μισθούς πρέπει να δίνονται από τους μεγαλόψυχους έλληνες εργοδότες στους πανάξιους έλληνες εργάτες λόγω της μεγαλοψυχίας της μιας πλευράς και της αξιοσύνης της άλλης, χωρίς διεκδίκηση, έτσι σαν φιλανθρωπία. Αυτή τη μεγαλοψυχία την έχουμε ζήσει στο πετσί μας τα τελευταία χρόνια με την κρίση.

Φοβάμαι το φασισμό. Θέλει μια κοινωνία με στολές και ιεραρχία, κανέναν ίσο με τον άλλον και έναν Φύρερ πάνω απ’ όλους. Θέλει μια κοινωνία που όλοι θα είμαστε στρατιωτάκια, υπηρέτες της ιδέας της «Φυλής» και του «Αίματος».

Φοβάμαι το φασισμό. Το «Αίμα» είναι η μόνη αλήθεια που λέει. Είναι το αίμα που χύνει, είναι το αίμα που θα χυθεί μέσα από τον πόλεμο που ετοιμάζει, τον εμφύλιο πόλεμο και τον εθνικό είναι το αίμα το δικό μου και του παιδιού μου, είναι το αίμα το αναντικατάστατο. Φοβάμαι το φασισμό γιατί θέλει να μας ετοιμάσει για πόλεμο, να στρατιωτικοποιήσει την κοινωνία, γιατί θέλει να με φτωχύνει ρίχνοντας όλο το εισόδημά μου στις «δαπάνες άμυνας» για να κερδίζουν οι έμποροι όπλων κι επαγγελματίες της βίας.

Φοβάμαι το φασισμό. Λέει πως θέλει να ξεβρομίσει ο τόπος μα τον βρομίζει ακόμη περισσότερο τρομοκρατώντας και χύνοντας το αίμα όσων δεν του αρέσουν, σήμερα των μεταναστών και των ομοφυλόφιλων, αύριο το δικό μου και το δικό σου επειδή δεν συμφωνούμε μαζί του. Φοβάμαι το φασισμό γιατί τα πρωτοπαλίκαρά του είναι και πρωτοπαλίκαρα του υποκόσμου, οι πιο βρόμικοι της κοινωνίας έχουν αναλάβει αυτόκλητοι να ξεβρομίσουν τον τόπο. Είναι σαν να εκθειάζει ο βιαστής την αρετή της διαρκούς παρθενίας!

Φοβάμαι το φασισμό. Ισχυρίζεται πως είναι ενάντια στο σύστημα κι όμως είναι το παχύ του έντερο, αναλαμβάνοντας τις βρομοδουλειές του κράτους εκεί που «πρέπει» να παραβιαστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι οι χαφιέδες της αστυνομίας, οι απόγονοι των ταγμάτων ασφαλείας και της «καρφίτσας», είναι αυτοί που θέλουν τον αστυνομικό πιστολά να τραβά σκανδάλη χωρίς σκέψη, σήμερα ενάντια στον προφανή ποινικό εγκληματία, αύριο σε μένα και σε σένα επειδή δεν του αρέσει η φάτσα μου ή επειδή διαμαρτυρήθηκα για παραβίαση των δικαιωμάτων μου. Κανείς φασίστας δεν έχει διαμαρτυρηθεί ποτέ ούτε και πρόκειται να διαμαρτυρηθεί για την κακοποίηση πολιτών από την αστυνομία ούτε για τη χάλκευση στοιχείων και τις άδικες προφυλακίσεις. Ποιος δεν θυμάται την περίπτωση της «ζαρντινιέρας» και του φοιτητή με τα πράσινα παπούτσια; Ποιος δε θυμάται τη δολοφονία Γρηγορόπουλου επειδή ο αστυνομικός θύμωσε που τον είπανε «μπάτσο»;

Φοβάμαι το φασισμό. Ισχυρίζεται ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα έρχονται σε αντίθεση προς το δικαίωμα ύπαρξης τους έθνους και γι’ αυτό θέλει να τα καταργήσει, ότι δήθεν τα εφηύραν οι μειονότητες για να κάνουν κακό στο έθνος. Στην πραγματικότητα ο φασισμός θέλει να καταργήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα για να εξαθλιωθεί ακόμη περισσότερο ο εργαζόμενος λαός και να μπορεί η εργοδοσία να επιβάλλει τη βούλησή της, την ανυπαρξία συλλογικών συμβάσεων, την ανασφάλιστη μαύρη εργασία και τα άθλια μεροκάματα. Τα ανθρώπινα δικαιώματα υπάρχουν όχι για να καταστρέψουν το έθνος αλλά για διασφαλιστούν οι αδύναμοι και οι φτωχοί έναντι των δυνατών και πλούσιων.

Φοβάμαι το φασισμό. Θέλει να μετατρέψει την κοινωνία σε ζούγκλα στην οποία θα κυριαρχεί η αυτοδικία. Αυτοδικία δεν είναι το «παίρνω το δίκιο στα χέρια μου» αλλά το «θεωρώ ότι έχω δίκιο και το παίρνω στα χέρια μου». Η διαφορά από το «θεωρώ ότι έχω δίκιο» μέχρι το «έχω δίκιο» είναι η διαφορά μεταξύ βαρβαρότητας και πολιτισμού. Φοβάμαι το φασισμό γιατί κάποιος που ίσως θεωρήσει ότι έχει δίκιο μπορεί να στραφεί απευθείας εναντίον της σωματικής μου ακεραιότητας με κίνδυνο να δω τα ραδίκια ανάποδα χωρίς καν να μάθω το πώς και το γιατί.

Φοβάμαι το φασισμό. Υποστηρίζει ότι εξυπηρετεί την κοινωνία κάνοντας τη βρομοδουλειά γιατί το κράτος έχει δεμένα τα χέρια των δυνάμεων καταστολής που δεν μπορούν να τραβήξουν πιστόλι και σ’ αυτό έχει την υποστήριξη και πολλών αστυνομικών που νομίζουν πως έχουν δεμένα τα χέρια τους και μεγάλου τμήματος της κοινωνίας που χτυπιέται αλύπητα από την οικονομική κρίση. Όμως το κράτος επίτηδες αφήνει κενά στη δημόσια ασφάλεια, ώστε ο πλούσιος διαιρώντας τους φτωχούς να βασιλεύει. Ο φασισμός είναι μια βρομιά που ανακάλυψαν οι πλούσιοι για να σκοτώνονται μεταξύ τους οι φτωχοί. Αυτό ακριβώς το ρόλο παίζει και σήμερα με τη διασπορά μίσους και τα πογκρόμ. Αν το κράτος κι η ΕΕ ήθελαν πραγματικά να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της μετανάστευσης θα σταματούσαν οποιαδήποτε εμπορική και οικονομική συνεργασία με την Τουρκία η οποία ενισχύει τη διέλευση των μεταναστών. Όμως θέλουν και την πίτα ολόκληρη (τα κέρδη των πλουσίων από τις συναλλαγές με την Τουρκία) και το σκύλο χορτάτο (το στρατό ανεργίας και εξαθλίωσης που δημιουργούν οι μετανάστες συμπιέζοντας την κοινωνία προς τα κάτω). Φυσικά, το πρόβλημα της μετανάστευσης λύνεται ειρηνικά μέσα σε 10 ημέρες αν η Ελλάδα φύγει από το Ευρώ-ΟΝΕ: Κανείς μετανάστης δεν θα ήθελε στην τσέπη του μια δραχμή χωρίς διεθνές πρόσωπο, όμως σε μια τέτοια εξέλιξη δεν συμφωνούν όλα τα αντιφασιστικά στοιχεία.

Φοβάμαι το φασισμό και την απαθή κοινωνία. Φοβάμαι που μεγάλο τμήμα της κοινωνίας βλέπει με καλό μάτι την άσκηση βίας εκ μέρους του φασισμού, φοβάμαι που υπάρχουν πολλοί που λένε πως χρειάζονται κάποιοι για να δέρνουν τους αλήτες και τους κλέφτες πολιτικούς επειδή η δικαιοσύνη δεν τους τιμωρεί, φοβάμαι που οι αυτοί ίδιοι θέλουν να δείρουν κάποιους αλλά δεν έχουν τα κότσια να το κάνουν και ορίζουν αντιπροσώπους άσκησης βίας.

Φοβάμαι το φασισμό. Φοβάμαι για τη ζωή μου. Φοβάμαι που θέλει να με σκοτώσει. Φοβάμαι που η κοινωνία και ο κόσμος της εργασίας δεν έχει αντιδράσει οργανωμένα στο φαινόμενο, κι αυτή η απραξία αποτελεί τεράστια ευθύνη μας. Ο τρόμος αυτός όμως πρέπει να σπάσει. Δεν γίνεται να ζούμε με το φόβο. Σκλάβοι δεν πρόκειται να γίνουμε. Στο δρόμο θα σπάσουμε τον τρόμο.

29/06/2012 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

2 σχόλια »

  1. Για έκθεση ιδεών πάρα πολύ καλή.

    Σχόλιο από ddany | 04/07/2012 | Απάντηση

    • Έχουμε, λοιπόν, περιθώρια βελτίωσης μέχρι το «άριστο».

      Σχόλιο από antrikos | 05/07/2012 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: