Μας ζαλίσατε με το Τείχος

Όχι θα μας αφήνατε! Φυσικά και μας ζαλίσατε. Αφιερώματα στην τηλεόραση, ειδικά την κρατική, διαρκής προβολή των εκδηλώσεων για την επέτειο. Δεν πρόκειται όμως να πέσουμε απ’ τη ζάλη.

Κερδίσατε, κι οι κερδισμένοι πάντα προβάλλουν τις νίκες τους με επετείους, φωνάζοντας όχι μόνο “ουαί τοις ηττημένοις” αλλά ξορκίζοντας και το κακό για το μέλλον.

Και ποιο είναι αυτό το κακό; Το Τείχος; Ε, όχι βέβαια, το Τείχος είναι η αφορμή. Το Τείχος αποτέλεσε και, όπως φαίνεται, συνεχίζει ν’ αποτελεί την αιχμή της επικοινωνιακής πολιτικής των απανταχού πλουσίων στηριζόμενη πάνω στην ατυχέστατη τακτική άμυνας της Ανατολικής Γερμανίας. Το κακό για τους πλούσιους δεν ήταν βέβαια το Τείχος, τείχη έχουν υψώσει κι αυτοί παντού, στα σύνορα ΗΠΑ – Μεξικού, στα σύνορα Βόρειας και Νότιας Κορέας, μέσα στη Βαγδάτη, τα αόρατα τείχη των ακριβών συνοικιών. Το κακό ήταν η κατάργηση της ιδιοκτησίας των πλουσίων πίσω από το Τείχος, η οποία όμως δεν άντεξε μια και νέα αφεντικά γεννήθηκαν εκεί μέσα, πήραν την εξουσία και υπέταξαν τους εργαζόμενους που είχαν την ελπίδα ότι θα έπαυε η εκμετάλλευσή τους.

Και τι συνάντησαν αυτοί οι εργαζόμενοι στην κοινωνία της “ελεύθερης” αγοράς; Φτώχια, ανασφάλεια, ανεργία, ζητιανιά, έλλειψη στέγης και κυρίως έλλειψη αλληλεγγύης. Το Τείχος έπεσε αλλά οι Ανατολικογερμανοί φαίνεται να νοσταλγούν. Όχι το Τείχος αλλά τη ζωή πίσω από το Τείχος. Εμείς που ζούμε στον καπιταλισμό δεν μπορούμε να διανοηθούμε μια κοινωνία αλληλευγγύης, μια κοινωνία στην οποία μπορείς να βασιστείς στο διπλανό σου, πορευόμαστε με τον ατομικισμό μας κι όποιον πάρει ο Χάρος (συνήθως εμάς παίρνει, μόνο ένα 5% γίνειται killer). Δεν περιμένουμε από κανένα να μας βοηθήσει, τουλάχιστον στην Ελλάδα από κανέναν εκτός από τους γονείς και τα παιδιά μας -κάτι είναι κι αυτό-.

Αυτοί οι Ανατολικοί θεωρούν ότι η σοσιαλιστική τους Χώρα είχε περισσότερα θετικα παρά αρνητικά (αυτοί το λένε!) αλλά δεν τρελλαίνονται κιόλας για το Τείχος ή τη Στάζι. Εξάλλου ποιος εργάτης (σε θεωρητικό επίπεδο) τρελλαίνεται για την εξουσία; Αναγκαίο κακό τη θεωρεί, καταπίεση για την επίτευξη του σκοπού του με απώτερο στόχο την κατάργησή της. Τι μας λένε λοιπόν οι Οσταλγοί; Ότι στο σοσιαλισμό του αύριο πρέπει να περιορίσουμε το αστυνoμικό κράτος, τους χαφιέδες, τις στολές, την έννοια της ιεραρχίας.

Θυμάται κανείς να γιορτάστηκαν τα 10 χρόνια από την πτώση του Τείχους; Ε, όχι βέβαια! Τότε οι αφεντικοί ήταν σίγουροι ότι η ιστορία τέλειωσε, ότι ο καπιταλισμός ήταν το τελευταίο στάδιο της κοινωνικής ανάπτυξης της ανθρωπότητας. Τώρα πια δεν είναι καθόλου σίγουροι γι’ αυτό και γιορτάζουν. Θέλουν να μας θυμίσουν πως μια εργατική εξουσία δεν τα κατάφερε. Ξέρουν ότι ο επαναστάσεις των φτωχών είναι προ των πυλών και προσπαθούν να ξορκίσουν το κακό. Προσπαθούν να πείσουν τους εργαζόμενους ότι κάθε απόπειρά τους για να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους θα αποτύχει, θα οδηγηθεί σε ανύψωση Τειχών.

Ε, λοιπόν κ.κ. καπιταλιστές, όσο κι αν σκούζετε, οι ταπεινοί κι οι καταφρονεμένοι θα πάρουν τις τύχες στα χέρια τους, θα αποφύγουν τις στραβοτιμονιές και τις παρεκκλίσεις του παρελθόντος και πιο έμπειροι θα χτίσουν ένα κόσμο χορτάτο στο στομάχι, χορτάτο κι από λευτεριά.

Ο σαθρός σας κόσμος τρίζει, κι εσείς το γιορτάζετε για να μας πείσετε για το αντίθετο και να διατηρήσετε τα αιματοβαμμένα πλούτη σας.
Κατά το αρχαίο: Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδωμεν.
Άδετε!

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
Μεγάλα κ΄υψηλά τριγύρω μου εκτίσαν τείχη.

Και κάθομαι κι απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
Ά, όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην το προσέξω.

Αλλά δεν ένιωσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ΄έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Τείχη. Κ. Καβάφης

Oι εγκληματίες στις ΗΠΑ είναι θρήσκοι. Στην Ελλάδα;

Πατώντας εδώ μπορείτε να δείτε τα στατιστικά θρησκευτικής κατάστασης των κρατουμένων στις ΗΠΑ που συμμετείχαν σε έρευνα της ομοσπονδιακής υπηρεσίας φυλακών.
Το δείγμα είναι τεράστιο, 74.731 άτομα, και γι’ αυτό πρέπει να θεωρηθεί απολύτως ακριβές ως προς τα αποτελέσματα, δηλαδή χωρίς περιθώρια λάθους.

Παραθέτω αυτή τη στατιστική για να διαπιστώσετε ότι είναι απολύτως αβάσιμος ο ισχυρισμός που κατά κόρον προβάλλουν οι παπάδες πασών των θρησκειών ότι αν είσαι άθεος είσαι και ανήθικος διότι δεν έχεις τους ηθικούς φραγμούς που θέτει η θρησκεία και δεν φοβάσαι τη “θεία τιμωρία” με συνέπεια η αθεΐα να οδηγεί σε εκφυλισμό της κοινωνίας. Αντιθέτως προς τους ισχυρισμούς των παπάδων, αυτός που πιστεύει στην ύπαρξη θεού είναι αυτός που οδηγείται σε εγκλήματα όχι βέβαια επειδή είναι πιστός, όπως θέλουν να το προβάλλουν οι άθεοι αστοί διανοούμενοι (σαφώς προοδευτικότεροι σε σχέση με το θρησκευτικό κατεστημένο), αλλά λόγω του υποβαθμισμένου κοινωνικού – οικονομικού περιβάλλοντος στο οποίο ο πιστός ζει και το οποίο (στατιστικά) τον αναγκάζει να εγκληματήσει.

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΕΣ

Με αφορμή ένα άρθρο του Γιώργου.

Γιατί ρε παιδιά ο Στάλιν αλάθητος; Δουλευόμαστε τώρα; Εμείς που απεχθανόμαστε τη μεταφυσική φτάνουμε να γίνουμε οι καλύτεροι υποστηριχτές της; Κανείς δεν είναι αλάθητος όπως και κανένα συλλογικό όργανο (π.χ. Οικουμενική Σύνοδος). Τι κάνουμε; Με τις αγιογραφίες (και τις δαιμονογραφίες) πάμε να δημιουργήσουμε μια νέα εκκλησία, ένα νέο θεό; Θεοί, αρχόντοι, βασιλιάδες με πλάνα λόγια μας γελούν… Άλλο πράμα το αλάθητο κι άλλο η λαθολογία.

1. Η ανατροπή του σοσιαλισμού δεν έγινε από την νικημένη αστική τάξη της Ρωσίας αλλά από το νέο εκμεταλλευτικό στρώμα που δημιουργήθηκε κατά το στάδιο οικοδόμησης του σοσιαλισμού. Η αστική τάξη της σημερινής Ρωσίας και των λοιπών πρώην σοβιετικών δημοκρατιών προήλθε από τις τάξεις του ΚΚ. Η ταξική πάλη δεν σταμάτησε ποτέ στην ΕΣΣΔ, μόνο που άλλαξε χαρακτήρα: Πρώτα αντιμέτωποι ήταν οι εργάτες με τους ιδιοκτήτες, κατόπιν οι εργάτες με τους απαράτσνικους.* Η αντίθεση λύθηκε προς όφελος των τελευταίων, στέλνοντας την εργατική τάξη στο σπίτι της, στον καναπέ της, γι’ αυτό και κανείς εργάτης δεν βγήκε στο δρόμο για να υπερασπίσει το σοσιαλισμό όταν έπεσε είτε η πτώση θεωρείται ότι συνέβη μετά το 20ό Συνέδριο είτε το 1991.

Και η αντιπολίτευση κυβερνά!

Χάσαμε;

(αν βαριέσαι να διαβάσεις όλο το άρθρο, διάβασε την περίληψή του, πατώντας εδώ)

Χάσαμε σε σχέση με το 2007, που αποτελεί το συγκρίσιμο όρο των εκλογικών επιδόσεων. Κι όταν λέω χάσαμε εννοώ όλους αυτούς που αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί, δηλαδή (αρχίζοντας από δεξιά προς τ’ αριστερά) ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ,  Εξωκοινοβουλευτική Αριστερά. Στην Εξωκοινοβουλευτική Αριστερά τα σχήματα μεταβάλλονται οπότε για την άθροιση είναι χρήσιμο να σημειωθεί ότι τα παλιότερα ΜΕΡΑ και ΕΝΑΝΤΙΑ σχημάτισαν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οπότε μπορούν να συνυπολογίζονται αντίστοιχα τα εκλογικά τους ποσοστά.

Λοιπόν. Σύνολο ποσοστού & ψήφων αυτοπροσδιοριζόμενων αριστερών κομμάτων:
2007    13,90%   995.463
2009    12,82%   949.762
Δηλαδή 1% πτώση ή αλλιώς μείωση 10% των δυνάμεων.

Σιγά την πτώση, θα έλεγε κάποιος, όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Δεν θέλουμε να φυτοζωούμε σ’ αυτά τα ποσοστά. Σε συνθήκες κρίσης του καπιταλισμού, της χειρότερης μετά τα ‘30, τα αριστερά κόμματα όχι μόνο δεν κατάφεραν να εισπράξουν τίποτε, μα τίποτε, από τη δυσαρέσκεια των εργαζομένων αλλά έχασαν κι επιπλέον εργαζόμενους που τους είχαν ψηφίσει. Δυστυχώς, τη μεγαλύτερη και πολιτικά πιο σημαντική πτώση την είχε το ΚΚΕ, ενώ δεν δικαιούται να μιλά για νίκη ούτε η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά με τα ποσοστά της τάξης του 0,4% διότι οι ψήφοι μεταφέρθηκαν από τον ένα σχηματισμό στον άλλο, δηλαδή παρατηρείται αύξηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑς και πτώση όλων των λοιπών εξωκοινοβουλευτικών.

Μετά τις εκλογές – ΓΣΕΕ Εργατών όχι των Εργοδοτών

Θα διακινδυνεύσω προβλέψεις για τις εκλογές μια μέρα πριν:

ΠΑΣΟΚ 42-43
ΝΔ 36-37
ΚΚΕ 7,5-8,5
ΛΑΟΣ 6,5 – 7,5
ΣΥΡΙΖΑ 3
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 2

Εκτιμώ, δηλαδή, ότι θα υπάρξει άνοδος της ακροδεξιάς, που θα επιβάλει στην πολιτική ατζέντα το μεταναστευτικό, όχι ως πρόβλημα που δημιουργούν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ΗΠΑ και της στρατιωτικής θεραπαινίδας τους ΕΕ, που αναγκάζουν έτσι τους πληττόμενους λαούς να μεταναστεύσουν για να γλιτώσουν από την πείνα και το θάνατο, αλλά ως δήθεν εσωτερικό πρόβλημα στο οποίο οφείλεται η αύξηση της ανεργίας.

Πάλι στη φόρα τα ψέματα των εθνικιστών

Ο συρφετός των εθνικο-φασιστο-ναζουλο-καρατζαφέρηδων όλων των Βαλκανίων έχουν αρχίσει να σπεκουλάρουν πάνω στη Συνθήκη του Βουκουρεστίου ότι δήθεν λήγει το 2012 ή το 2013, ότι θα ξαναχαραχτούν τα σύνορα στα Βαλκάνια, ότι θα αυτονομηθεί η Κρήτη κλπ. Στην Ελλάδα, έχουν μαζί τους το δίκτυο του εθνικιστικού Τύπου πανελλήνιας και τοπικής κυκλοφορίας (στην Αλεξ/πολη η Ελεύθερη Θράκη πρωταγωνιστεί στην κινδυνολογία και τα ψευδολογήματα) και το δίκτυο ψευδολόγων του Ίντερνετ. Αυτές οι δήθεν πηγές παραπέμπουν η μία στην άλληγια τεκμηρίωση, οδηγώντας έτσι σε κυκλική αναφορά, δηλαδή σε μη τεκμηρίωση.

Η Συνθήκη του Βουκουρεστίου του 1913 ήταν αυτή με την οποία τελείωσαν οι Βαλκανικοί πόλεμοι και επικυρώθηκε η ήττα της Βουλγαρίας από τις ενωμένες δυνάμεις Ελλάδας – Σερβίας – Μαυροβουνίου – Ρουμανίας, επικύρωση η οποία οδήγησε στη χάραξη νέων συνόρων.

Διαδίδεται ότι η Συνθήκη έχει περιορισμένη ισχύ, ότι ισχύει για 99 ή 100 έτη. Η διάδοση αυτή προέρχεται από εθνικιστικούς – φασιστικούς κύκλους των Βαλκανίων, που υποτελείς στα μεγάλα αφενικά του ΝΑΤΟ, επιχειρούν να ξεσηκώσουν και διατηρήσουν ένα πολεμικό κλίμα που ίσως είναι χρήσιμο στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ για το άμεσο μέλλον. Προσπαθούν με την κινδυνολογία να σπείρουν ζιζάνια στους Λαούς των Βαλκανίων, να τους διχάσουν ακόμη περισσότερο και να τους βάλουν τελικά να σκοτωθούν για να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη των αφεντικών.

Τελευταία στη λούμπα αυτή, ότι δηλαδή η Συνθήκη του Βουκουρεστίου έχει ημ/νία λήξης, έχει πέσει και το περιοδικό “Metropolitan” που διανέμεται κάθε Τρίτη με τη δημοκρατική τοπική εφημερίδα “Γνώμη”, δείχοντας πόσο μακριά είναι τα πλοκάμια του εθνικιστικού τέρατος, υιοθετώντας μ’ αυτό τον τρόπο ως  αλήθεια ένα τεράστιο και πασιφανές ψεύδος, όπως ακριβώς αξιόλογα έντυπα (και ο τοπικός δεσπότης επίσης) είχαν υιοθετήσει κάτι αντίστοιχο με την αρχαία ελληνική ως γλώσσα με 6 εκ. λέξεις (τρέμετε Liddell & Scott που τις βρήκατε 150 χιλ.).

Ο εθνικισμός πάντα στηριζόταν στα ψέματα. Δεν μπορεί να στηριχτεί στην αλήθεια γιατί θα κατέρρεε μέσα σε μια στιγμή. Γι’ αυτό, προκειμένου να οδηγήσει σε νέα αναστάτωση, προβάλλει ιδιαίτερα το θέμα της δήθεν λήξης της ισχύος της Συνθήκης του Βουκουρεστίου.

Μπορείτε να κατεβάσετε τη συνθήκη του Βουκουρεστίου από εδώ (είναι γραμμένη στο γαλλικό πρωτότυπο, βρείτε μια “μηχανή” στο δίκτυο για να τη μεταφράσετε). Μπορείτε επίσης να κάνετε μόνοι σας ένα googlισμα στα αγγλικά για να διαπιστώσετε ότι δεν προβλέπεται χρονική διάρκεια ισχύος, όπως άλλωστε και σε καμιά διεθνή συνθήκη, απ’ όσο γνωρίζω: Οι συνθήκες είναι διηνεκείς μέχρι να ανατραπούν με τα όπλα.