Αγροτικές κινητοποιήσεις

Όταν ο αδύναμος αποκλείει τους δρόμους είναι ένοχος.
Όταν η τράπεζα σού επιβάλλει εξωφρενικά επιτόκια και ανατοκισμούς, ε… τότε αυτή έχει το δικαίωμα να το κάνει διότι δεν κλείνει τους δρόμους. Απλώς κλείνει σπίτια και μάλιστα με τη δύναμη του κράτους αφού τσάκα – τσάκα σου βγάζει τη διαταγή πληρωμής και επιβάλλει κατάσχεση. Αυτή γιατί έχει το δικαίωμα να κλείνει σπίτια; Μα γιατί το κεφάλαιο είναι δικό της, θ’ απαντήσει ο αφελής φιλελεύθερος. Για να δούμε όμως στα γρήγορα πώς το μάζεψε αυτό το κεφάλαιο, πόσο τίμια και θεμιτά:

Η Τράπεζα ή το Μονοπώλιο (ή Καρτέλ αν το προτιμάνε οι “φιλελεύθεροι”, το ίδιο είναι) επιβάλλουν τις τιμές και τα επιτόκια που γουστάρουν.

Επίκαιρο παράδειγμα το ψωμί, μια και μιλάμε για αγρότες:
1.200 γρ. στάρι βγάζουν 1 κιλό ψωμί. Πόσο είπες ότι έχει σήμερα το ψωμί;

Τα παλιά τα χρόνια στο χωριό μου ο παππούς μου έδινε στο φούρναρη 1,5 κιλό στάρι για 1 κιλό ψωμί. Η διαφορά των 300 γρ. (από τα 1.200 που απαιτούνται για την αρτοποίηση) ήταν το κόστος κατεργασίας και το “κέρδος” του φούρναρη. Σήμερα δεν δίνουμε πια στάρι στο φούρναρη, αλλά αν ο αγρότης έδινε, σε τι αναλογία θα γινόταν αυτό; 1/8, παρακαλώ αντί του 1/1,5:

Το μαλακό στάρι που προορίζεται για την αρτοποιία φέτος πωλείται 18 λεπτά αν και πελάτες μου αγρότες μού έχουν μιλήσει για 9 και 12 λεπτά· ας κάνουμε δεκτή την παραδοχή για τα 18 λεπτά που έλεγε ο Χρυσοχοΐδης όταν ήταν αντιπολίτευση και έχυνε κροκοδείλια δάκρυα για τους αγρότες. Ο τρόπος κατεργασίας γενικά δεν έχει αλλάξει (δηλαδή είναι ο ίδιος με την εποχή που ο παππούς μου έδινε 1,5 κιλό στάρι για 1 κιλό ψωμί), συνεπώς και πάλι χρειάζονται 1,2 κιλά στάρι για 1 κιλό ψωμί, πες 1,5 κιλό και βάλε μέσα την αλευροποίηση, τη ζύμωση, τα ψηστικά και το “κέρδος”.

Με δυο λόγια σήμερα το ψωμί θα έπρεπε να έχει το πολύ 27 λεπτά ανά κιλό σύμφωνα με την τιμή αγοράς του σταριού και το πραγματικό κόστος παραγωγής, συμπεριλαμβανομένου και του “παραδοσιακού κέρδους”. Αλλά επειδή οι αγρότες πληρώνονται το στάρι λιγότερο από την αξία του, ας του δώσουμε μια καινούργια πραγματική τιμή, ας πούμε 30 λεπτά ανά κιλό, οπότε η πραγματική αξία του ψωμιού θα έπρεπε να κυμαίνεται μεταξύ 45 – 50 λεπτών. Ποιος δεν θα ‘θελε να επιβαρύνεται για το ψωμί με 50 λεπτά ανά κιλό αντί του 1,40 που πληρώνει σήμερα;

Ποιος δεν θα ‘θελε; Φυσικά οι βιομηχανίες αλεύρων, οι οποίες αγοράζουν φτηνά και πωλούν ακριβά. Φυσικά τα αρτοποιεία που κι αυτά αγοράζουν το αλεύρι ακριβά και πωλούν το ψωμί πανάκριβά (το κέρδος όμως του φούρναρη διασπάται στα 14.400 αρτοποιεία ενώ σχεδόν ισόποσο κέρδος συγκεντρώνεται στους 120 κυλινδρόμυλους από τους οποίους ξεχωρίζουν οι γνωστοί 6 μεγάλοι που λυμαίνονται το 60% της αγοράς). Κι έτσι ενώ το ψωμί θα έπρεπε να κοστίζει στον καταναλωτή το πολύ 50 λεπτά, πωλείται 1,40 (το απλό άσπρο τύπου 70%), δηλαδή 7,7 φορές πάνω από την τιμή που παίρνει ο αγρότης. Ζήτω η Οικονομία της Αγοράς! Αυτή η συγκέντρωση κεφαλαίου από το ξεζούμισμα των παραγωγικών τάξεων (δηλ. του εργάτη, του αγρότη, του επιστήμονα) θεωρείται άραγε από τους θιασώτες της Οικονομίας της Αγοράς θεμιτή;  Τι συνέβη άραγε και το 1/1,5 της δεκαετίας του 70 έγινε 1/8 το 2010;

Το καρτέλ σου επιβάλλει την τιμή κι εσύ μιλάς για ελεύθερο ανταγωνισμό! Αν δεν αγοράσεις ως καταναλωτής ή δεν πουλήσεις ως αγρότης, απλούστατα, θα πεθάνεις από την πείνα. Μέχρι εκεί εκτείνεται το δικαίωμα επιλογής σου. Η αλευροβιομηχανία ή ο φούρνος δεν χρειάζεται να κλείσουν το δρόμο! Έχουν άλλο τρόπο πίεσης, την πείνα και την εξαθλίωση. Με ανάλογο τρόπο συγκέντρωσαν το κεφάλαιό τους οι μεγάλες (μονοπωλιακές) επιχειρήσεις όλων των κλάδων, και φυσικά έχουν τη δυνατότητα λόγω της οικονομικής τους δύναμης, να εκβιάζουν με το πιο δυνατό μέσο, την πείνα. Η πείνα, για τον καπιταλισμό, είναι νόμιμος λόγος πίεσης ενώ ο αποκλεισμός των δρόμων παράνομος. Δηλαδή ο εκβιασμός για το θάνατο είναι νόμιμος ενώ ο εκβιασμός για τη ζωή παράνομος!

Ο αγρότης, όμως, που δεν έχει άλλο τρόπο πίεσης να μειώσει το κέρδος του μεσάζοντα και του αλευροβιομήχανου, είναι αναγκασμένος να προχωρήσει σε παρόμοιου τύπου δυναμικές ενέργειες. Γιατί μη μου πείτε ότι η πείνα δεν είναι δυναμική ενέργεια εκ μέρους του βιομήχανου ή η κατάσχεση εκ μέρους του τραπεζίτη.

Κι έχουμε τους εργαζόμενους, μισθωτούς κι αυτοαπασχολούμενους, θιασώτες του καπιταλισμού που αντί να διαμαρτυρηθούν που ο κόπος 500.000 αγροτών εξανεμίζεται και μετατρέπεται σε δυσθεώρητα κέρδη για 6 βιομηχανίες, αντί να κατανοήσουν ότι το κέρδος της αλευροβιομηχανίας προέρχεται από την αισχρή εκμετάλλευση του αγρότη κατά την παραγωγή και του εργάτη κατά τη μεταποίηση, έρχονται και σκίζονται για την τάχαμου ομαλή λειτουργία της αγοράς, δηλαδή να βγάλουν κι άλλα κέρδη οι βιομήχανοι· πάνε και υποστηρίζουν τον βιομήχανο, τον εκμεταλλευτή, τον αιματορουφήχτρα, που αγοράζει 0,18 στάρι και πουλάει 0,50 αλεύρι, πάνε και υποστηρίζουν το φούρναρη που αγοράζει 0,50 αλεύρι και πουλάει 1,40 ψωμί, ενώ ο πραγματικός παραγωγός (δηλαδή ο αγρότης κι εργάτης στη μεταποίηση) ψωμολυσσάει (κι αν δεν πιστεύει κάποιος ότι αγρότης ψωμολυσσάει -για τον εργάτη σίγουρα δεν μπορεί να το πει αυτό-, τουλάχιστον νομίζω ότι απέδειξα πως φαίνεται περίτρανα η κατάφωρη αδικία που υφίσταται ο αγρότης, ακόμη και ο μεγαλοαγρότης σε σχέση με τον βιομήχανο και τον αρτοποιό). Οι θιασώτες της οικονομίας της αγοράς ζητούν να μη επιδοτούνται οι αγρότες, δηλαδή να μη ανεβάσουν έμμεσα και μέσω της κρατικής ενίσχυσης την τιμή πώλησης του προϊόντος τους ώστε να πλησιάσει στην πραγματική αξία του, δηλ. τα 30 ή 35 λεπτά ή όση είναι εν πάση περιπτώσει.

Μπράβο τους!
Καλύτερους συμμάχους μέσα στους εργαζόμενους δεν θα μπορούσαν να εύρουν τ’ αφεντικά. Οι θιασώτες της αγοράς μιλάνε για ανταγωνιστικότητα και αγορά ενώ παραβλέπουν ότι η ανταγωνιστικότητα είναι που έχει οδηγήσει μια σειρά από βιομηχανίες να φεύγουν από την Ελλάδα και να πηγαίνουν είτε στις φτηνές Ανατολικές είτε στις φτηνότερες Κίνα, Ινδία κλπ. Παραβλέποιυν το γεγονός ότι το 1/4 περίπου από την καλλιεργήσιμη γη δεν καλλιεργείται διότι η ΕΕ έχει επιβάλει ποσοστώσεις στην παραγωγή.

Αυτή είναι ανταγωνιστικότητα που προτείνουν: Υποβάθμιση των μεροκάματων για να μη φύγουν από την Ελλάδα οι επιχειρήσεις και χερσοποίηση της γης γιατί ο έλληνας εργαζόμενος έχει την αισχρή και παράλογη απαίτηση να ζει καλύτερα από τον εξαθλιωμένο Ινδό ή Κινέζο!

Η μόνη λύση για την ομαλοποίηση της αγοράς είναι η κατάργησή της.

Η λύση για τη φτωχολογιά είναι μία: Σχεδιασμένη παραγωγή σύμφωνα με τις κοινωνικές ανάγκες (ευτυχώς υπάρχουν οι Η/Υ και το Ίντερνετ που διευκολύνουν απείρως τη συμμετοχή του καθενός στον κεντρικό σχεδιασμό και τη διατύπωση των αναγκών του) και εφόσον οι ανάγκες δεν μπορούν να καλυφθούν όλες, διανομή της παραγωγής με βάση την κοινωνικά αναγκαία εργασία ενός εκάστου.

Σ’ όλες τις άλλες περιπτώσεις θα έχουμε τα Καρτέλ που θα επιβάλλουν τιμές και φτώχεια.

Προαναγγελία δολοφονίας μεταναστών

ΕΠΕΙΓΟΝ!
Να ληφθούν άμεσα μέσα αντίδρασης – αντίστασης.

Με μια κατάπτυστη ανακοίνωσή της η “Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Έβρου” προαναγγέλλει τη δολοφονία μεταναστών & προσφύγων που κρατούνται στο “Κέντρο Φιλοξενίας Κυπρίνου”, διαμαρτυρόμενη για την “κακή συμπεριφορά” των κρατουμένων έναντι των φυλάκων. Δηλαδή οι οπλισμένοι διαμαρτύρονται ότι κινδυνεύουν από τους άοπλους και εξαθλιωμένους. Διαμαρτύρονται επίσης εναντίον των οργανώσεων που επισκέπτονται τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, διαμαρτύρονται ακόμη και εναντίον αυτής της ίδιας της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες που τους ενημερώνουν για την άσκηση των δικαιωμάτων τους, ισχυριζόμενοι ότι συμβουλεύουν τους πρόσφυγες & μετανάστες σε απεργίες πείνας και απόρριψη της τροφής.

Καταλήγουν βέβαια ότι “κάποια στιγμή μπορεί να συμβεί κάποια απρόοπτη ιστορία” (να χαρώ εγώ σύνταξη) αφού τα όριά τους έχουν ξεπεραστεί, που πάει να πει ότι προαναγγέλλουν τη δολοφονία μεταναστών & προσφύγων.

Και σα να μην έφτανε αυτό η ακροδεξιά τοπική εφημερίδα της Αλεξ/πολης “Επαρχιακός Τύπος”, η εφημερίδα που πάντοτε αποτελούσε το μακρύ χέρι της Ασφάλειας και Γραφείο Τύπου της, η εφημερίδα που εξυμνούσε τη Χούντα και χαφιέδιζε τον κόσμο εκείνη την εποχή, η εφημερίδα που μαζί με την άλλη φασιστοφυλλάδα προπαγανδίζει τα χρυσωρυχεία και τον αγωγό, για άλλη μια φορά πιστή στο καθήκον της ως θεραπαινίδα της αστικής εξουσίας προβάλλει την ανακοίνωση των Αστυνομικών με τον τίτλο “Αγανακτισμένοι οι αστυνομικοί”! Αγανακτισμένοι οι θύτες κι όχι τα θύματα, αν είναι ποτέ δυνατόν! Αγανακτισμένοι οι βασανιστές επειδή οι κρατούμενοι διαμαρτύρονται, αγανακτισμένοι οι ΕΣΑτζήδες επειδή δεν κάθονται καλά οι Παναγούληδες, αγανακτισμένοι οι ταγματασφαλίτες επειδή οι αντιστασιακοί δε φανερώνονται για να τους πιάσουν, αγανακτισμένοι οι χασάπηδες που το ζώο δεν κάθεται να το σφάξουν. Φτου του!

Οφείλουμε να αντιδράσουμε άμεσα. Να προστατεύσουμε τους κρατούμενους από το κίνδυνο που διατρέχουν. Να καταγγείλουμε σε όλη την κοινωνία την ανάλγητη συμπεριφορά της Αστυνομίας, σύμφυτη προς το ρόλο της. Να επισημάνουμε σε όλους ότι αν συμβεί κάτι δεν θα πρόκειται για αμέλεια αλλά για προμελετημένη ενέργεια.

Ε, όχι εκεί που μας χρωστούσαν να μας πάρουν και το βόδι.

Μπορείτε να δείτε πατώντας εδώ το κατάπτυστο δημοσίευμα.

Εγχειρίδιο Πολιτικής Οικονομίας του Ζαν Μπαμπύ

Κατεβάστε τα δύο τεύχη του Εγχειριδίου Πολιτικής Οικονομίας του Ζαν Μπαμπύ. Ένα πολύτιμο, εύχρηστο, ολοκληρωμένο και συνοπτικό εγχειρίδιο που διαβάζεται μονορούφι:

http://www.scribd.com/doc/25066271/POLITIKH-OIKONOMIA-Jean-Baby-A
http://www.scribd.com/doc/25066676/POLITIKH-OIKONOMIA-Jean-Baby-b

Καλό διάβασμα.

Φιλελεύθερο θράσος

Πώς μπορούν να υπάρχουν εργαζόμενοι που να υποστηρίζουν την πιο σκληρή τρέχουσα μορφή του καπιταλισμού, τον φιλελευθερισμό; Κι όμως υπάρχουν. Είναι οι εργαζόμενοι που υποστηρίζουν τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, που υποστηρίζουν δηλαδή ότι πρέπει να παραμείνουν σκλάβοι των αφεντικών τους για να έχουν μια μπουκιά ψωμί. Είναι αυτοί που λένε πως το αφεντικό θα γίνει πονόψυχος και θα δώσει κάποια από τα κέρδη του και στον εργαζόμενο, ώστε να βελτιωθεί η βιοτική του θέση. Διότι όπως είναι γνωστό, ο κόσμος έχει πήξει από πονόψυχα αφεντικά που μέλημά τους είναι πώς θα πλουτίσουν οι εργαζόμενοί τους, και τόσα χρόνια μοιράζουν τον πλούτο τους, και, διάολε, μόνο στην Ελλάδα δεν έχουμε καταφέρει να έχουμε τέτοια αφεντικά!

Όχι αυθαιρεσία, σκευωρία!

Λάθος έκανα που μίλησα για την αυθαιρεσία της Αστυνομίας. Δεν πρόκειται για αυθαιρεσία. Πρόκειται για μαγαζί που στήνει επί τούτου σκευωρίες. Πάνω που αναφέρθηκα στις υποθέσεις “ζαρτινιέρα” και “πράσινα παπούτσια” ήρθε καπάκι κι η υπόθεση του “φοιτητή με τις πυτζάμες”.

Όχι αυθαιρεσία της Αστυνομίας αλλά σκευωρία! Ένας Δελτάς μεταφέρει ένα σακίδιο με μολότοφ, το αφήνει δίπλα στο φοιτητή και μετά του στήνουν δικογραφία για παρασκευή και κατοχή εκρηκτικών υλών! Ορκίζονται οι Δελτάδες στην προανάκριση ότι τον έπιασαν με το σακίδιο μέχρι που σκάνε το βίντεο και οι φωτογραφίες που δείχνουν ξεκάθαρα ότι το σακίδιο τοποθετήθηκε από τον Δελτά επίτηδες!

Γι’ αυτό μάθετε να χρησιμοποιείτε την κάμερα του κινητού σας. Θα είναι πολύτιμο και αδιάσειστο στοιχείο ενάντια στις σκευωρίες που στήνονται εναντίον όσων δεν γουστάρουν την υποταγή.

Και η αυθαιρεσία συνεχίζεται

Ποιο κράτος δικαίου και κολοκύθια τούμπανα!

Ο Γιωργάκης είχε για σημαία του την ανασυγκρότηση των δυνάμεων καταστολής, ώστε να γίνουν, έλεγε, φιλικές προς τον πολίτη, και να δημιουργηθεί ένας νέος δεσμός εμπιστοσύνης, αφού η κυβέρνηση της ΝΔ τον είχε διαρρήξει (παρεμπιπτόντως, η κυβέρνηση της ΝΔ είχε διαρρήξει πολλά πράματα, κυρίως τα ταμεία, στο δεσμό εμπιστοσύνης θα έμενε;).  Μόλις πήρε την κυβέρνηση δήλωσε κι αυτός, σαν τον Καραμανλή, αντεξουσιαστής. Ε, ρε τι μόδα που έχει γίνει αυτός ο “αντεξουσιασμός”. Άλλαξε και τ’ όνομα του Υπουργείου Καταστολής και από Δημόσιας Τάξης το μετέτρεψε σε Προστασίας του Πολίτη. Δήλωσε περιχαρής ότι θα καταργήσει το νόμο για την κουκούλα, μάλιστα πριν ακόμη λάβει ψήφο εμπιστοσύνης, αλλά το σχετικό νομοσχέδιο το στείλαν στη Βουλή ποδαράτο και όχι με e-mail, παρόλο που οι πασόκοι είναι της τεχνολογίας, μη τυχόν και τους το κλέψει καμιά Κανέλη, ως είναι το συνήθειο της η απαίσια.