Για το σοσιαλισμό και στον 21ο αιώνα!

For socialism in the 21st Century too!

Φιλελεύθερο θράσος

Πώς μπορούν να υπάρχουν εργαζόμενοι που να υποστηρίζουν την πιο σκληρή τρέχουσα μορφή του καπιταλισμού, τον φιλελευθερισμό; Κι όμως υπάρχουν. Είναι οι εργαζόμενοι που υποστηρίζουν τη Φιλελεύθερη Συμμαχία, που υποστηρίζουν δηλαδή ότι πρέπει να παραμείνουν σκλάβοι των αφεντικών τους για να έχουν μια μπουκιά ψωμί. Είναι αυτοί που λένε πως το αφεντικό θα γίνει πονόψυχος και θα δώσει κάποια από τα κέρδη του και στον εργαζόμενο, ώστε να βελτιωθεί η βιοτική του θέση. Διότι όπως είναι γνωστό, ο κόσμος έχει πήξει από πονόψυχα αφεντικά που μέλημά τους είναι πώς θα πλουτίσουν οι εργαζόμενοί τους, και τόσα χρόνια μοιράζουν τον πλούτο τους, και, διάολε, μόνο στην Ελλάδα δεν έχουμε καταφέρει να έχουμε τέτοια αφεντικά!

Η τρέχουσα φιλελεύθερη μορφή του καπιταλισμού είναι αποτέλεσμα της συντριπτικής ήττας του παγκόσμιου εργατικού κινήματος που κορυφώθηκε την περίοδο 1989-91. Ο καπιταλισμός δεν είχε πια αντίπαλο δέος και έκοψε πανεύκολα όλα τα δικαιώματα που με αίμα κατέκτησαν οι εργαζόμενοι, σ’ Ανατολή και Δύση, χωρίς οι τελευταίοι να μπορούν να αντιδράσουν ακόμη και μέχρι σήμερα. Ναι κ.κ. φιλελεύθεροι, καλός είναι ο φιλελευθερισμός αλλά για τ’ αφεντικά. Τι προτείνουν, άραγε οι φιλελεύθεροι για τους μισθούς; Μήπως προτείνουν γενικευμένες αυξήσεις και δεν το ξέρουμε; Αντίθετα, μειώσεις προτείνουν, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, θεσμοθέτηση των τοπικών συμφώνων απασχόλησης με μισθούς μικρότερους από τους νόμιμους, μετατροπή των αυξήσεων σε bonus κατά τη βούληση και τη δυνατότητα του αφεντικού και πλήρη κατάργηση του δικαιώματος δωρεάν πρόσβασης στην υγεία (αρχικά) και την παιδεία (αργότερα). Τώρα πώς αυτή η πολιτική θα φέρει βελτίωση του βιοτικού επιπέδου είναι ένα αναπάντητο ερώτημα.

Με δυο λόγια οι κ.κ. φιλελεύθεροι λένε να σφίξουμε οι εργαζόμενοι κι άλλο το ζωνάρι. Γιατί ο εργαζόμενος να σφίξει κι άλλο το ζωνάρι; Για να βγάλει το αφεντικό του περισσότερα κέρδη, ώστε να πάρει κι αυτός τα λίγα ψίχουλα που του έχουν ήδη κόψει, όταν μάλιστα το σύνολο της παραγωγής έχει προκύψει ως αποτέλεσμα της εργασίας του (και δε μιλώ μόνο για χειρονακτική.); Μήπως φταίει ο εργαζόμενος που μια ζωή είναι φτωχός, που δεν έχει να την περάσει; Σήμερα το όριο φτώχιας μιας 4μελούς ελληνικής οικογένειας είναι 2.800 Ευρώ. Ποιον τρόπο προτείνουν οι φιλελεύθεροι για να μαζέψουν τα λεφτά αυτά οι 2 της 4μελούς οικογένειας που μπορούν να εργαστούν; Με τις συλλογικές συμβάσεις των 700 Ευρώ; Μα αγαπητοί μου φιλελεύθεροι, 700+700=1.400. Δε μαζεύονται 2.800. Και στην κατάσταση που βρίσκεται ο διεκδικητικό εργατικό κίνημα, πάλι ευχαριστώ λένε οι εργαζόμενοι όταν τηρούνται οι συμβάσεις, γιατί πάντα παραβιάζονται, έστω και στο κάτι τις τους αλλά δεν είδαμε κανέναν φιλελεύθερο να μιλήσει για τις παραβιάσεις αυτές ή για τις εργατικές δολοφονίες που κατ’ ευφημισμό το «αντιφιλελεύθερο» κράτος ονομάζει εργατικά ατυχήματα.

Πώς θα βγάλει λοιπόν η 4μελής οικογένεια τα 2.800?? Μήπως με bonus από το αφεντικό; Μα το αφεντικό, αγαπητοί μου φιλελεύθεροι, δίνει τα bonus ακριβώς για να μη δίνει αυξήσεις, ούτε γενικευμένες ούτε εξατομικευμένες (και δε μιλάμε για τα bonus που δίνουν τ’ αφεντικά στον εαυτό τους ως «μισθωτών» της επιχείρησής τους). Ποτέ δεν θα δώσει (το αφεντικό) ένα γενικευμένο bonus σε όλους τους εργαζόμενους της επιχείρησής του. Μήπως υπάρχουν, κ.κ. φιλελεύθεροι, τέτοιες επιχειρήσεις (που δίνουν bonus στο 100% των εργαζομένων τους) και δεν το ξέρουμε; Προσοχή: Μη συνδέετε την αμοιβή παραγωγικότητας – δουλειά με το κομμάτι με το bonus· αυτή οδηγεί σε μεσοπρόθεσμη μείωση των μισθών: Όταν όλοι οι εργαζόμενοι πιάσουν τη νόρμα παραγωγικότητας του αφεντικού, το αφεντικό ανεβάζει τη νόρμα κι όχι το «επίδομα παραγωγικότητας».

Εκτός κι αν νομίζετε ότι το όριο φτώχιας στην Ελλάδα για την 4μελή οικογένεια δεν είναι 2.800 Ευρώ. Για βάλετε μέσα έξοδα ενοικίου ή στεγαστικού δανείου (ένα από τα δύο έχει η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων), βάλετε ένδυση – υπόδηση, βάλετε φαΐ, βάλετε έξοδα εκπαίδευσης, φροντιστήρια σχολείου και ξένων γλωσσών, μουσική, αθλητισμός, παιχνίδια, εισιτήρια, λογαριασμοί ΔΕΚΟ & κινητών, ίντερνετ – ανανέωση υπολογιστών (προσωπικά την έκοψα ήδη, έβαλα linux που δεν απαιτούν σφαιράτα pc), καθαριστικά σπιτιού, έξοδα γιατρών και φάρμακα και να σας πω εγώ αν δεν βγαίνουν 2.800. Μωρέ 3.500 χιλιάρικα βγαίνουν αλλά τέλος πάντων. Εκτός αν, κ.κ. φιλελεύθεροι, νομίζετε ότι από τα παραπάνω μπορούμε να αρχίσουμε να κόβουμε για να τα βγάζουμε πέρα.

Πράγματι, μπορούμε να τα κόψουμε. Να γίνουμε όλοι σαν τους ήδη εξαθλιωμένους μετανάστες, 3 οικογένειες σ’ ένα σπίτι, όχι εξωσχολικές δραστηριότητες, όχι ίντερνετ, όχι κινητά, όχι ρεύμα, μπάνιο άπαξ της εβδομάδος -το Σάββατο- για να ‘μαστε καθαροί στην Εκκλησιά. Μην είμαστε και απαιτητικοί! Εκτός κι αν επίτηδες θέλετε να κόψουμε τα παραπάνω για να προαγάγετε τη σοσιαλιστική επανάσταση αφού οδηγείτε τους εργαζόμενους πρώτα να εξαθλιωθούν και μετά να εξαγριωθούν. Δε θα πάρουμε από την επανάστασή σας γιατί μόλις εξαθλιωθούμε και πριν εξαγριωθούμε θα δούμε να πηγαίνουν «Στη φυλακή ο γιος του Μάζη κι η κόρη του Γιαβή στο Γκάζι».

κ.κ. Φιλελεύθεροι
Προτείνετε λιγότερο κράτος. Ψέματα λέτε. Αυτό που προτείνετε είναι να βγάζουν τα αφεντικά κέρδη από τομείς του κράτους που τώρα δεν είναι κερδοφόροι λόγω της φύσης τους (δημόσια υγεία – παιδεία) που κατέστησαν εν μέρει μη εμπορευματικοί μετά από μακροχρόνιους αγώνες των εργαζομένων.
Μήπως προτείνετε λιγότερο στρατό κι εξοπλισμούς; Μήπως προτείνετε λιγότερη αστυνομία και δεν το ξέρουμε; Μήπως προτείνετε να κλείσουν οι φυλακές για να μην επιβαρύνεται το κράτος να ταΐζει «άεργους ακαμάτηδες αντικοινωνικούς εγκληματίες»; Μήπως προτείνετε να καταργηθούν οι Εφορίες; Όχι φίλοι μου.
Αυτό που προτείνετε είναι τα λεφτά που μας αρπάζει το κράτος από τη φορολογία, κυρίως την έμμεση, ΦΠΑ κλπ., να μη τα παίρνει ο πελατειακός μηχανισμός του, δηλαδή ένα κρίσιμο τμήμα ανεπάγγελτων ή βολεμένων δημοσίων υπαλλήλων. Προσοχή, δε λέω ότι όλοι οι ΔΥ είναι ανεπάγγελτοι ή βολεμένοι· αν ήταν δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει ο πελατειακός μηχανισμός). Αυτό, λοιπόν, που προτείνετε είναι τα έξοδα συντήρησης του πελατειακού μηχανισμού να τα παίρνουν τ’ αφεντικά με τη μορφή κέρδους.

Μα φίλοι μου φιλελεύθεροι, αν το κράτος δεν ταΐζει το πελατειακό μηχανισμό του θα καταρρεύσει. Δεν το ‘χετε καταλάβει; Σάμπως η ΝΔ δε βγήκε με την υπόσχεση του λιγότερου κράτους; Μπόρεσε να το κάνει; Ε, όχι βέβαια! Το διόγκωσε μάλιστα πιο πολύ. Δεν αναρωτηθήκατε γιατί; Μήπως δεν ήταν αρκούντως φιλελεύθεροι οι νεοδημοκράτες πολιτικοί και είστε σεις;

Πάρτε το χαμπάρι κ.κ. φιλελεύθεροι, και ειδικά όσοι από σας είστε μισθωτοί.
Πραγματικός φιλελευθερισμός δεν υπάρχει στον καπιταλισμό. Η ελευθερία που υπάρχει είναι μόνο για τους λίγο – πολύ πλούσιους, δηλαδή, εν προκειμένω, για το 10-15% του ελληνικού πληθυσμού και πολύ λέω. Οι πλούσιοι χρειάζονται το κράτος τους για να τους δίνει δουλειές και προμήθειες και να καταστέλλει τις ανάγκες των φτωχών. Οι πλούσιοι χρειάζονται το κράτος ως μηχανισμό υλοποίησης των πελατειακών σχέσεων, διότι αν πάψει αυτή η λειτουργία του, να είστε σίγουροι, θα γίνει επανάσταση και οι επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των φυσικών ιδιοκτητών τους, δηλαδή των εργαζομένων.

Ο πραγματικός φιλελευθερισμός για το 100% του πληθυσμού και όχι για ένα μέρος του είναι μόνο όταν αυτό το 100% μπορεί να είναι ταυτόχρονα επιχειρηματίας, δηλαδή να έχει δική του την επιχείρηση, τις αποφάσεις και την παραγωγή. Τότε θα είμαστε όλοι πραγματικά ελεύθεροι. Και μ’ αυτή την έννοια οι μόνοι πραγματικοί φιλελεύθεροι, δηλαδή φίλοι της λευτεριάς, είμαστε όσοι θέλουμε να περιέλθουν οι επιχειρήσεις στους φυσικούς τους παραγωγούς, δηλαδή τους εργαζόμενους.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

02/01/2010 - Posted by | Πολιτική, βεβαίως!

9 σχόλια »

  1. http://www.liberalism.gr/0010000117#A

    Σχόλιο από Αναγνώστης | 13/01/2010 | Απάντηση

    • Είσαι για λύπηση. Τ’ αφεντικά τρίβουν τα χέρια τους.

      Σχόλιο από antrikos | 14/01/2010 | Απάντηση

  2. http://www.scribd.com/doc/17158554/-

    Σχόλιο από Αναγνώστης | 10/02/2010 | Απάντηση

    • Όντως φίλε είσαι για λύπηση.
      Όταν τελειώνουν τα επιχειρήματα αρχίζεις να μετράς ποιος την έχει πιο μεγάλη (την εγκληματικότητα).
      Άντε πες για Τσαουσέσκου, να πω πώς οι φιλελεύθεροι Αμερικάνοι βοήθησαν τον Χίτλερ να ανασυγκροτηθεί, να πεις για τα γκουλάγκ, να πω για τις δικτατορίες που επέβαλαν οι ΗΠΑ και τους εκατοντάδες χιλιάδες εξαφανισμένους των Πινοσέτ – Βιντέλα κλπ (φιλελεύθεροι κι αυτοί!:), να πεις για τον Πολ-Ποτ και τα 2 εκ. κρανία, να πω για τη παγκόσμια πείνα, να δούμε τελικά ποιος είναι ο μάγκας που την έχει πιο μεγάλη.
      Η ουσία είναι μία: Ο λεγόμενος φιλελευθερισμός, που αποτελεί την ακραία μορφή του σημερινού καπιταλισμού (αύριο έρχεται κι ο φασισμός) είναι αυτός που οδηγεί στη φτώχια και την πείνα, είναι αυτός που διασφαλίζει στον μισθωτό ότι δεν πρόκειται ποτέ ν’αποκτήσει σπίτι με κήπο και πισίνα, είναι αυτός που όλα τα αγαθά της γης τα διαφυλάσσει για τους επιχειρηματίες. Έλα όμως που στην Ελλάδα για να γίνουμε και τα 4 εκ. του εργατικού δυναμικού επιχειρηματίες πρέπει να κάνουμε εισαγωγή 40 εκ. σκλάβων!

      Σχόλιο από antrikos | 10/02/2010 | Απάντηση

  3. Ο φιλελευθερισμός οδηγεί σε εξαθλίωση.
    Διαβάζω προσεκτικά τις θέσεις των αριστερών κομμάτων,συμφωνόντας περισσότερο με το ΚΚΕ αλλα δεν βλέπω πως θα μπορούσε να κάνει πράξη τα όσα διακηρύττει.
    Θα πρέπει να πάρουν και άλλα κομμουνιστικά κόμματα την εξουσία σε ευρωπαικές χώρες ώστε να υπάρξουν συμμαχίες.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει ενδιαφέρουσες ιδέες μεσα στο σύστημα που όμως αντιστρατεύονται τη λογική των κυβερνήσεων,της ΕΚΤ,του ΔΝΤ.
    Οι απόψεις του μπορούν να πείσουν πως πραγματοποιούνται.
    Δραγασάκης,Μηλιός,έχουν γράψει ενδιαφέρουσες προτάσεις.

    Και σκέφτομαι,μια ενιαία αριστερά του 12-15% θα μπορούσε με τη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ και την αγωνιστικότητα του ΚΚΕ να πιέσει,να πείσει περισσότερους ψηφοφόρους και να προτέινει και ένα εναλλακτικό πρόγραμμα ασφαλώς καλύτερο.
    Σε βάθος χρόνου θα μπορούσε να το αναμορφώσει ως προς το πιο ριζοσπαστικό.

    Σχόλιο από Περαστικός | 17/02/2010 | Απάντηση

    • Σωστά,
      Η Αϊτή έχει φιλελευθερισμό. Ακολουθεί εδώ και χρόνια επακριβώς τις συνταγές του ΔΝΤ. Η μητρόπολη του καπιταλισμού έχει φιλελευθερισμό; Μα όχι βέβαια! Όποτε βρίσκουν τα σκούρα τυπώνουν δολλάρια και τα επιβάλλουν με τη βία των όπλων. Αυτή είναι η διαφορά του φιλελεύθερου ιμπεριαλιστή από τη φιλελεύθερη αποικία!

      Δε νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ (για την ακρίβεια ο ΣΥΝ) αντιστρατεύεται το σύστημα. Οι καλοί σοσιαλδημοκράτες είναι σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ που είναι οι κακοί. Το πρόβλημα του εργατικού εισοδήματος είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός και δεν φτιασιδώνεται. Δεν πρέπει να φτιασιδωθεί. Είναι σαν ένα μελλοθάνατο στην εντατική που τον κρατάμε με το ζόρι. Η Δυτική Οικονομία κατάφερε και κατέστειλε τους πόθους των εργαζομένων για καλύτερη ζωή μέσα από το δανεισμό. Δεν ζητούσαν πια αύξηση γιατί μπορούσαν να δανείζονται. Τώρα ήρθε η ώρα να ξεπληρωθούν τα δάνεια και συμβείναι σήμερα αυτό που έπρεπε να συμβεί το 2000. Ο ΣΥΝ επιδιώκει να δώσει ακόμη μια αντίστοιχη ανάσα στον καπιταλισμό για να φέρει σε 4-5 χρόνια από την εφαρμογή των προτάσεών του πάλι τους εργαζόμενους να θυσιάζονται για μια νέα κρίση που θα προκληθεί.

      θεωρώ ότι πρέπει να ξεφύγουμε από τη λογική των εκλογών, της ενωμένης Αριστεράς προκειμένου ν’ αποσπάσει ένα 12% ή 15%. Εντάξει, να τ’ αποσπάσει και να το κάνει τι; Αυτό που χρειάζεται δεν είναι η ενότητα στην κορυφή (εκλογές) αλλά η ενότητα στη βάση, στα σωματεία, στους τόπους δουλειάς, στην αντιμετώπιση των προβλημάτων, κυρίως όμως αυτό που χρειάζεται είναι η ενεργοποίηση των εργαζομένων που σήμερα είναι στο σπίτι τους. Αν αυτοί οι εργαζόμενοι δώσου σε μια ενωμένη Αριστερά 20% και συνεχίζουν να μένουν σπίτι τους περιμένοντας την Ενισχυμένη Αριστερά να τους σώσει, το παιχνίδι θα χαθεί και πάλι.

      Ο Σοσιαλισμός χρειάζεται ενεργό συμμετοχή στη διαμόρφωση και λήψη αποφάσεων, χρειάζεται άμεση δημοκρατία. Και να είσαι σίγουρος πως αν οι εργαζόμενοι βγουν τελικά στους δρόμους και πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους -αυτό για μένα είναι το ζητούμενο- και τα μεγάλα ποσοστά θα έρθουν και οι σκουριές από τα αριστερά κόμματα θα φύγουν και νέες πολιτικές δυνάμεις θα συγκροτηθούν για να στηρίξουν μια νέα εργατική εξουσία.

      Σχόλιο από antrikos | 17/02/2010 | Απάντηση

  4. Συμφωνώ με αυτα.
    Αλλα και αν στην Ελλάδα επικρατήσουν οι θέσεις του ΚΚΕ,το θέμα είναι πως θα εφαρμοστούν.
    Πως θα πληρωθεί το εξωτερικό χρέος,αν η χώρα φύγη απο το ευρώ πως θα αντιμετωπίσει την κερδοσκοπία,πως θα αντιμετωπίσει τις ισχυρές πιέσεις στα εθνικά θέματα απο τον ιμπεριαλισμό.
    Πρέπει να υπάρχουν και άλλα σοσιαλιστικά κράτη,όχι κατ’ανάγκην ταυτόσημα με το ΚΚΕ αλλα τουλάχιστον τέτοια που να μπορούν να γίνουν συμμαχίες.
    Να εισάγεις αγαθά,τεχνογνωσία απο εκείνα,να σε βοηθήσουν κτλ.
    Κάποτε υπήρχε η Σοβιετική Ένωση,το Σύμφωνο Βαρσοβίας.
    Τώρα,ποιος θα μας στηρίξει;
    Θα επιχειρήσουν να κατασπαράξουν την σοσιαλιστική Ελλάδα οι ξένες δυνάμεις.

    Ο κόσμος συμφωνεί με το ΚΚΕ σε πολλά θέματα,αλλα πιστευω πως υποσυνείδητα ή ενσυνείδητα,κάνει σκέψεις όπως οι παραπάνω που τον κάνουν διστακτικό,μαζί βέβαια με τον «γενναιόδωρο» καπιταλισμό ο οποίος αποκαλύπτει το σκληρό του πρόσωπο.

    Σχόλιο από Περαστικός | 18/02/2010 | Απάντηση

    • Ναι – ναι!
      Οι επισημάνσεις σου είναι σωστές.
      Αν η σοσιαλιστική Ελλάδα συνεχίζει να πληρώνει το εξωτερικό χρέος των ελλήνων καπιταλιστών δεν πρόκειται να γίνει σοσιαλιστική. Θα ξεγίνει. Όπως ξέγιναν η Ρουμανία ή η Πολωνία. (Ρουμανία!!! Το πιο αυταρχικό «σοσιαλιστικό» καθεστώς ήταν το αγαπημένο παιδί της Δύσης).
      Επομένως η σοσιαλιστική Ελλάδα πρέπει να σταματήσει να πληρώνει το χρέος των ελλήνων καπιταλιστών.
      Αυτό φυσικά είναι δύσκολο και η ρύθμισή του στα πλαίσια των διεθνών σχέσεων θα είναι θέμα του συσχετισμού δύναμης.
      Υπάρχουν πολλά ζητήματα που θα πρέπει ν’ αντιμετωπιστούν σε περίπτωση άρνηση πληρωμής του εξωτερικού χρέους. Π.χ. μπορούν να κατασχέσουν τα πλοία του εμπορικού ναυτικού στα διεθνή λιμάνια (τις καταθέσεις στο εξωτερικό θα τις κατασχέσουν έτσι κι αλλιώς μόλις γίνει η πολιτειακή μεταβολή). Συνεπώς, σαφέστατα, απαιτείται η δόμηση συμμαχιών και με τις εργατικές τάξεις των άλλων ευρωπαϊκών χωρών αλλά και με χώρες που αντιτίθενται στον νατοϊκό ιμπεριαλισμό, εκμεταλλευόμενοι τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις.

      Σε κάθε περίπτωση, μια επανάσταση, ή εν γένει μια πολιτειακή μεταβολή, τον πρώτο καιρό, μέχρι να εδραιωθεί, είναι εύθραυστη.

      Επομένως η εξωτερική πολιτική είναι θέμα των συσχετισμών δύναμης που θα υφίστανται κατά τη διάρκεια της επανάστασης.

      Επιμένω πως μέσα στον καπιταλισμό δεν υπάρχει λύση. Μόνο προσωρινές αντιστάσεις στη διαρκή υποχώρηση του βιοτικού επιπέδου, αντιστάσεις οι οποίες πάντα πρέπει να υπάρχουν.

      Σχόλιο από antrikos | 18/02/2010 | Απάντηση

  5. ο οποίος τώρα αποκαλύπτει το σκληρό του πρόσωπο.

    Σχόλιο από Περαστικός | 18/02/2010 | Απάντηση


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: