Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For socialism in the 21st Century too!

Σε ανυπακοή κάλεσε η Αλέκα

Χτές η γ.γ. του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα κάλεσε το λαό σε απειθαρχία. Το ρεπορτάζ στο Ριζοσπάστη ως εξής: Σε δήλωσή της από την απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Αθήνα, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, τόνισε:
«Καλούμε το λαό να προχωρήσει σε συστηματική και καλά οργανωμένη απειθαρχία και ανυπακοή όχι μόνο στις αποφάσεις της κυβέρνησης αλλά γενικότερα στο σύστημα. Αυτή είναι η καλή αρχή για να οργανωθεί η αντεπίθεση που πρέπει να καταλήξει στην κατάργηση των μονοπωλίων, στην απεμπλοκή από τις δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, δηλαδή την αποδέσμευση. Οποιαδήποτε άλλη λύση που προτείνεται είναι εντός των τειχών».

Πράγματι, αυτή την περίοδο η σωστή πολιτική αντιμετώπιση της κρίσης και της επίθεσης του κεφαλαίου και της τρόικας ενάντια στο λαό λύνεται μόνο με πολιτική ανυπακοή. Αυτή όμως δεν πρέπει να μείνει για άλλη μια φορά ως ευχολόγιο, υλοποιείται με συγκεκριμένο τρόπο. Τούτο οφείλουμε να κάνουμε όλος ο λαός για ν’ αντιμετωπίσουμε αυτή την τεράστια επίθεση στις ζωές μας και στο ξεπούλημα του φυσικού πλούτου της Ελλάδας.

Η ανυπακοή είναι απαραίτητη ως εναρκτήρια φάση ενός μαχητικού αγώνα που θα κλιμακωθεί και θ’ αντιμετωπίσει με τα ίδια ή ανάλογα μέσα την επίθεση που μας γίνεται, δεδομένου ότι η κατάσταση δεν είναι «αναβράζουσα» παρά τη μεγάλη δυσαρέσκεια. Ο λαός είναι παγωμένος από την επίθεση που δέχεται, η αντίληψη «σοκ και δέος» είναι αποτελεσματική. Αυτό, λοιπόν, είναι το χρέος ενός εργατικού κόμματος, να κάνει τον κόσμο να ξεπαγώσει και η πολιτική ανυπακοή δίνει το έναυσμα για τη δημιουργία ενός ευρέος μετώπου μέτωπο όλων των αντικατοχικών – αντιφασιστικών δυνάμεων ν’ αρχίσει τις δράσεις και να συνεχίσει με τη δημιουργία δικτύων αλληλεγγύης. Η συνέχεια τότε θα είναι νομοτελειακή.

Για να περάσουμε από την έκκληση προς ανυπακοή στην πράξη, δηλαδή στον τρόπο υλοποίηση των λόγων, θεωρώ ότι άμεσα μπορούν να γίνεουν τα εξής που μπορεί να συσπειρώσουν κόσμο της εργασίας αλλά και να βγάλουν το λαό από τη απόλυτη ένδεια:

1. Παύση πληρωμών φόρων.
α. Οι μισθωτοί παύουν να κάνουν φορολογική δήλωση και δεν πληρώνουν τα χαράτσια και τις υπολειπόμενς δόσεις.
β. Οι επαγγελματίες σταματούν να ζητούν ΦΠΑ από τους καταναλωτές και σταματούν να το αποδίδου. Σταματούν να κόβουν αποδείξεις. Αμέσως – αμέσως τα προϊόντα φτηναίνουν κατά 23% και 13% και ενισχύεται το λαϊκό εισόδημα. Δημιουργία Ομάδων Περιφρούρησης ενάντια στα κλιμάκια ΣΔΟΕ που θα πάνε να χτυπήσουν τους επαγγελματίες που συμμετέχουν στο κίνημα ανυπακοής. Οι ίδιες ομάδες ελέγχουν τους επαγγελματίες αν δεν κάνουν καθαρή την έκπτωση του 23% και τους αποβάλλουν από το σύστημα περιφρούρησης σε περίπτωση παραβάσεων.
2. Προστασία των πολιτών από τη διακοπή ρεύματος και νερού με άμεσες επανασυνδέσεις.
3. Δημιουργία δικτύου ανταλλαγής προϊόντων και υπηρεσιών – Βάση κατάργησης του Ευρώ. Σε κάθε τόπική κοινωνία ιδρύεται ένα εθελοντικής λειτουργίας γραφείο στο οποίο δηλώνουν όλοι οι εργαζόμενοι, μισθωτοί και επαγγελματίες, τι είδους εργασία μπορούν να προσφέρουν ή προϊόν να πωλήσουν. Οι εργασίες και τα προϊόντα αποτιμώνται αρχικά από τους δικαιούχους και στο τέλος από μια αιρετή επιτροπή και το γραφείο διανέμει (δεν πιστώνει, δεν δανείζει όπως με το Ευρώ) ένα ποσό κουπονιών στον καθένα που συμμετέχει, π.χ 1000 ευρώ. Με αυτό το ποσό οι κάτοχοι των αντίστοιχων κουπονιών προβαίνουν σε αγοραπωλησίες προϊόντων και υπηρεσιών. Φυσικα ένα τέτοιο δίκτυο δεν μπορεί να περιλαμβάνει το σύνολο των προϊόντων & υπηρεσιών διότι υπάρχουν και οι προμήθεις από εμπόρους εκτός τοπικής κοινότητας, όπως επίσης κι λογαριασμοι τηλεφώνων και άλλων συνδρομών που η διακοπή τους ελέγχεται από μακριά.
4. Δημιουργία συσσιτίων τα οποία θα είναι έξω από τη λογική της φιλανθρωπίας. Δηλαδή όσοι συμμετέχουν στην κίνηση του συσσιτίου, θα τρώνε εκεί κι όχι στα σπιτάκια τους όπως οι φιλάνθρωπες κυρίες.
5. Δημιουργία κοινωνικών ιατρείων & φαρμακείων σε σωστή βάση με διαφήμιση να μάθει ο κόσμος τη λειτουργία τους.

Η δημιουργία δικτύου κουπονιών, αλληλεγγύης κλπ. δεν σημαίνει σοσιαλισμό, δεν σημαίνει πτώση του καπιταλισμού, σημαίνει αγώνα για επιβίωση και χτύπημα του κράτους και της οικονομικής ολιγαρχίας της ΕΕ. Σε μια τέτοια κίνηση μπορούν να μετέχει όλος ο λαός, και όσοι θέλουν να περάσουμε σε κοινωνικοποίηση της παραγωγής και όσοι επιθυμούν να παραμείνουμε στη σχέση αφεντικού – μισθωτού. Αποτελεί μια ευκαιρία για να κατανοήσει στην πράξη ο κόσμος της εργασίας την αυτοδιαχείριση των υποθέσεών του, την επίλυση των προβλημάτων του από την ίδια τη δράση του και τη συνειδητοποίηση του εκμεταλλευτικού χαρακτήρα της οικονομίας της αγοράς, οπότε δημιουργούνται οι συνθήκες και ιδεολογική μεταστροφή της πλειοψηφίας των εργαζομένων που σήμερα αποβλέπουν στην αγορά. Ταυτόχρονα επιτυγχάνεται κι ένας άλλο σημαντικός σκοπός: Κράτος χωρίς λεφτά δεν μπορεί να πληρώσει του κατασταλτικούς του μηχανισμούς.

07/11/2012 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: