Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For the socialism in the 21st Century too!

Λίγα λόγια για τη γραφειοκρατία

Όλοι όσοι κάνουν κριτική στη σοσιαλιστική οικοδόμηση στις Λαϊκές Δημοκρατίες (αλλά και την ΕΣΣΔ που στα ’30 είχε παρόμοιες συνθήκες), την κάνουν με βάση την προπαγάνδα της Δύσης, δηλαδή χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους τις τρέχουσες συνθήκες.
Κατ’ αρχάς πρέπει να λάβουν υπόψη ιδίως την αναγκαιότητα λαϊκής σύμπνοιας . Δυστυχώς στις χώρες αυτές δεν υπήρχε εξαρχής η απαραίτητη λαϊκή σύμπνοια, έπρεπε να δημιουργηθεί. Η μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης αλλά κυρίως η πλειοψηφία των άλλων λαϊκών στρωμάτων ήταν υπέρμαχοι του αστικού καθεστώτος. Κι όχι μόνο αυτό. Ας δούμε ποιες χώρες έγιναν Λαϊκές Δημοκρατίες υπό την παρουσία του Κόκκινου Στρατού: Όλες τους πλην Πολωνίας ήταν αυτόβουλοι συνεργάτες των Ναζί, έστειλαν κόσμο στο Ανατολικό Μέτωπο, κι όταν λέμε «κόσμο» εννοούμε εργάτες – αγρότες – μικροαστούς. Είχαμε εργατικές τάξεις ποτισμένες από τη ναζιστική ιδεολογία. Αλλά και τμήματα των εργατικών τάξεων που αρνούνταν να ξαναγυρίσουν στο ναζισμό. Τι έπρεπε να γίνει λοιπόν;  Ξανά ναζισμός; Ξανά υπό τη μπότα του εργοδότη; Ξανά ο εφιάλτης ανεργίας;
Κι η Πολωνία που ήταν αντίπαλος του Άξονα ήταν παραδοσιακός εχθρός της Ρωσίας, λόγω των τριών διαμελισμών της Χώρας μεταξύ Ρωσίας και Πρωσίας και σα να μην έφτανε αυτό είχαμε και την ιστορία με το Κατίν, που η εξόριστη και τότε νόμιμη κυβέρνηση της Πολωνίας επέρριψε το βάρος στους Σοβιετικούς.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες η Λαϊκή Δημοκρατία έπρεπε να δημιουργήσει συνθήκες λαϊκής σύμπνοιας ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι, η παραγωγή, να μη πεινάσει ο λαός, να μη περάσουν τα σαμποτάζ να αντιδραστικών. 
Συνέχεια

28/04/2014 Posted by | Πολιτική, βεβαίως! | Σχολιάστε